The Blue Mountains

Foto’s

Vannacht hebben we wat regen gehad, als we vanmorgen opstaan heeft de zon het beslecht weer gewonnen.

Op het menu staat vandaag een vrij zware wandeling. De ronde van de drie zusters. We vertrekken via de ‘Giant stairway’, negenhonderd en nog wat steile trappen naar de bodem van de vallei.

De Blue Mountains zijn inderdaad omgeven door een blauwe mist. Dit zijn de esoterische oliën die voor deze mist zorgen. Ook de geur is intens, spijtig dat ik dat niet kan filmen.

In het informatiecentrum vragen ze of we wel voldoende water bij hebben voor onze kleine expeditie. De temperatuur flirt weerom met de veertig graden. In Sydney gaat hij er soms over. Ze verwachten daar trouwens zware storm, hou de nieuwsberichten maar in de gaten.

De afdaling is inderdaad vrij zwaar, we passeren een van de drie zusters en er is een klein bruggetje die de kloof overbrugt. Het zweet is niet allen van de inspanning. Maar het uitzicht is de moeite.

We dalen verder af in de vallei, onze benen van zowel Hilde als van mij trillen als espenbladen. Meer dan negenhonderd steile trappen langs afgronden en steile wanden. Wij laten het niet aan ons hartje komen, trouwens de wandeling in de verlaten vallei werkt helend. Het is alsof je over een stomend bad eucalyptus hangt.

Na anderhalf uur in de vallei moeten we een keuze maken tussen de Furbes-trappen of via een kabellift naar boven. Sinds de grootste overbrugging in Fuente Dé (Picos De Europa, Spanje), is er geen enkel kabelliftje dat mij bang maakt, maar we kiezen toch voor de trappen 😉 Wij staan daar nat in het zweet maar we komen wandelaars tegen die net uit het kabelliftje komen met hun zondagse schoentjes… nu ja wij hebben eergisteren Mount Wellington in Hobart ook met de wagen beklommen.

Onderweg nemen we onze lunch op een prachtig uitkijkpunt. De liften voeren echter lift na lift een hoop volk aan. De pret is er voor ons af. Ik sta daar te zweten als een volwassen rund en 10 meter voor mij loopt er een kieken op hoge hakjes.

De hitte wordt ondragelijk, voetje voor voetje bereiken we terug onze startpositie. We houden het vandaag voor bekeken.

We willen een duik nemen in het zwembad van ons logement maar we vrezen dat we hier wel eens ziektes kunnen oplopen en nemen genoegen met een helende douche.

‘s Avonds gaan we terug op bezoek bij onze Koreaan. Je mag er zelf je drank meebrengen (BYO: bring your own). Bovendien is dit de gezondste keuken (en goedkoopste) die we hier in Australië al tegenkwamen.

We hebben vanavond als toetje van deze leuke dag een viedeoconferencing met onze kleindochter, Merel is door het dolle heen dat ze bonneke en den bompa ziet. Nu ja wij ook. Technologie maakt reizen toch een stuk aangenamer.

Foto’s: http://aussie.liekenspeeters.be/

Video: Wandeling in eucalyptusbos

Video: Zicht op de drie zusters

Profiel van onze wandeling

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *