WIFI

Gisterenavond nadat ons verslagje was ingeblikt krijgen we nog gezelschap van twee leuke noorderburen die op prospectie zijn voor een Wicklow Way-expeditie volgend jaar in juni voor een groep van 10 mensen.

Het wordt een gezellige avond en de wijn en whiskey vloeien rijkelijk. Als ze mij later op de avond een gitaar in handen duwen, is het hek helemaal van de dam. Ik kan dan wel niet meejammen met mijn gizonvrienden in Katelijne vandaag, maar waar beter dan in een Ierse kroeg uitgerekend in Ierland kan ik mij laten gaan.

De dag nadien staan we om zes uur op en genieten in alle rust van een ontbijtje dat de garçon gisterenavond voor ons heeft klaargezet. Tegen zeven uur staan we al buiten.  Het is nog pikdonker, maar de weersvoorspellingen geven vanaf de namiddag regen, we proberen dus zoveel mogelijk kilometers te maken voor hoognoen. Ik geef toe in de bergen in het pikdonker… er zijn leukere dingen om naar uit te kijken.

20141119_071922

We passeren het halfwaypoint, maar onze teller geeft al een 8-tal kilometers meer op ons tellertje. Dit komt natuurlijk omdat wij af en toe nog enkele extra kilometers moeten lopen naar onze overnachting. Tegen 7u30 begint er eindelijk wat licht door te komen, maar de bergen zijn bedekt met een sprei van wolken, en het ziet er niet naar uit dat de zon zin heeft om vandaag mee te spelen.

Walking the #Wicklowway van Glenmalure naar Moyne
Walking the #Wicklowway van Glenmalure naar Moyne

Vanaf vandaag worden de etappes iets specialer. We zullen ongeveer een 21 kilometer wandelen en ons daar dan laten oppikken door onze B&B-gastheer. We moeten dit doen omdat er op dit deel van de Wicklow Way geen accommodatie is of dit tijdstip van het jaar al gesloten. We kunnen onze gastheer echter niet bereiken en houden dan maar een auto tegen die voor ons een taxi belt.

Het regent ondertussen al 2 uur onophoudelijk en we geraken stilaan onderkoeld. Terwijl we wachten op onze taxichauffeur, stopt er een wagen met een koppel dat we onderweg tegenkwamen en die ons willen voeren…hadden we dat geweten 😉

Gelukkig laat de taxi niet lang op zich wachten en na een korte maar dure rit, kunnen we tegen halfdrie eindelijk warme kleren aantrekken. Trouwens de man die onze taxi belde, belt naar de chauffeur om te vragen of hij ons toch niet vergeten is…

Ook in ons nieuw onderkomen werkt de WIFI maar op halve tot geen kracht en zijn we genoodzaakt om te bloggen vanuit de kroeg waar het wel lukt 😉

Morgen staat er weer een stevige brok op het programma, maar omdat we terug in dezelfde B&B overnachten kunnen we onze zware rugzakken een dagje laten rusten.Onze gastheer brengt ons morgen terug naar het punt waar de taxichauffeur ons heeft opgepikt en komt ons halen op een afgesproken plaats 21 kilometer verder. Een beetje complex maar de enige manier om de hele Wicklow Way te lopen.

Onze tellers staan ondertussen roodgloeiend: Al gewandeld: 95,67 km, de 100-kilometer grens komt dichtbij. Ons hoogteprofiel geeft 3343 klimmeters aan en we hebben ondertussen al 29,06 uren gewandeld aan een gemiddelde van 4 kilometer per uur.

Foto’s: http://ierland.liekenspeeters.be

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *