Kaisersmarren

Foto’s

Kaisersmarren
Kaisersmarren

Eerst en vooral een rechtzetting. Een van onze eerste dagen spraken we van een kaisersman als dessert, dat laatste klopte maar de schrijfwijze was niet correct, het moest dus kaisersmarren zijn.  Ik moest dit vandaag toch eens uitproberen en het is dus een soort van dikke pannenkoek in stukjes gesneden met daarbij appelmoes en veenbessen. Tot zover ons culinair praatje voor vandaag.

Ik las dat er vandaag 42 ml regen zou gevallen zijn in Sint-Katelijne-Waver. Wel hier is het equivalent van de ml water in centimeters sneeuw gevallen… and still counting.  Waar dit gaat eindigen weten we niet. We houden alvast ons hart vast, want de weersvoorspellingen geven nog het ganse weekend hevige sneeuwbuien.

Sneeuwstorm in Alpenblick
Sneeuwstorm in Alpenblick

Wij laten het niet aan ons hart komen en we vertrekken vanmorgen om nog eens naar boven naar Alpenblick te gaan om daar hoogte te nemen van de sneeuwval daar. Maar deze keer doen we het wel te voet. Onderweg naar boven vliegt er ons een sneeuwruimer voorbij maar zodra hij uit het zicht is, bedekt hevige sneeuwval zijn vrijgemaakte strook. Dit is vechten tegen de bierkaai. Zodra we boven komen op ongeveer 1050 meter zien we dat de sneeuw hier nog lelijker heeft huisgehouden dan in het dal.

Naar Burgberg via ruïne
Naar Burgberg via ruïne

Als we terug naar beneden gaan, zien we dat we via een zijweg in het bos via een ruïne terug naar Burgberg kunnen. Is dit wel verstandig vraag ik bij mezelf… maar de nieuwsgierigheid is groter dan het gezond verstand. We zien dat er in de loop van de ochtend ons vermoedelijk al iemand is voor geweest. De sporen zijn volledig dicht gesneeuwd maar toch nog duidelijk te herkennen. Dit stelt ons een beetje gerust. I.p.v. te dalen moeten we terug een stuk bergop, hier is er geen sneeuwruimer gepasseerd dus het is ellendig ploeteren in bijna een halve meter sneeuw.

Na een half uur zijn de sporen die we volgen als bij toverslag verdwenen.  Teruggaan is voor losers dus we vertrouwen een beetje op onze intuïtie en proberen zo goed en zo kwaad mogelijk de weg te zoeken. De sneeuw valt zo zwaar dat de zichtbaarheid bijna tot nul is herleid. Onbegonnen werk. Als de hellingen bovendien zo stijl worden dat we geschranst naar beneden moeten stappen, ontgaat mij alle plezier. Ik moet jullie niet vertellen dat de zweetsluizen  ondanks de koude, naar behoren hun werk doen.

Onderuit ;-)
Onderuit 😉

Als we alle hoop bijna hebben opgegeven zien we terug de voetsporen die we in het begin volgden.  En inderdaad blijkt een dame met haar hond ergens een shortcut te hebben genomen.  De hond blijkt mij niet gunstig gezind, maar het teruggevonden spoor kan mij niet meer van mijn stuk brengen.

Vlak voor we in Burgberg toekomen lopen we nog langs de ruïne, maar deze hadden we beter bezocht vanuit Burgberg zelf.

Burgberg ruïne
Burgberg ruïne

Ons herwonnen zelfvertrouwen maakt dat we nog een ommetje van een paar kilometer naar Sonthofen maken waar we onszelf verwennen in een gezellige pub met een maaltijdsoep. Als we in de late middag terug in ons stulpje aankomen hangt onze tong op de grond. Bijna 15 kilometer in deze weersomstandigheden was misschien net iets te veel van het goeie, maar geloof ons, na een douche heb je het gevoel dat je de hele wereld aankan.

 

Deel onze weg

4 gedachten over “Kaisersmarren”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *