Over Maraboes en menselijke offers

Foto’s

We slapen een gat in de dag …ttz halfnegen ;-), niet te verwonderen na onze treinavonturen. Na het ontbijt lopen we de stad plat en bezoeken in de voormiddag de Wat Sisaket en de Wat Simuang. Deze laatste is ingedoopt met een menselijk offer, gelukkig al een tijdje geleden. Na een kruising tussen een krokodil en een varaan in Bangkok spotten we ons tweede wild dier. Bovenop de tempel zit er een Maraboe, een aaseter uit Java die vermoedelijk wacht op een nieuw offer. Wij voelen ons niet geroepen en laten zijn spierballengerol met zijn vleugels aan ons voorbijgaan.

Simuang_Maraboe

Daarna gaan we tegen alle adviezen in terug met de bus naar de vriendschapsbrug en nemen daar een gemeenschappelijke taxi naar het Boeddha park, 25 km buiten Vientiane. Het moet gezegd: het park stelt inderdaad niet veel voor, maar de rit er naartoe is op zich de moeite waard. Met een achttal passagiers op een ‘schuppensteel’ over onverharde wegen die zelfs nauwelijks die naam waardig zijn, hossen we naar onze bestemming.

We verbroederen tijdens de hobbelige rit met een koppel uit Manchester dat al 18 maand onderweg is en niet onmiddellijk van plan is om richting GB terug te keren en een Canadese madam die hier ook al enkele maanden op haar eentje rondzwerft. En wij maar denken dat we lang onderweg zijn…. we trekken het reistijdgemiddelde danig naar beneden.

Boeddha park

De ziel komt te paard vermeld ik meestal in onze eerste verslagen…. Wel de ziel is gearriveerd we beginnen ons stilaan het ritme eigen te maken. Ook de eerste confrontatie met toch wel een andere leefwereld en cultuur begint tot ons door te sijpelen. We zwemmen hier als visjes in het water.

De Laotianen zijn samen met de Ieren mee van de vriendelijkste mensen ter wereld. Ze hebben voor iedereen een glimlach over. We krijgen overal een Saba di, dat samen met een glimlach ‘goeiedag’ betekent. We hebben Vientiane binnenste buiten gekeerd. Ik denk dat dit een van de kleinste hoofdsteden ter wereld is.

Heel Vientiane viert vandaag feest… iedereen heeft familie en vrienden uitgenodigd en dekt de tafel voor zijn deur. Natuurlijk niet zonder de nodige karaoke faciliteiten… mmm de lust besluipt mij om mee te zingen maar mijn Laotiaans is nog niet goed genoeg ;-)

Morgen trekken we verder naar het noorden, naar Vang Vieng, (hier spreken ze dit uit als Wang Wieng) de stad zonder straatnamen.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *