Stella Maris… Artois zeker

Foto’s

Berg op, berg af, trap op, trap af. Haifa, het San-Francisco van het Midden-Oosten. We nemen vanmorgen voor alle zekerheid de kabeltram tot in Karmel, het hoogste punt van Haifa, vandaar is het altijd bergaf. De grootste haven van Israël ontvouwt zich voor ons als we op een van de panoramapunten naar beneden kijken. Er hangt een beetje nevel maar hij is niet dik genoeg om ons zicht te verstoren. Er zal vanavond duchtig in de foto’s moeten geknipt worden of we schotelen jullie zo’n 300 foto’s voor.

Zicht op de haven van Haifa vanop Carmel
Zicht op de haven van Haifa vanop Carmel

Via de straat ‘Not Yefe’ dalen we af richting Baha’i Gardens. Het Bahaïsme is naast de joden, moslims, christenen en druzen een vijfde gemeenschap die het hier allemaal goed met elkaar kunnen vinden. Het Bahaïsme predikt de vereniging van alle religies, rassen en gelijkheid van man en vrouw… het leven zou toch schoon kunnen zijn. Deze godsdienst is ontstaan in Iran en heeft al zeven miljoen volgelingen. Het mausoleum met een van zijn stichters is indrukwekkend, vooral als we ’s avonds terugwandelen en de tuinen helemaal verlicht zijn.

Baha'i gardens
Baha’i gardens

We kunnen van bovenaf maar twee terrassen afdalen in de indrukwekkende tuinen, ook van helemaal beneden kan je maar twee terrassen omhoog. We zullen nog een extra bezoek moeten inplannen voor het mausoleum dat vanop nog een andere hoogte te bezoeken is. Zelfs mijn kauwgom moet ik uit mijn mond doen om de tuinen binnen te mogen. Ik overweeg om hem persoonlijk af te geven maar de lopen van hun mitraillettes, die op mij gericht zijn, ontnemen mij de moed om grappig te doen. De tuinen krijgen alvast vijf sterren op onze schaal. Wat die schaal voor anderen betekent laat ik in het midden.

De temperatuur loopt ondertussen op en flirt met de dertig graden als we verder afdalen en ons oog richten op de vuurtoren van Stella Maris (niets vandoen met onze nationale trots, nu ja: Stella) en het klooster van de Carmelitessen. De kerk is zeker en vast een bezoek waard, maar het klooster waar Napoleon het hazenpad koos en zijn tweehonderd gewonden genadeloos liet afslachten door de Ottomanen, is voorbehouden aan de zusterkes. Naast de vuurtoren daal je honderdvijftig meter langs een wandelpad naar de grot van Elijah. Het uitzicht op de baai is de moeite, de grot is een zoveelste heilige plaats (holy trap) voor moslims en christenen.

Na de middag nemen we nog een bus, nu ja bus, zeg nooit bus tegen een Metronit. Deze Metonit is a bus system that is fast, frequent and on time. En of hij fast is. Tegen duizelingwekkende snelheid rijdt hij op een speciaal voorziene rijstrook, alles en iedereen die zich op zijn weg riskeert wegtoeterend alsof we in een scene uit een dead riders movie meemaken.

Zonsondergang in Haifa
Zonsondergang in Haifa

Onze bestemming is een kuststrook in het westen van Haifa waar we nog precies op tijd van een zonsondergang kunnen genieten. We laten in het zoute water van de Middellandse Zee onze voeten wat ontzwellen en genieten tijdens de invallende duisternis van een welverdiende aperitief.

Baha'i by night
Baha’i by night

Als de duisternis is ingevallen laten we ons terug met raketsnelheid  katapulteren naar de gezellige buurt van de German Colony en wandelen we via het feeëriek verlichte Baha’is Mausoleum terug naar ons appartement.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *