When the night, has gone….

Vanmorgen kunnen we gelukkig droog opbreken. De tent is nog een beetje vochtig, maar met wat handdoeken krijgen we ze toch inpak klaar. Omstreeks kwart na acht vertrekken we noordwaarts voor een marathonrit van zeshonderd kilometer.

Ook vandaag regent het weer bijna de ganse dag, niet echt een plezier om in te rijden. Maar gelukkig is de maximum snelheid hier 80 km/uur, wat in de regen eigenlijk meer dan genoeg is. De max-snelheid heeft natuurlijk ook als voordeel dat we minder dan 7,5 liter/100 km verbruiken, wat dan toch ook lekker meegenomen is. Dit is zo’n 1100 km met een bakske diesel.

Onderweg komen we de eerste Elanden in het wild tegen. Ik schrijf dit met een hoofdletter, want als je ziet wie zijn ‘titel’ bij ons ook in hoofdletters mag zetten… En ik verzeker je, deze dieren zijn veel en veel gracieuzer ;-). Enfin een beeldeke om in te kaderen, maar spijtig genoeg zal dit in ons koppeke zijn, want de kodak was niet snel genoeg gepakt. (In ons koppeke steken al heel wat van die kaderkes… daarmee dat er nog weinig plaats is voor andere dingen ;-)).

Poolcirkel
Poolcirkel

 

 

 

 

Als we de 66ste breedtegraad passeren, is dit toch ook weer een speciaal momentje. De evenaar zijn we al een paar keer gepasseerd, de Kreeftskeerkring passeerden we in de VAE en in China, de Steenbokskeerkring in Afrika en Australië. Vanavond dopen we onszelf – zoals de traditie dit vraagt – voor de passage van de Poolcirkel. Hier blijkt dit de gewoonte te zijn met ijswater, maar wie zal ons vies bekijken als we dit gewoon met een glaasje wijn doen ;-).

Hoe dichter we de poolcirkel naderen, hoe meer sneeuw we te zien krijgen. Op de poolcirkel zelf waar een centrum en heus restaurant is neergepoot om de toeristen wat lichter te maken, ligt er nog veel sneeuw. Ook hier maken de mensen er een sport van om steentjes op te stapelen. Waarschijnlijk dwingt dit bij één of andere hogere macht geluk af ;-). Wij kunnen dit geluk evengoed gebruiken en doen er maar een steentje bij. Volgens Hilde is dit om de overledenen te herdenken.

Stenen stapelen op de poolcirkel
Stenen stapelen op de poolcirkel

 

 

 

 

Voor vanavond bellen we vanuit ons buske naar een camping met de vraag of er nog een hut vrij is. De weersvoorspellingen zijn niet al te best en aangezien we morgen nog een eindje verder willen rijden, zien we af van ons tentje en logeren we in een Noorse hut. Voor ongeveer € 55 voor één nacht slapen we nog eens in een echt bed… nu ja bed ;-). Een ander voordeel is de verduistering. De nacht heeft hier voor de komende twee maanden immers plaatsgemaakt voor de middernachtzon. Toch ook nogal speciaal, om twee uur wakker worden terwijl het klaarlicht is. In de winter is het hier natuurlijk andersom. Door de rotatie van de aarde ten opzichte van de zon hebben ze hier in de winter geen daglicht, maar op dat ogenblik lachen ze dan weer aan de zuidpool.

’s Avonds laat maken we nog een wandeling naar de Junkerdalsura, een hangbrug waarvan we achteraf nog een uur mottig zijn.

Junkerdalsura
Junkerdalsura

 

 

 

 

 

Foto’s Poolcirkel

 

 

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *