Jeruzalem

Foto’s

Vandaag staat een reisdag op het programma. Waarom gemakkelijk als het ook moeilijk gaat… Omdat het goedkoper is. We vertrekken met de stadsbus vlakbij ons appartement richting station Arlozorov. Te voet ongeveer een veertigtal minuten maar gepakt en gezakt verkiezen we toch de stadsbus. Een lieve dame aan het busstation probeert ons nog te overtuigen de expres bus naar Jeruzalem te nemen maar die is een stuk duurder. Wij bedanken haar voor haar goedbedoelde raad maar nemen toch de gewone lijnbus. Na tien minuten wisselen we in Arlozorov busstation de stadsbus in voor lijnbus nr 480 richting Jeruzalem. We smijten de rugzakken in de buik van de bus en zodra ik op de bus stap doet de chauffeur de deur achter mij dicht. De lange rij wachtenden achter mij zal vrede moeten nemen met de volgende bus die pas drie kwartier later vertrekt. Gelukkig sluit de deur achter mij en niet vlak voor mij want dit buschauffeureke is onverbiddelijk.

Na minder dan een uur rijden we het busstation van Jeruzalem binnen en ook daar moeten we nogmaals van bus wisselen. Na wat zoeken en over en weer geloop kruipen we op een propvol geval. Ik volg op de gps van mijn smartphone omdat de chauffeur precies niet happig was om een teken te geven. Als ik zie dat we dicht bij onze halte komen roept hij toch via zijn microfoon dat we moeten afstappen. Een paar ultra orthodoxe joden die aan de deur staan zijn niet echt van plan om de deur vrij te maken. Met een rugzak van bijna twintig kilo kun je je echter een weg banen die hen nog lang zal heugen. Eigen schuld dikken bult.

Ons hotel ligt in de Arabische wijk en het eerste gevoel is nogal onwezenlijk. Met pak en zak ons een weg banend tussen de honderden straatventers, verkopers die je aanklampen om hun waar te slijten. De geuren en kleuren die al je zintuigen prikkelen, de hitte, de mysterieus aandoende stadsmuur, de militairen die op iedere hoek zwaarbewapend iedere verdachte beweging in het oog houden. Welkom in Jeruzalem, smeltkroes van religies en volkeren.

Klaagmuur
Klaagmuur

We mogen pas om twee uur op onze kamer, dus laten we onze rugzak achter in het foyer en trekken voor een eerste verkenning de oude stad in die een aaneenschakeling is van soeks. De oude stad is opgedeeld in een Arabische, joodse, Armeense en christelijke wijk. Voor we er erg in hebben lopen we een stuk van de Via Dolorosa, de laatste kruisgang van Christus, maar daarover morgen meer. Aangezien we nog genoeg tijd hebben voor we op onze kamer mogen, besluiten we al eens poolshoogte te nemen aan de Klaagmuur. We trotseren de veiligheidscontroles en staan voor we er erg in hebben voor de Klaagmuur. En of er hier nog een stukje geklaagd wordt. Hilde wordt er op gewezen dat ze aan de andere kant van het hek de muur moet benaderen. De vrouwen krijgen maar een klein stukje van de muur en het is er dus veel drukker. Vanaf vrijdagavond tot zaterdagavond is de muur niet toegankelijk voor niet gelovigen en dan bedoelen ze niet gelovige joden. Het is indrukwekkend, de grote stenen waar er heel wat geklaagd wordt. Ook steken ze briefjes tussen de spleten van de muur met gebeden op. Ik stond erbij en ik keek ernaar.

Rotskoepel op de Tempelberg
Rotskoepel op de Tempelberg

Om het religieuze evenwicht te bewaren gaan we via de Morenpoort naar de Tempelberg. Een afgeschermd islamitisch heiligdom te midden van de oude stad. Hier mogen ongelovigen, in dit geval ongelovige islamieten alleen een deel van de voormiddag en tussen 13.30 uur en 14.30 uur een kijkje komen nemen. De rij wachtenden ontneemt mij een beetje de moed maar we geraken aan de klap met een Hollandse stewardess die het land in haar eentje verkend en binnen de kortste keren zijn we binnen. We moeten eerst nog een wankele houten brug trotseren en als we bijna binnen zijn wordt mij de toegang ontzegd.

2016_10_20_jeruzalem-93
Tempelberg

Mijn korte broek die echter volgens mij lang genoeg is en mijn knieën bedekt is volgens de islamitische politie niet voldoende. Ik word afgeleid naar een plaats waar ik een rok aangemeten krijg, die mij 25 NIS kost om hem te mogen gebruiken. Hilde wordt aangemaand om haar sjaal iets vaster over haar schouders te trekken. Nu goed, het levert enkele leuke foto’s op.

De Tempelberg met zijn rotskoepel, hemelvaartkoepel en ketenkoepel zijn alvast van een buitengewone schoonheid. De El-Aqsamoskee met zijn nogal woelige geschiedenis mogen we niet te kort benaderen laat staan binnengaan. We worden bovendien aangespoord om zo snel mogelijk de overige bezienswaardigheden te bekijken want het is bijna 14.30 uur en dan moeten alle niet moslims beschikken.

Jeruzalem: Oude Stad
Jeruzalem: Oude Stad

We trekken de rest van de middag nog wat rond in de soeks met als hoogtepunt de katoenmarkt. Als het begint te schemeren drinken we nog een ijskoffie en een granaatappelsap (alcohol is hier niet te krijgen) op een dakterras van een café en genieten van de ondergaande zon die de Heilige Grafkerk en de gouden rotskoepel van de tempelberg in een zeer mystiek sfeer onderdompelt. Als de duisternis valt zoeken we onze weg terug via de soeks waar de handelaars het voor bekeken houden en hun kramen afsluiten.

Jeruzalem… het begint te dagen.

Heilig weetje: Jeruzalem staat bol van de heilige weetjes. Jezus van Nazareth kwam een aantal keren naar de heilige stad. Tijdens het paasfeest veroordeelde Pontius Pilatus hem ter dood en nagelde hem op zijn vijfendertigste aan het kruis.

Deel onze weg

3 gedachten over “Jeruzalem”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *