Scandinavië – eindverslag

Het eindverslag heeft inderdaad een hele poos op zich laten wachten. Wij zijn vorige week dinsdag al gearriveerd, maar door drie verhuisoperaties niet meer aan verslagen toegekomen. Reizen is een prioriteit voor ons, maar als thuis de vogeltjes het nest verlaten, wordt die prioriteit nog overruled. Jana en Nils trekken in hun boerderij, Jenthe verlaat onze bib om naar boven te versassen en Janko maakt zich los van zijn kamer op de gelijkvloers om zich mee op de eerste verdieping te nestelen. Tegelijkertijd maken wij van de hele verhuischaos gebruik om onze bib terug naar onze hand te zetten en de vrijgekomen ruimte van Janko’s kamer herin te richten. Reden genoeg dus om het eindverslag eventjes uit te stellen. Maar hier zijn we er dan mee.

Scandinavië… wat zal ik er van zeggen. Volgens ons de vier schoonheden op een rij: Noorwegen, Zweden, Denemarken en Finland. Wat puurheid, grootsheid en schoonheid betreft staat Noorwegen bovenaan ons lijstje, Zweden met zijn vriendelijke bevolking zetten we op een verdienstelijke tweede plaats. Denemarken dat er ook best mag wezen, zetten we derde omdat we geen ex aequo dulden. En Finland met zijn Kerstman-cinema en zijn irritante ongedierte moeten we op de vierde plaats poten.

Wat de leukste stad betreft staat Stockholm bovenaan ons lijstje.

Panorama van Tromso naar Alta
Panorama van Tromso naar Alta

We reden 7600 kilometers op vier weken, maar op geen enkel moment was er eentonigheid in onze ritten. In de eerste plaats door de afwisseling van de landschappen en de verschillende landen die je moet doorkruisen, maar niet om het minst door de muzikale omkadering. Ik had op voorhand een MP3 gevuld met onze favoriete muziek… euh … mijn favoriete muziek. Van kleinkunst tot Flogging Molly en Dropkick Murphy’s van operette tot opera, en van John Denver tot countrymuziek vulden ons comfortabele busje. Meer dan 100 uren muziek, want ons gemiddelde lag over de ganse lijn op ongeveer 70 kilometer per uur. Ofwel is Hilde nu volledig gebrainwashed, ofwel mag ik nooit nog kleinkunst draaien thuis ;-).

Was de periode goed om deze reis te ondernemen … met de tent? Normaal gesproken ligt de temperatuur een stuk hoger in deze periode, maar dit moet zowat één van de slechtste maanden juni geweest zijn sinds de meting. Ikzelf heb door mijn olifantenvel niet veel last van deze lage temperaturen. Hilde ontsnapte door de barre weersomstandigheden ternauwernood aan een longontsteking.

Vijftien: dit is het aantal keren dat we onze tent hebben opgezet. Al moet gezegd dat dit tegen het einde toe zo vlot ging, dat we minder tijd nodig hadden om op te breken dan menig campinggasten met een mobilhome. Maar toegegeven, als we dezelfde reis nog eens zouden ondernemen, zouden we ook voor een iets comfortabelere vorm kiezen. Maar blijft dat je de natuurelementen beter voelt onder je tentzeil ;-).

Onze avonden vulden we met schrijven en foto’s sorteren en de voorbereiding voor de volgende dag. De stadskaarten is zowat de belangrijkste rode draad door de ganse reis (ondertussen kwamen we te weten dat Brussel ook zo’n kaart heeft). Hiermee kan je ongelimiteerd van het openbaar vervoer gebruik maken en de meeste musea bezoeken. Blijft natuurlijk dat dit toch wel een zeer kostelijke aangelegenheid is. Hier wil ik aan toevoegen dat we misschien iets teveel grote steden hebben bezocht. Tijdens onze passage in de Lofoten, de Vesteralen en wat mij betreft zeker Senja zijn we door omstandigheden iets te weinig kunnen gaan wandelen.

Boten zijn ook zowat de rode draad doorheen de hele reis geweest. Grote, heel grote, nog grotere en zeer kleine bootjes waar we onze zeebenen nog wat hebben aangesterkt, waren zowat een constante gedurende de ganse reis. Naast de stadskaarten en de diesel voor de wagen, was dit een grote slokop van ons reisbudget. De nieuwe tent die we in Denemarken moesten kopen niet te na gesproken.

We hebben in alle vier landen wel eens iets gaan eten, al moet gezegd dat we nooit echt gaan tafelen zijn zoals een uitgebreid etentje heet. We hadden een hele voorraad aan eten mee uit België, maar we konden gelukkig overal wel verse groenten en vlees kopen in grootwarenhuizen aan menselijke prijzen.

Wat we niet misten, was onze tv. Wat we wel misten, waren onze twee schatten van kleinkinderen. Waarin de reis iets te kort schoot was het contact met vreemde culturen waar we de laatste jaren in overmaat mee werden geconfronteerd. Alle landen in Scandinavië zijn superveilig om rond te reizen. We hebben geen moment een onveilig gevoel gehad. Al moet gezegd dat in Rovaniemi, de hoofdstad van Lapland, een zeer hoog Oostblokgevoel heerste. Maar dat had vooral te maken met de bouwstijl.

Ook zeker een vermelding waard: de hygiëne. Deze is in de vier landen van de hoogste ter wereld. Het is overal spic en span, zelfs de openbare toiletten zijn kraaknet.

Er was dertig jaar tussen onze eerste ervaring in Scandinavië en onze reis nu. Onze manier van reizen is ondertussen, laat ons zeggen, … gerijpt. Ik laat jullie binnen dertig jaar hopelijk terug verslag van onze volgende ontmoeting met Scaninavië ;-).

Onze volgende reis… Alhoewel dat dit puur hypothetisch is, gezien ons wispelturig reiskarakter: Indië en Nepal. Beperkende factor blijft natuurlijk altijd tijd en geld, anders was het geheid de westkust van Australië. Of maken we de oversteek naar Zuid-Amerika? Je komt het alleen te weten door hilderikopweg.eu te volgen ;-).

Foto’s Scandinavië

We must take adventures in order to know where we truly belong.

Hilde en Erik met als achtergrond Lofoten
Hilde en Erik met als achtergrond Lofoten

 

Deel onze weg

4 gedachten over “Scandinavië – eindverslag”

  1. Mooi eindverslag, weer iets bijgeleerd
    maar over uw volgende bestemming zal (op basis van uw eigen kennis) geen weddingschap afsluiten

    1. Leuk TT! Mocht je Tripper zelf tegenkomen, doe hem dan inderdaad zeker de groeten. Zeg maar dat we die Vlamingen zijn die vorig jaar de Belgische biervlag bij hem achtergelaten hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *