Tagarchief: Alpenblick

Kaisersmarren

Foto’s

Kaisersmarren
Kaisersmarren

Eerst en vooral een rechtzetting. Een van onze eerste dagen spraken we van een kaisersman als dessert, dat laatste klopte maar de schrijfwijze was niet correct, het moest dus kaisersmarren zijn.  Ik moest dit vandaag toch eens uitproberen en het is dus een soort van dikke pannenkoek in stukjes gesneden met daarbij appelmoes en veenbessen. Tot zover ons culinair praatje voor vandaag.

Ik las dat er vandaag 42 ml regen zou gevallen zijn in Sint-Katelijne-Waver. Wel hier is het equivalent van de ml water in centimeters sneeuw gevallen… and still counting.  Waar dit gaat eindigen weten we niet. We houden alvast ons hart vast, want de weersvoorspellingen geven nog het ganse weekend hevige sneeuwbuien.

Sneeuwstorm in Alpenblick
Sneeuwstorm in Alpenblick

Wij laten het niet aan ons hart komen en we vertrekken vanmorgen om nog eens naar boven naar Alpenblick te gaan om daar hoogte te nemen van de sneeuwval daar. Maar deze keer doen we het wel te voet. Onderweg naar boven vliegt er ons een sneeuwruimer voorbij maar zodra hij uit het zicht is, bedekt hevige sneeuwval zijn vrijgemaakte strook. Dit is vechten tegen de bierkaai. Zodra we boven komen op ongeveer 1050 meter zien we dat de sneeuw hier nog lelijker heeft huisgehouden dan in het dal.

Naar Burgberg via ruïne
Naar Burgberg via ruïne

Als we terug naar beneden gaan, zien we dat we via een zijweg in het bos via een ruïne terug naar Burgberg kunnen. Is dit wel verstandig vraag ik bij mezelf… maar de nieuwsgierigheid is groter dan het gezond verstand. We zien dat er in de loop van de ochtend ons vermoedelijk al iemand is voor geweest. De sporen zijn volledig dicht gesneeuwd maar toch nog duidelijk te herkennen. Dit stelt ons een beetje gerust. I.p.v. te dalen moeten we terug een stuk bergop, hier is er geen sneeuwruimer gepasseerd dus het is ellendig ploeteren in bijna een halve meter sneeuw.

Na een half uur zijn de sporen die we volgen als bij toverslag verdwenen.  Teruggaan is voor losers dus we vertrouwen een beetje op onze intuïtie en proberen zo goed en zo kwaad mogelijk de weg te zoeken. De sneeuw valt zo zwaar dat de zichtbaarheid bijna tot nul is herleid. Onbegonnen werk. Als de hellingen bovendien zo stijl worden dat we geschranst naar beneden moeten stappen, ontgaat mij alle plezier. Ik moet jullie niet vertellen dat de zweetsluizen  ondanks de koude, naar behoren hun werk doen.

Onderuit ;-)
Onderuit 😉

Als we alle hoop bijna hebben opgegeven zien we terug de voetsporen die we in het begin volgden.  En inderdaad blijkt een dame met haar hond ergens een shortcut te hebben genomen.  De hond blijkt mij niet gunstig gezind, maar het teruggevonden spoor kan mij niet meer van mijn stuk brengen.

Vlak voor we in Burgberg toekomen lopen we nog langs de ruïne, maar deze hadden we beter bezocht vanuit Burgberg zelf.

Burgberg ruïne
Burgberg ruïne

Ons herwonnen zelfvertrouwen maakt dat we nog een ommetje van een paar kilometer naar Sonthofen maken waar we onszelf verwennen in een gezellige pub met een maaltijdsoep. Als we in de late middag terug in ons stulpje aankomen hangt onze tong op de grond. Bijna 15 kilometer in deze weersomstandigheden was misschien net iets te veel van het goeie, maar geloof ons, na een douche heb je het gevoel dat je de hele wereld aankan.

 

Alpenblick

Foto’s

Gisterenavond, toch nog enige opschudding voor een smartphoneadept als ik.  Mijn smartphone wilde geen verbinding maken met de router die we hier kregen. Al de andere toestellen wel. Nadat ik het toestel volledig resette gaf hij nog geen teken van leven. Ik vreesde dus het ergste. En ja, ik weet het op vakantie heb je al die technologie niet nodig, nu ik wel. Voor alle zekerheid heb ik dus de modem ook maar gereset…resultaat helemaal niets meer.

Hofbachrundweg
Hofbachrundweg

Ik geef eerlijk toe dat dit waarschijnlijk mede hierdoor niet mijn beste nacht was. Bovendien is het donsdeken een doekje voor het bloeden;-),  m.a.w. een maatje te klein, als ik op mijn rug lig is het precies of ik een keukenhanddoekje op mijn buik(je) liggen heb.

Maar desondanks de slechte nacht heb ik vanmorgen alles kunnen herstellen. De nacht brengt vaak raad. Modem opnieuw ingesteld (gelukkig gebruiken ze hier dezelfde gateway als in België). Hiermee zag ik ook dat het probleem dus eigenlijk de veiligheid van de modem was, niet sterk genoeg ingesteld. Nadat ik er een WAP-2-beveiliging op installeerde reageerde mijn smartphone terug en was hij opnieuw alive and kicking.  Maar natuurlijk had ik mijn smartphone wel terug gezet naar fabrieksinstellingen ;-(. Gelukkig heb ik ondertussen ook dit  euvel kunnen herstellen. Enfin eind goed al goed. Tot zover dus dit technisch intermezzo.

Sneeuwpret op de Hofbachrundweg
Sneeuwpret op de Hofbachrundweg

Na een bezoekje aan het toeristencentrum waar we ons de nodige kaarten aanschaffen, kunnen we onze technische problemen wegwandelen in de prachtige Allgäuer-Alpen.  We stijgen eerst nog een 300-tal steile meters  met ons buske waar we op de parking van een afgelegen hotel met de veelbelovende naam Alpenblick parkeren. Het is vandaag spijtig genoeg sluitingsdag en vanaf morgen geven ze op deze hoogte pakken sneeuw, dus zullen we er volgens de eigenaar niet meer geraken.

De wandeling (Hofbachrundweg) was dan misschien niet de langste die we ooit gemaakt hebben, maar het stijgingspercentage en de sneeuw die hier en daar bevroren is maakten er toch nog een avontuurlijk tochtje van.

Sonthofen
Sonthofen

Het is al late namiddag als we het nabijgelegen stadje Sonthofen onveilig maken. Aangezien in Burgberg alles op maandag gesloten is zoeken we in dit cosy stadje een Bayerisches restaurant waar onze borden getooid worden met stukken vlees waar we thuis met zijn vieren van eten. Als we de rekening vragen komt de vrolijke oberin vragen of we nog ‘ein Kaisersman’ willen….Euh. Ze lacht. Dessert? Dat weten we dus ook alweer.

Dit berichtje maak ik bij een vrolijk tirolermuziekje, als hier maar niet te veel jodellijnen in zitten 😉