Van mijn melk in de Westbank

Foto’s

Dat de Westbank of Westelijke Jordaanoever in het Oosten ligt van Israël heeft niets te maken met links uit rechts niet te kennen, maar omdat het aan de westelijke kant ligt van de Jordaan. In Jordanië spreken ze dan weer van de Oostelijke Jordaanoever. Zowel Gaza als de Westelijke Jordaanoever zijn onder Palestijns mandaat, zo dus ook onze bestemming van vandaag: Bethlehem en Jericho.

Toegegeven, het is best een beetje spannend maar uiteindelijk heeft onze chauffeur de Arabische nationaliteit en rijdt hij met een nummerplaat die zowel in Israël als in Palestina is toegelaten. We merken dus haast niets van de grensovergangen, mede omdat hij via overgangen rijdt waar zo goed als geen controle is. Zelf met een huurwagen rijden is geen optie, omdat de meeste verhuurbedrijven niet toestaan met hun wagens de Palestijnse grens over te rijden.

De eerste stop die we maken is in Siyar el-Ghanem vlakbij Beit Sahur aan de Shepherds’ fields (herdersvelden) waar een engel verscheen en de herders op de hoogte bracht van de geboorte van Jezus. Amaai, dat moet ook verschietelijk geweest zijn. De voorwerpen zouden inderdaad dateren uit de tijd van Christus en de overlevering van de verhalen doet de rest.

The Church of the Nativity of de Geboortekerk is andere koek. Als we gisteren al het belangrijkste heiligdom hadden, wordt dit algemeen aangenomen als het tweede belangrijkste heiligdom ter wereld voor de Christenen. Het stalletje van Bethlehem.

Waar die ‘Jezeke schudt zijn beddeke uit en laat de pluimkes vliegen’ … vandaan komt? Joost mag het weten, want hier is het een stuk boven de 30° C en sneeuw staat hier niet onmiddellijk geprogrammeerd. Ook hier staan weer rijen gelovigen aan te schuiven om een blik te werpen op de geboorteplek van Jezus en op het nog resterende stuk van de stal. We kopen op voorhand een kruis van Jeruzalem (een groot kruis in het midden en vier kruisen in de vier hoeken) dus in totaal vijf kruisen die de vijf wonden van Christus symboliseren. We zegenen het op de geboorteplaats en zullen het thuis een plaats geven bij de foto van ons moeder en ons vader. Mij doet het niet veel maar we weten dat zij dit geweldig zouden gevonden hebben. Ook kopen we hier ons traditioneel attribuut voor de kerstboom die – gelovig of niet – vanuit Bethlehem niet mag ontbreken.

Geboorteplaats
Geboorteplaats

Als we daarna nog de melkgrot van Maria bezoeken is mijn heilig potje stilaan aan het overlopen. De grot is wit omdat Maria bij het zogen melk zou gemorst hebben. Dat hier jaarlijks heel wat pelgrim stukken rots komen vreten om hun toekomstige baby’s goed te kunnen zogen ruikt volgens mij toch een beetje naar platte commerce. Ne mens zou van minder zijn melk laten lopen.

We rijden via Jeruzalem verder naar Jericho, niet alleen de laagst gelegen stad ter wereld maar tevens de oudste. Langs de kant van de weg staat mooi aangegeven wanneer je onder zeeniveau komt. We duiken tot 240 meter onder zeeniveau en binnen een paar dagen gaan we dat record nog verbreken aan de Dode Zee, die we in de verte zien blinken.

We stoppen in het nabijgelegen Tell-es-Sultan waar een archeologische site is waar er artefacten zijn teruggevonden en andere bewijsstukken (zoals een soort van stenen uitkijktoren) die er zou op wijzen dat hier meer dan 10.000 jaar geleden al een stad was.

Het uitzicht op de Wadi Qelt en het klooster van Sint-Joris is echter veel interessanter maar onze tijd zit er op en we vertrekken terug richting Jeruzalem, waar we in de Arabische wijk in ons hotel door de eigenaar op een etentje getrakteerd worden.

Palestina, ik zou er een volgende keer meer tijd voor uittrekken.

Deel onze weg

Een gedachte over “Van mijn melk in de Westbank”

  1. Hé Hilde en Erik
    Wat een avonturen zeg.. hopelijk zitten we binnenkort eens samen om al die avonturen eens in levende lijve te moge horen,
    Amuseer jullie nog en geniet er nog van,
    Martine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *