Midden in de slums

Foto’s Udaipur, dag 3

Hasjiesj, marihuana

Als je wil loop je hier de hele tijd stoned rond. We zijn de tel kwijtgeraakt hoeveel keer we al aangesproken zijn voor marihuana. Ook de geur van onze jeugd prikkelt vaak onze neus: patchoeli. Lang gegleden dat we dit nog roken.

Zen

De baan naar onze bestemming vandaag, het Pichhola Lake is niet zo heel ver maar de nauwe straten, die onveilig gemaakt worden door de tuktuks en moto’s doen ons besluiten om zelf ook maar een tuktuk te nemen. Voor omgerekend zeventig eurocent geraken we op onze bestemming, zonder dat we omvergereden worden. We starten vandaag met een rondvaart op het Lake en we maken een tussenstop op Jag Mandir, een idyllisch eiland in het midden van het meer. Voor we inschepen staat er een bordje dat je mag fotograferen maar niet met professioneel materiaal… oeps hier spelen we vals. We hebben de hele rondvaart een prachtig zicht op het City Palace en Bagor-Ki Haveli, wat heel wat leuk (professioneel) fotomateriaal oplevert. Op het eiland genieten we van de rust. Geen tuktuk’s geen brommertjes, geen koeien of aanverwanten… alleen rust.

Jag Mandir
Jag Mandir

Na dit zen-momentje vatten we de terugvaart aan en houden meteen een tuktuk tegen om ons naar het noordelijk Sahelion-Ki-Bari te voeren, ook weer een prachtige tuin die de Maharadja voor zijn madammen liet aanleggen. Onze tuktukdriver, wil op ons wachten en ons voor hetzelfde geld terugbrengen, wat erop duidt dat we waarschijnlijk te veel hebben betaald. Nu ja € 2,80 is niet het einde van de wereld. Ik koop tickets, voor buitenlanders wel te verstaan. Indiërs betalen 60 wij 300 INR. Volgens onze vrienden in Jaipur betalen zij al een deel van de tax voor cultureel erfgoed en daarom mogen zij goedkoper binnen. That makes sense.

Veel voor de prijs van één

Het ticket dat ik krijg is al een gebruikt ticket, de persoon die mijn ticket  moet controleren neemt mijn ticket aan en geeft mij in ruil een afgescheurd ticketje terug. Vermoedelijk wordt dit ticket meerder keren gebruikt. Of hoe je een eigen commerce kan opzetten en je baas bedonderen.

Sahelion-Ki-Bari
Sahelion-Ki-Bari

Dikke kop

We spreken met onze tuktukman af dat hij ons via de Bagor-Ki Haveli nog naar Shilpgram, een Bokrijkachtige toestand en Sajjangarth of het Moessonpaleis zal voeren voor nog eens € 5,6 extra. We gaan akkoord, maar aan de Haveli valt zijn tuktuk in panne. Wij bezoeken ondertussen de Haveli waar je de grootste tulband ter wereld kan bezichtigen.. zelfs te groot voor mijn dikke kop 😉

Bagor-Ki Haveli
Bagor-Ki Haveli

Octopussy

Als we terug aan de tuktuk komen is hij nog altijd niet gemaakt. Hij zegt dat het slechts twee minuten zal duren… Twee minuten worden er tien, twintig… Hij sleurt ons nog even mee tot aan de Gath waar Octopussy met Roger Moore is opgenomen, maar deze James Bond stelt mijn geduld danig op de proef. Hij probeert ons kost wat kost te laten wachten tot hij gerepareerd is en na nog eens een kwartier ben ik het beu, geef hem zijn afgesproken bedrag tot aan de Haveli en we beschikken.

Wilde dieren

We wandelen terug naar het hostel om ons even op te frissen en we zien dat ze vanavond een sunset-uitstap organiseren aan het moessonpaleis dat gelegen is op 890 meter hoogte en een prachtig uitzicht biedt op de omgeving die nog vol wilde dieren zit. We nemen opnieuw een tuktuk en worden de laatste kilometers verplaatst in een terreinwagen, die ons tot op 890 meter brengt zonder dat we een poot moeten verzetten. We zijn hier al een paar keer verwend geweest met sunrises en sunsets, maar dit word je eigenlijk nooit beu.

We sluiten Udaipur af met een etentje aan het Pichhola Lake en kruipen vroeg onder de wol want morgen wacht er ons weer een verre verplaatsing.

Diner with a view - City Palace
Diner with a view – City Palace

Ten gevolge van moord

We zijn te moe om nog te publiceren en stellen het uit tot de volgende ochtend, maar ’s anderendaags werkt geen enkele internetverbinding, noch die van het hostel, noch die van onze eigen modem. We krijgen een boodschap dat de regering het internet heeft geblokkeerd.

Ik vraag mij af of dit te maken heeft met de inhoud van onze blog of de hoeveelheid van onze foto’s. Gewaagde foto’s, op eentje na, zijn er niet bij tenzij ze mijn verschijning als compromitterend beschouwen… wat best zou kunnen. Enfin, ik ben dan wel al om vijf uur wakker maar ik kan niet verder werken.

Overgewicht

We pakken dus maar in, zeer zorgzaam zodat onze rugzakken niet over het toegestane gewicht van de binnenlandse luchtvaartmaatschappij gaat. Ik zit er iets boven, Hilde met net geen kilo. De dagrugzakken slopen we van batterijen die we in onze jaszakken steken.

De taxi is precies op het afgesproken uur op de afgesproken plaats. Hij vraagt ons of we gezien hebben dat we geen internet hebben…. Inderdaad, hoe weet hij dat?

Het blijkt dat vorige maand een Hindoe is vermoord door een Moslim en dat vorige week die Hindoes wraak hebben genomen door een Moslim van het leven te beroven en het filmpje van de moord viraal hebben laten gaan. Vandaag verwacht de regering een clash en daarom hebben ze voor alle zekerheid het internet in Udaipur en omgeving plat gelegd.

Rondjes vliegen over Mumbai

Jullie krijgen vandaag dus een dubbel bericht. Tegen zeven uur dertig zijn we op de luchthaven en onze vlucht naar Mumbai is al met twintig minuten vertraging aangekondigd.

Uiteindelijk vertrekken we precies om 10 uur. Vijfhonderd kilometer moet in principe met een vliegtuig dat tussen de 800 en 1000 km/uur vliegt op een half uur gefikst zijn. We krijgen echter meer dan anderhalf uur extra flightseeing boven Mumbai. Blijkbaar drukke luchthaven. In deze rustige vliegomstandigheden is dit lekker meegenomen.

Hotel tussen de sloppenwijken

Op de luchthaven kiezen we deze keer wel voor de juiste prepaid taxi en voor minder dan vijf euro worden we aan ons hotel afgezet, dat gelegen is tussen de slums van Mumbai.

Juhu Beach

We zitten deze keer noordelijk van de luchthaven en krijgen een heel ander Mumbai voorgeschoteld, veel westerser. We nemen de metro en tuktuk tot aan Juhu Beach waar je volgens Vanessa, de collega van Hilde, overheerlijke hummus kan eten in het Novotel. We genieten er van een drankje op het terras dat uitgeeft op de Arabische zee, maar hun hummus is gecatalogeerd onder vergane glorie blijkbaar.

Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

Een gedachte over “Midden in de slums”

  1. Namaste Hilde en Erik, PRACHTIG…PRACHTIG foto’s en verhalen ??,wat geniet ik hiervan, waarvoor nog eens thx allebei, om ons laten mee te genieten, terug in Mumbai, geniet er nog van en tot de volgende, grts Myriam xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *