treinberichten

Foto’s TSE dag 1
Foto’s TSE dag 2
Polarsteps

Herfst in ’t land
Oneindigheid krijgt stilaan een nieuwe dimensie, berkenbossen en nog eens berkenbossen. De herfst doet hier al zijn intrede en trakteert ons op een kleurenpalet die zijn weerga niet kent. Alle tinten van groen tot bruin en alles wat daar tussen ligt passeren hier de revue.

Landschap vanuit de trein
Landschap vanuit de trein

Internet
De twee voorbije nachten zijn zeer goed verlopen en we houden hout vast dat het met de derde evengoed mag gaan. Publiceren is hier wel andere koek. We hebben alleen internet in de zones waar er een station is en dan nog. Gisteren volgden die elkaar snel op maar vandaag liggen ze een stuk verder uit elkaar en vaak midden in het niets. Vermoedelijk lees je dit dus met enige vertraging. Straf eigenlijk hoe je als reiziger zo afhankelijk wordt van het internet. Ach we zouden best zonder kunnen, maar dat zijn dan onze natuurreizen waar je nooit iets van leest of te zien krijgt.

Zonder bagage
Ondertussen hebben we ook kennis gemaakt met onze twee Deense buurmeisjes. Zij worstelen zich door hetzelfde avontuur zoals wij vorig jaar hebben gedaan. Zonder bagage. Zij hebben er nog goede hoop op dat hun bagage in hun volgend hotel wordt toegestuurd…

Toekomstplannen
De tijd doden we hier vooral door de voorbijschuivende landschappen te bewonderen, te lezen, te schrijven, filmen monteren, Hilde is zoals altijd in de ban van haar foto’s. Eigenaardig toch dat hoe minder een mens doet des te vermoeiender het is. Zo’n lange treinrit geeft je alvast voldoende tijd om een reflectie te maken over van alles en nog wat. Trouwens niet alleen reflectie ook toekomstplannen krijgen op zo’n momenten vaak vorm. De mensen vragen bij onze projecten vaak: “hoe kom je erbij?” Wel dit zijn zo van die momenten. 😉

Yana
Onze treinhostess Yana, een vrouw van ongeveer 50 jaar, waakt over haar trein alsof het de hare is, zo’n toewijding. Alle dagen worden de ramen gelapt en de stofzuiger doet hier iedere ochtend en middag zijn werk.

Samovar
Gelukkig hebben we voldoende oploskoffie bij en laten we de Samovar zijn werk doen en ons voorzien van warm water. Een samovaar is een waterkoker op ik vermoed kolen, want onderaan ligt er toch asse in een bakje onder het toestel. Dat de filter niet altijd evengoed zijn werk doet nemen we er maar bij, het water is warm genoeg om eventuele microben het hoofd te bieden.

De samovar op de trein
De samovar op de trein

De pot op
De toiletten zijn zoals toiletten op alle treinen over de hele wereld blijkbaar van dezelfde leverancier, ze zijn proper, maar proper betekent zo proper als de vorige gebruiker ze voor jou achterliet. Yana doet haar uiterste best om alles proper te houden. We mogen niet klagen.

Ik heb de zon zien zakken
Ondertussen zoekt de zon stilaan haar plaats onder de horizon en geeft de kleuren in het landschap nog wat extra schijn. Wij maken ons op voor onze derde nacht. Oh en ben je benieuwd of we nu lid zijn van de ‘Mile Post Club’? Ik kan toch moeilijk alles vertellen… 😉

Het leven zoals het is naast de spoorlijn
Het leven zoals het is naast de spoorlijn

Deel onze weg

2 gedachten over “treinberichten”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *