Tagarchief: kolchoze

De zee van Galilea, lopen op het water

Foto’s

Zachtjes tikt de regen tegen ’t vensterraam… We worden vanmorgen geconfronteerd met de eerste regen, en hoe? De temperatuur is spectaculair gezakt en we moeten vandaag vrede nemen met 24 graden. Tegen de tijd dat we uit de ontbijtzaal komen is de nevel volledig opgepeuzeld door de regen en wint de zon het gevecht met de wolken.

Onze kibboets is nog een echte landbouwnederzetting. In vele kibboetsen worden de maaltijden nog vaak gezamenlijk gebruikt. De kibboets waar wij zitten heeft een gemeenschappelijke eetzaal waar ’s morgens de meeste mensen die hier wonen samen van het ontbijt genieten. De gasten, wij dus, mogen maar pas vanaf acht uur mee in de eetzaal. Wij worden wel extra verwend, ook omdat we er natuurlijk voor betalen. Een diep socialistisch gedachtegoed ligt hiervan aan de basis. Een beetje vergelijkbaar met de vroegere kolchoze en in mindere mate sovchoze in Rusland waar er vooral voor de staat werd gewerkt.

Vooral hier in de Golan en in de Negev vind je nog enkele kibboetsen terug. Maar er moet gezegd dat de meeste gewone dorpen aan het worden zijn. Ieder voor zich en God voor ons allen zeker 😉

En hij liep over het water...
En hij liep over het water…

Vandaag nemen we de zuidelijke helft van de Golan op de korrel en maken een toer rond het meer van Tiberias of zoals ook vaak genoemd de Zee van Galilea. Daar waar Jezus de truc uithaalde met de vermenigvuldiging van de broden en de vis en waar hij over het water liep. Al moet gezegd dat wij ook de overkant van het meer haalden met droge voeten, maar dan wel met de auto.

We laveren tussen de bananen-, ananas- en granaatappelkwekerijen en houden onze eerste stop op een volledig verlaten Halukim Beach. We proberen beiden of het ons lukt om op het water te lopen maar we veronderstellen dat hier andere machten mee gemoeid zijn.

We zien op ons kaartje dat er een krokodillenboerderij in Hammat Gader is, vlakbij de Jordaanse grens. We kunnen het ons niet laten en nemen deze kleine omweg en rijden de ganse tijd langs de Jordaanse grens. We proberen een blik op te vangen van Noor, de mooiste aller koninginnen maar we vermoeden dat zij andere besognes heeft dan toeristen te begroeten aan haar grens. Het resort waar de krokodillenboerderij haar onderkomen heeft is niet interessant. We druipen terug af en maken onze toer rond het meer verder af.

Jordanië
Jordanië

Aan het zuidelijkste punt van het meer in Yardenit vertellen ze de goedgelovige pelgrims dat Jezus hier zou gedoopt zijn. In werkelijkheid is dit in Bethanië ergens in Jordanië, maar dat weerhoudt tientallen bussen met mensen uit alle werelddelen er niet van om deze plek te verheerlijken. Je kan hier doopkleedjes kopen en vermoedelijk authentiek gewijd water dat Jezus over zijn kopke kreeg. Wij laten dit circus aan ons voorbij gaan en trekken verder naar Tiberias.

In Tiberias, de derde van de vier heilige Joodse steden, houden we even halt en genieten van een koffie aan de haven ver van al dat doopgeweld.

Ten noorden van het meer, waar we 55 kilometer geleden startten met onze toer rond het meer, nemen we nog een kijkje in het Jordan park en de Bethsaida site waarvandaan men Jezus op het water zag lopen en waar hij nog een aantal mirakels zou verwezenlijkt hebben. Dit terzijde, kunnen de archeologische opgravingen de vijftien euro die we voor de toegang betaalden maar net vergoelijken. Het bijbehorende park waar de Jordaan in het meer van Tiberias vloeit kan dit al helemaal niet. Het park is zoals vele andere toeristische sites volledig verlaten. Wij vermoeden dat hier vooral op sabbat aan toerisme gedaan wordt.

De rit op zich rond het meer met zijn zicht op de bergen is alvast de moeite, de dramatische bewolking vandaag die af en toe door het spel van de wind en de zon wordt doorbroken en die de bergen op de achtergrond dan uitlichten, maakte vandaag van deze trip toch iets spectaculairs.

Meer van Tiberias of de Zee van Galilea
Meer van Tiberias of de Zee van Galilea