In den aap gelogeerd

Foto’s Udaipur, dag 1

On the road again

Vierhonderd twintig kilometer voor de boeg maar we kunnen pas ontbijten om acht uur dertig. Dit lijkt mij al meer op middageten ;-). We spreken dus af met onze vriend om 7.30 uur om te vertrekken en we zullen onderweg wel ergens ons ontbijt nemen.  Precies op tijd begroet hij mij deze keer met een “Good morning my friend”… het is vandaag de dag dat hij tip zal ontvangen dus worden we maar ineens vrienden ;-).

We verlaten de olifantenstad… waar we uiteindelijk slechts een te zien krijgen. De weg naar Udaipur is een van de betere en we vorderen dan ook redelijk snel. We kunnen vandaag bijna een gemiddelde van 60 km/u halen, iets wat in India op alle andere wegen bijna onmogelijk is. Een tolweg kan soms ineens door een dorp lopen, waar dan drempels voorzien zijn, zodat je stapvoets door het dorp moet, ook staan er redelijk veel tolhuisjes, en dan heb je natuurlijk het loslopend wild… en dat is hier niet min.

Russische roulette

Op zeker ogenblik, als Kumar bijna tegen honderd per uur kan rijden, zie ik in de verte een terreinwagen die een bus wil voorsteken. Ik zie het gevaarte steeds dichterbij komen. De vrachtwagen mindert geen snelheid, de terreinwagen probeert met volle kracht de vrachtwagen te counteren voor hij ons moet kruisen. Kumar mindert evenmin snelheid en ik vraag mij af of hij dit gevaar wel kan inschatten. Als ik begin te roepen beseft hij blijkbaar aan welk gevaar hij zich blootstelt en op het nippertje, ik voel bij manier van spreken de adem van de chauffeur van de terreinwagen, stampt hij op zijn rem en smijt zich op het laatste moment in de kant. Ik zit nat in ’t zweet.

Ontploffing

Ik besef dat hij vandaag die afstand nog helemaal terug moet naar Jaipur, toch maan ik hem aan om zijn snelheid wat te milderen. Een beetje verder springt een band van een vrachtwagen die in tegenovergestelde richting rijdt. De knal en vermoedelijk een stuk rubber dat tegen onze auto slaat, is oorverdovend en ook hier moet Kumar zich weer even aan de kant zetten om de schade op te meten, zonder veel erg, maar de knal deed ons wel serieus opschrikken. Wat verder staat er weer een zwaar gehavend voertuig in de kant. Rijden in India…. niet voor doetjes.

Treintickets te koop

Misschien hadden we toch beter bij deze verplaatsing voor de trein gekozen. En dan moet je weten dat we een paar dagen geleden het zekere voor het onzekere namen en een treinticket bestelden van Jaipur naar Udaipur omdat we na de eerste dagen niet een al te best gevoel hadden over deze autorit. Gisteren hebben we dan uiteindelijk het ticket laten annuleren door Fifu, de eigenaar van het gelijknamig hotel in Jaisalmer. Aangezien hij de reservatie had gedaan met zijn kaart kan hij alleen annuleren en wordt de refund ook op zijn rekening gestort. We laten hem die 14 euro in de tipbox deponeren voor de Nepalese bediendes.

Marmer en graniet

Bijna de hele rit van Jaipur tot in Udaipur rijden we langs een prachtige omgeving… ten minste in de verte, want de straatkant is bijna de hele weg bezaaid met verkopers van marmer. Ik denk dat hier een bergske geveld wordt, of een putje gedolven om al dit marmer en graniet tentoon te stellen.

Afscheid van een vriend

We geraken veilig op onze bestemming en nemen na 2800 kilometer afscheid van “onze vriend”. Uiteindelijk kunnen we hem aanraden, want afgezien van het feit dat hij bij de start wat nukkig was omdat wij alles zelf reserveerden, viel hij eigenlijk al bij al mee. Ik was al content dat hij altijd zelf voor zijn slapen kon zorgen en dat we hem niet mee bij ons op de kamer moesten nemen…

Sunset

Sunset
Sunset in Udaipur

Ik heb al de hele dag sluimerende hoofdpijn en als we bij Moustache inchecken wordt het alleen maar erger. De kamer is van zeer twijfelachtig allooi. Ik moet mij echter eventjes neerleggen want mijn migraine neemt toe en ik kan nauwelijks nog door mijn ogen kijken. Als ik even mijn ogen kan sluiten, gaat dit meestal wel over. Hilde maakt ondertussen beneden een afspraak voor een sunset-uitstap en krijgt een stadsplan waar wat leuke bezienswaardigheden opstaan. Tegen de tijd dat ze terugkomt is mijn hoofdpijn iets minder en wandelen we een heel eind naar het sunsetpoint ‘Dudh Talai’ op 715 meter gelegen.

Oorverdovende dansshow

Een prachtige sunset doet mij de pijn vergeten en als we de hele weg terug naar de hostel wandelen pikken we nog een plaatselijke dansvoorstelling mee. We zitten op twee vrij goede plaatsen… denken we, maar zodra het orkest hun decibels over het publiek jagen, merken we dat die eerst langs ons moeten passeren want wij zitten vlak tegen die box. Geen ontkomen meer aan, we zitten volledig ingesloten en moeten het hele circus uitzitten.

Dansvoorstelling
Dansvoorstelling

Bollywood talent

Tja… de traditionele dansen ‘Dharohar folk dance Show’ is leuk om zien maar daarmee is dan ook alles gezegd. Op onze terugweg zien we nog een filmploeg die bezig is een Bollywood film in te blikken. Ik ruik mijn kans schoon, maar de crew is in de weer met opnames en ze beseffen niet welk talent er aan hun neus voorbij gaat ;-).

Bollywood crew
Bollywood crew

Niet tevreden geld terug?

Zodra we terug in onze kamer komen beseffen we uiteindelijk de omvang van de ramp waar we hier in terecht gekomen zijn. De geur van schimmel en vocht, de wc die niet proper is, de lakens die klam zijn en onze rugzakken die al helemaal wit zien van de kalk die van de muren is gevallen. Ik trek mijn stoute schoenen aan en ga mijn geld terugvragen. Het is ondertussen al na negen uur en ik besef ook wel dat het niet eenvoudig is om nog iets anders te vinden. Het slachtoffer van dienst komt mee een kijkje in onze kamer nemen en kan niet anders dan met zijn hoofd waggelen.

Wordt vervolgd…


Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

2 gedachten over “In den aap gelogeerd”

  1. Namaste Hilde en Erik, genieten is het van foto’s en verhalen ??, prachtig, rijden in India is niet zonder gevaar, maar jullie vriend heeft dat niet slecht gedaan, en Erik spijtig genoeg geen filmrol ?, hopelijk kunnen jullie ??in het smerig logement ,grts en tot vervolg xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *