In een gulle bui

Foto Khajuraho dag 3

Fungus

Hilde blijft zweren bij vegetarisch eten, ik speel af en toe vals, vooral als er voor de verandering een English breakfast op het menu staat. Waar ze het spek en de saucissen vandaag hebben gehaald, vraag ik mij niet af. En een beetje fungus op het brood niet te na gesproken is het zicht en het ontbijt meer dan in orde.

Ontbijt in Khajuraho
Ontbijt in Khajuraho

De zon verliest vandaag het gevecht met de wolken en trekt de temperatuur een stukje naar beneden. We moeten vanmorgen met 16 graden tevreden zijn maar tegen de middag hebben we weer een aangename 24 graden.

Oostelijke tempelgroep
Oostelijke tempelgroep

We nemen vandaag de zuidelijke en de oostelijke tempels onder de loep en daarvoor moeten we door het oude centrum van Khajuraho. We worden tientallen keren aangesproken voor een tuktuk maar verkiezen met deze aangenamere temperaturen om het te voet te doen.

Kleuterklas

Als we voorbij een schooltje gaan voor kleuters, mogen we van de juf een kijkje nemen in de klasjes. We vinden het beiden dik in orde en doen een kleine donatie. We vinden dit allebei beter besteed dan dat we het aan de kinderen op straat zouden geven. Trouwens een van de belangrijkste regels tijdens onze reizen is ‘geef nooit iets aan kinderen’. Hoe hard dit ook mag klinken, maar op die manier houd je ze natuurlijk weg van school omdat hun ouders dit als een aanvullend inkomen bezien.

Vuilnisbelt

De rust van het oude dorpje is waarlijk een verademing. Het toeristisch centrum van Khajuraho valt best mee in vergelijking met bijvoorbeeld Varanasi, maar de rust die van de oude stad uitgaat, weg van alle toeristen, geniet onze voorkeur. Ook hier keer je in tijd terug, toch het vuil dat ze hier achteloos neergooien is een smet op de prachtige omgeving. Een jonge gast van 15 jaar werpt zich op als onze gids en vertelt dat het vuil een beetje de schuld is van de regering die de pijplijnen met afval van het toeristisch centrum naar hier afleidt. We werpen op dat ze ook zelf voor een stuk verantwoordelijk zijn. Mijn woorden zijn nog niet koud als ik een jong meisje een zak met asse zie leegkappen en de zak gewoon op straat zie smijten. Ik vraag hem of dit ook de schuld van de regering is?

mahatma gandhi
Mahatma Gandhi

Hij waggelt met zijn hoofd en gaat het onderwerp verder uit de weg. Hij vertelt dat hij graag zijn Engels wat zou oefenen en ons wat mag vergezellen. Wij weten natuurlijk allebei dat het er uiteindelijk om te doen zal zijn om onze roebels wat uit te dunnen. We gaan toch akkoord omdat hij blijkbaar een en ander weet te vertellen over de oude stad, zijn gebruiken en bovendien is hij zeer goed op de hoogte van Brahma, Shiva, Vishnu en de hele heilige bende.

Ik had graag wat meer mee in zijn verhaal gegaan maar als je weet dat Shiva alleen al 52 incarnaties heeft, ben ik redelijk vlug de pedalen kwijt.

Mankementen

Aan een van de tempels staat een oude man. Een van de oudjes die aan zijn lot wordt overgelaten. Zo zie je ze jammer genoeg met velen rondlopen. Zulke taferelen maken ons week en we geven de man een aalmoes. Hij tilt van vreugde zijn rokken op om zijn ‘mankementen’ aan Hilde te laten zien, die op haar beurt de man kordaat aanmaant om zijn rokken toch maar naar beneden te laten.

Zowel de zuidelijke als de oostelijke tempels zijn iets minder toeristisch als de westelijke, bovendien zijn de oostelijke renovaties van bedenkelijke kwaliteit. Alles bij elkaar toch een interessant uitje.

Kallu, onze jonge gids, leert ons nog waarvoor de Medicine Tree allemaal goed is. Met de blaadjes poetsen ze hun tanden. Ze hebben een witmakend effect. Zou kunnen kloppen, want ze hebben allemaal prachtige witte tanden. De bast wordt tot poeder gemalen en hiervan worden medicinale poeders en zalven gemaakt om de huid te verzorgen, waaronder onder andere shampoo.

Koeienmest

Regelmatig zien we hoopjes koeienmest liggen drogen. Kallu legt uit dat dit vooral wordt gebruikt als brandstof voor het kookvuur. Geld voor andere brandstof hebben ze niet. Het zou eveneens de muggen weghouden.

Tegen de middag nemen we afscheid van Kallu en natuurlijk komt dan de aap uit de mouw, hij blijft aandringen om via zijn dorp, via zijn school en enkele interessante winkels te gaan. Ik geef hem de roebels waar hij recht op heeft en we nemen kordaat afscheid. Hij is er niet volledig gelukkig mee maar legt er zich toch bij neer.

Pas sessie

We vervolgen zelf onze weg via het oude dorp en stoppen bij een kleermaker waar we voor een appel en een ei twee hemden voor mij op maat laten maken. Als de pas sessie voorbij is vraagt hij aan Hilde of ze niet jaloers is en ook een kleedje wil? (Ze weet nu al geen blijf met haar kleedjes ?) We betalen en vragen of ze de hemden in ons hostel kunnen bezorgen en dat blijkt geen probleem. Of ze hier daadwerkelijk zullen geleverd worden zal ik jullie pas morgen kunnen vertellen.

pas-sessie
Pas sessie

Simkaart

In de namiddag kuieren we nog wat rond tussen de tempels van de westelijke groep en vullen onze fotodatabank aan met de juiste namen bij de juiste tempels. Dit kunnen we ter plaatse doen omdat ik gisteren een draagbare modem op de kop heb kunnen tikken, waarmee we 48 dagen ongelimiteerd op internet kunnen. Normaal gezien heb je een Indische ID nodig om een simkaart aan te schaffen, maar de restauranthouder helpt ons een handje. Hoe ze uiteindelijk het abonnement afgesloten hebben weet ik niet, het werkt in ieder geval. Of het de hele periode zal blijven werken is zeer de vraag. Voor 25 euro mag je ook geen wonderen verwachten.



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

3 gedachten over “In een gulle bui”

  1. Heb weer genoten van de prachtige foto’s, en de verhalen ??, vraagje…wat is fungus? Zie al uit naar vervolg…en hoop dat Erik zen hemden krijgt ?, grts Myriam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *