Testikels voor de tijger

Foto’s Panna National Park

Panna National Park

4.30 uur in de ochtend. Onze wekker haalt ons uit onze slaap. We hebben ingeschreven voor een safari in Panna National Park, veertig kilometer verderop. Bij een deelname van zes mensen kost het ons omgerekend zo’n tien euro per persoon. De kans dat we tijgers zien in het ongeveer 500 vierkante kilometer grote park is vrij klein. Niet alleen tijgers, ook beren, vale gieren en ander wild zouden we hier kunnen aantreffen.

De jeep is op tijd en ons reisgezelschap is op het academisch kwartiertje ook present. We nestelen ons in het voor ons veel te kleine vehikel en moeten de hele weg ons hoofd opzij houden en oppassen dat we bij hevige schokken niet met ons hoofd tegen de rolbaar bonken. Op de heenweg neemt de chauffeur de route langs het oude Khajuraho, en rijden in ware westernstijl naar Panna NP.

Kastensysteem

Gisteren hadden we met een jonge gast een babbel over India. Hij vertelde ons dat het kastensysteem nog altijd bestaat. Dit is een systeem van sociale hiërarchie dat zijn oorsprong vindt in het hindoeïsme. Brahmanen (hoogste kaste van priesters), Kshatriya (edelen en soldaten), Vaishya’s (kooplieden), Sudra’s (dienaren), Paria’s of onaanraakbaren.

Ook nog volgens die gast blijf je in diezelfde kaste waarin je geboren bent. The American dream kan je hier dus wel vergeten, of je moet verkasten naar een ander land, maar in de laagste categorie zit er eigenlijk niet veel beweging. Trouwens, als je weet dat van de 1,3 miljard mensen zeventig procent analfabeet is, begrijp je dat hier nog verschrikkelijk veel werk aan de winkel is.

Zakdoekje

We zijn dus als sardientjes op weg naar Panna National Park. Achter ons zit een koppel uit Varanasi en de gast heeft duidelijk wat last van slijmen en zit de hele weg te snuiven met zo’n geweld dat ik vrees dat er stukken van zijn long op mijn rug zullen terecht komen. Hilde vraagt braaf of hij een zakdoekje nodig heeft. Het enige dat we als antwoord krijgen is het waggelen van zijn hoofd. Ik probeer er mij van af te zetten toch ik had met alle plezier zijn onderlip over zijn hoofd getrokken. Als we daar toekomen moeten we allemaal onze reispas afgeven om te fotokopiëren. Stel je voor dat je wordt opgegeten door de tijgers dan kunnen ze toch aan de hand van een kopie achterhalen welk vlees de tijger in de kuip had.

Tijger in Panna National Park
Tijger in Panna National Park

Het is best nog wat koeltjes en het zeil van de jeep gaat er af, dit geeft ons wel iets meer zitcomfort maar zo vroeg op de dag had een extra trui geen overbodige luxe geweest. We zijn trouwens niet de enige die daar met een jeep toekomen, een tiental andere jeeps schuiven mee aan om binnen te rijden. De chauffeurs halen halsbrekende toeren uit om het beste plaatsje in de rij te hebben. Onze roekeloze chauffeur mist op een haar na de gracht en rijdt daarenboven over een steen zodat Hilde ei zo na uit de wagen wordt gekieperd. Ik maak hem in mijn beste Hindi duidelijk dat als hij dit nog een keer probeert, hij zijn ballen in de muil van de tijgers kan gaan zoeken. Of het nu mijn Vlaamse tongval was of mijn intonatie die hem deed opschrikken, de rest van de rit vroeg hij telkens mijn goedkeuring.

Ontbijt met benen

De lange sliert jeeps wringt zich door het oerwoud, wij proberen te genieten van de omgeving, omdat wij de kans op wild spotten zeer klein achten. Op zeker moment houden toch een aantal wagens stil en de persoonlijke gidsen die ieder een voertuig krijgen toegewezen, beginnen te gesticuleren en manen iedereen tot stilte aan. In het ondoordringbare woud kan je niets zien maar inderdaad als je goed luistert hoor je het kraken van been, wat aangeeft dat er een tijger bezig is met zijn ontbijt. Het duurt nog een hele poos voordat de deugniet zich laat zien, het is alsof hij verstoppertje speelt met de fotografen.

Tijger in Panna National Park
Tijger in Panna National Park

Als hij zich dan uiteindelijk in vol ornaat laat bewonderen krijgen we niet één maar ineens drie exemplaren voor de lens geschoven. Toegegeven dit is toch wel harder kicken dan een paar jaar geleden toen we in Kanchanaburi de tijgers op onze schoot konden laten fotograferen. Een wild dier in zijn natuurlijke habitat is toch altijd veel straffer.

We krijgen nog een vale gier wat herten, antilopen en apen te zien en houden nog halt aan een meer. De kans op het spotten van krokodillen lijkt zeer miniem aangezien de zon niet schijnt.

Wild in Panna National Park
Wild in Panna National Park

Door de emotie van de tijgerontmoeting, worden de gemoederen wat gesust en het snuiven van onze achterste passagier houdt zowaar op zolang je hem maar aan de praat houdt.

Tegen de middag wanneer we terug in het hostel aankomen, zijn we behoorlijk leeg. Ons gezelschap kom achteraf aan Hilde vragen of ze een kopie van haar foto’s kunnen krijgen.

Zaterdagmarkt

In de namiddag trotseren we de zaterdagmarkt waar de duizenden verkopers iets proberen te slijten aan die brave Belgische melkkoeien. We ontvluchten even de meute en zien vanop een balkon waar ze heerlijk koele pintjes serveren, dat er hier nog aan voedselbedeling wordt gedaan. Op marktdag krijgt iedereen blijkbaar een kommetje met wat voedsel. De potjes zijn klein maar goed gevuld, dus vermoedelijk hebben ze hier geen Brusselse politiekers die de room van de Poverello-soep proberen te scheppen.

Zaterdagmarkt in Kjajuraho
Zaterdagmarkt in Khajuraho

Archeologisch museum

We bezoeken nog het plaatselijk archeologisch museum waar we nog recht op hadden, omdat dit in combinatie was met het ticket van gisteren van de westelijke groep tempels. Aangezien het museum gisteren gesloten was mogen we het ticket vandaag ten gelde maken. We zijn de enige bezoekers en worden het hele bezoek bijgestaan door een militair met zijn wapen dicht tegen zich aangetrokken. Stel dat die twee snuiters de erotisch beelden zouden betasten dan kan hij onmiddellijk in actie treden.

We durven al meer en meer de ruime kruidige waaier van het vaak onbekende voedsel te avonturen. En we stuiten hier dikwijls op zo’n ongelofelijk lekkere, meestal vegetarische dingen, dat de Indische keuken misschien wel eens onze top twee binnendringt.



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

2 gedachten over “Testikels voor de tijger”

  1. Prachtige foto’s van het Pana Park ?, ben zo blij dat jullie tijgers hebt kunnen trekken zo dichtbij, ongelooflijk, men lievelingsdier…Wauw ?, thx om het delen van jullie India avontuur met ons, grts Myriam xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *