Norodon en de miereneters

Foto’s

Om 6u30 zitten we al aan de ontbijttafel. Verloren brood, warme tomaat met kaas en drakenvruchten. Bijzonder lekker. We zouden een gans hoofdstuk kunnen schrijven over de culinaire fantasie van onze Cambodjaanse vrienden. Veel straatventers bieden ondefinieerbaar eten aan. Hoe minder wij het kennen hoe meer zij er voor aanschuiven. Tussen haakjes we zien hier ook nog vaak venters die hun eten koel houden met sublimatie ijs. Dat zijn ijsblokken die ik als jonge gast op de dorpels van de café ’s zag liggen en die van hun vaste vorm onmiddellijk verdampen…een vleugje nostalgie.

Phnom Penh (90) Phnom Penh (88)

Vandaag gaan we op bezoek bij Koning Norodon, t.t.z. wij gaan zijn kot eens bekijken. Een stuk voor acht uur zijn we al op het appèl. Ik moet zeggen zijn stulpje is best wel het bekijken waard. Maar voor $ 13,- voor 2 personen verwacht je toch wel een beetje dat je wat achter de schermen mag mee loeren. Alleen zijn façade, zijn tuin en de zilveren pagode mogen we binnenste buiten keren, de rest is niet voor publiek toegankelijk. Normaal houd ik me aan de regel om geen foto’s te nemen als ze dat vragen. De rebel in mij dwingt mij vandaag echter hier tegen in te gaan. Ik verschalk de bewakers van de troonzaal en neem er enkele kiekjes.  Zodra ik mijn foto’s neem en de bewakers krijgen mij in het oog komen ze met drie op me afgelopen. Ik gebaar van kromme haas, op zo’n momenten heb ik natuurlijk mijn grootte mee ;-) Bovendien zijn ze vermoedelijk dusdanig van mijn moustache in de war dat ik  naar buiten kan zonder mijn foto’s te moeten wissen;-))

Phnom Penh (8)Paleis Phnom Penh (13)Paleis

Een leuk standbeeld op het binnenplein (ooit een geschenk van de Franse regering) van Napoleon op zijn paard belichaamd de zelfingenomenheid van koningen. Ze hebben Napoleon zijn hoofd er af gehaald en dat van de huidige koning erop gezet. Dit biedt misschien nog mogelijkheden voor ons manneke pis ;-)

Voor de rest is het prachtig allemaal, maar we voelen ons toch een beetje beduveld. Ook het contrast met de meeste van zijn onderdanen vinden we nogal frapperend maar de King is the boss, isn’t it ? ;-)

Phnom Penh (66) Museum

In het nationaal museum krijg je voor $ 10,- voor twee personen wel waar voor je geld. Wij zien echter de bomen niet meer door het bos met al deze boeddhistische figuren, maar we kuieren door al deze schoonheid en zijn blij met de ventilatie die ons hier toch wat afkoelt. (We hebben beiden een lange broek aan en schouders bedekt, omdat voor ons vorig bezoek aan het paleis, de koning geen korte broeken of mouwloze shirts op zijn hof wilde).

Tegen 10u30 zijn we beiden drijfnat van het zweet. We keren eventjes naar het hotel terug om vandaag al een tweede douche te nemen en droge kleren aan te trekken.

Phnom Penh (74) Bibliotheek Phnom Penh (71) Bibliotheek

Daarna nemen we een tuktuk om nog eventjes de bibliotheek te bezoeken. Het is echter vijf na elf als we er toekomen. De deuren zijn al dicht terwijl er toch geafficheerd is dat het tot 11u30 open is.  Ik neem de dienstingang en vertel hen dat de deur waarschijnlijk is toegevallen. Ik zie vermoeide gezichten die uiteindelijk toch aan mijn halsstarrige houding toegeven. Ook een Japanse groep maakt gebruik van mijn list. Uiteindelijk was het een maat voor niets want het interessante gedeelte met boeken op palmbladen is niet voor publiek toegankelijk. Alleen een hoop Franse stationromannetjes die de Fransen cadeau hebben gedaan, nadat de Rode Khmer hier hadden huisgehouden met hun aanstekers.

Phnom Penh (77) Romdeng

Voor ons middageten willen we naar de ‘Romdeng’. Opnieuw een ‘eten met een geweten’-restaurant waar ze rode boommieren en tarantula’s serveren. De spinnen zijn op, dus gaan we maar voor de mieren. Het is niet slecht, het bevat veel proteïne maar echt achterover ga je hier niet van. We zijn toch een beetje ontgoocheld, omdat we geen tarantula kunnen eten.

Phnom Penh (81) Romdeng Phnom Penh (80) Romdeng

Benieuwd wat we in Vietnam tussen onze kiezen kunnen steken. Vanavond is alweer onze kampvuuravond. We wisselen morgen dit sympathiek volkje in voor de Vietnamezen.

De Cambodjanen beseffen zelf heel goed dat ze nog een lange weg hebben af te leggen, maar hun hoofdstad kan wat ons betreft stilaan een metropool worden genoemd. De meer afgelegen gebieden hebben nog wat werk, maar ook hier weer net zoals in Laos, wil je nog wat van de authenticiteit proeven moet je geen tien jaar meer wachten om op bezoek te komen. Wij zijn alvast wild van Cambodja en hun inwoners maar dat kon je waarschijnlijk al uit onze blog opmaken.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *