Vierduizend eilanden

Vanmorgen nemen we ons ontbijt in een nabijgelegen hotelletje want gisteren hebben ze hier drie dubbeldekkers Thaise kinderen gedropt en het is vechten voor een plaatsje aan de ontbijttafel. Onze Chinese vrienden van gisteren aan de ontbijttafel indachtig, vinden we dit eigenlijk nog niet zo erg.

Om acht uur wacht het busje ons al op om ons naar de grote bus te brengen die met ons vandaag de drie uur durende rit naar de vierduizend eilanden zal maken. We hadden al een paar tips om op ‘Don Det’ ( een van de eilanden) te overnachten maar we kiezen toch voor het iets grotere ‘Don Khon-eiland’ dat iets rustiger schijnt te zijn. We rijden met een volle bus over hobbelige wegen, onderweg stopt de chauffeur zelfs om bouwmaterialen mee te nemen. Vermoedelijk een kleine bijverdienste. We betalen voor deze verplaatsing, overzetboot naar Don Khon en transfert van hotel naar busstation inbegrepen, zeven euro. We rijden, om naar de vierduizend eilanden te gaan, via een weg die ligt langs een groot natuurreservaat waar tijgers, olifanten en beren in het wild rondlopen. Uitstappen is hier echter geen optie ;-)

Zodra we onze eindbestemming bereiken, moeten we een eindje verder de overzet nemen. Dit blijkt echter een gewone sampan te zijn die volgestouwd wordt met tien mensen én hun bagage.  De boot slingert vervaarlijk en na mijn wateravontuur op de ‘Nam Ou’ ben ik precies toch wat minder waterrat.  Na een twintig minuten durende overzet, slingerend tussen de eilandjes, leggen we aan op Don Khon aan een geïmproviseerde aanlegsteiger (= zandzak). Iedereen geraakt droog aan wal en we kunnen weerom onze zoektocht starten naar een onderkomen.

Dit vinden we vrij snel in een oud omgebouwd hospitaal ‘Sala Don Khone’. We krijgen een gezellige bungalow toegewezen. Er staat geen glas in de ramen, maar een muggengaas zorgt er alvast voor dat we ’s nachts niet worden opgevreten door de muggen. Het is eigenlijk een droom van een onderkomen. Een terras met uitzicht op een prachtige tuin met kokospalmen en feeërieke verlichting. Als het donker is hebben we een volmaakte sterrenhemel, een ventilator boven ons hoofd om de muggen af te schrikken, geen TV en bovendien hebben we een spleet onder onze deur van bijna tien centimeter zodat ongedierte gemakkelijk zijn weg terug naar buiten vindt ;-) Ook heeft het restaurant een terras met prachtig uitzicht op de Mekong.  Voor ons alvast een toplocatie.  Hier gaan we de komende drie nachten wat bekomen van ons weer veel te hoge reistempo.

Deze eilanden zijn in de verschillende oorlogen helemaal ontzien en dat merk je inderdaad aan de authenticiteit. Trouwens, omwille van het opsplitsen van de Mekong met de vele kleine eilandjes ertussen, krijgt deze rivier hier een breedte van niet minder van 14 km.

Waar zijn de olifanten in het land van de één miljoen olifanten? We hebben nochtans mogelijkheden genoeg gehad om een olifant-riding of zelfs echte tochten met deze mastodonten te maken. We lezen echter zoveel over mishandeling van deze dieren hier dat we voor onze volgende slurfvriend wel eens naar de zoo van Antwerpen zullen tenen.

Een ander verhaal is dat van de Irrawaddydolfijn.  Ook een met uitsterven bedreigd. Er zouden er maar ongeveer 10 meer terug te vinden zijn hier in hun natuurlijke habitat. Dit komt omdat de dolfijnen vaak verstrikt geraken in netten van vissers die de dure netten niet wilden stuksnijden om de beestjes te bevrijden. Met als gevolg dat ze verdrinken. Sinds kort krijgen de vissers hun netten terugbetaald als ze de dolfijnen bevrijden. Ook het vissen met springstof, hetgeen vooral op Cambodjaans grondgebied gebeurt, (ligt hier vlakbij) heeft al veel dolfijnen het leven gekost, omdat ze door het lawaai van de ontploffing gedesoriënteerd geraken en zo sterven.

Morgen gaan we op onze duizendste gemakken op zoek naar de grootste watervallen van Zuidoost-Azië. Met of zonder dolfijnen.

In ons verslag van gisteren in Pakse zijn we nog vergeten vertellen dat we plat gereden zijn in de middle of nowhere, het enige hutje in de buurt was één waar een jonge gast zat die brommertjes repareerde en platte banden kon vervangen. Toeval of niet? We waren gered voor een habbekrats ;-)

Gisteren tijdens ons bezoek aan de koffieplantage raakten we aan de klap met een koppel Engelse uitwijkelingen van Adelaide. Zij hebben vorige maand rondgetrokken in Vietnam en dat zou véél goedkoper zijn dan Laos. Nog goedkoper? Leuk vooruitzicht :-)

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *