In Dublins fair city where girls are so pretty

Vanmorgen ons in alle vroegte laten afzetten aan het station van Katelijne, waar we via Mechelen naar de trots van de Belgische luchthavens spoorden: Zaventem. Inderdaad enkele maanden geleden is Ryanair gestart met vluchten van op Zaventem. Dat de sukkelaars helemaal op het einde van de terminal werden verbannen, kon de pret niet drukken. Temeer dat we op die manier vlak bij de startbanen zaten en het taxieën beperkt bleef.

Een zeer turbulente vlucht door het slechte weer boven de Noordzee niet te na gespoken, was het vliegenuurtje zo voorbij.

In Dublin was het slechte weer al doorgetrokken en kregen we een landing met prachtige vergezichten, en kregen we bovendien al een prachtig zicht op de Wicklow Mountains.

Omstreeks halftwaalf (plaatselijke tijd) zaten we al op de bus naar onze eerste B&B. Dit ritje duurde even lang als onze vlucht. Deze B&B hadden we bewust buiten het centrum van Dublin gekozen om zo kort mogelijk bij het startpunt van de Wicklow Way te zitten. We namen een extra rugzakje mee met reservekleding voor onze laatste dagen in Dublin. Dit mochten we na afspraak in ons hotelletje waar we volgende week overnachten gaan droppen. Dit moeten we al zeker niet meesleuren.

Tegen 14 uur zijn we met alles klaar en geven we ons over aan de ‘Anna Liffey’ en haar charmante stad. De Liffey, de rivier zo mooi bezongen in talrijke Ierse liederen, snijdt de stad in twee en kabbelt rustig verder onder de vele bruggetjes.
We maken onze eerste pitstop en geven ons over aan het zwart-rode vocht dat door echte bierkenners aanbeden wordt. Op één been kan je echter niet staan een we laten ons willoos overhalen om de bekers nog eens te vullen.

Graftonstreet, Temple bar, Henrystreet, O’Connellstreet met zijn vermaarde brug, waar we ooit met een webcam die hier hangt vanuit het thuisfront foto’s lieten nemen. Het standbeeld van James Joyce mocht natuurlijk niet op ons lijstje ontbreken, temeer ik mij de laatste dagen aan het verdiepen ben in zijn vermaarde ‘Ulysses’, het boek dat in de top drie staat van onuitgelezen boeken. Ik zit aan bladzijde 130 en heb er voorlopig nog zin in. Of ik de eindmeet ga halen? Met dit prachtige statue in mijn achterhoofd hoop ik dat het gaat lukken.

We pikken in Temple Bar nog een Life optreden mee en sluiten onze eerste dag af in een plaatselijk pub met een Irish stew, die hopelijk morgen voor de nodige calorieën zal zorgen.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *