Homestay bij Officepapa

Foto’s Jaipur, dag 1

Foto’s Jaipur, dag 2

Goooodmorning … Sir

“Goodmorning Sir”, “goodmorning Kumar… you can call me Erik.” “Of course sir… goodmorning sir…” Na meer dan twee weken geef ik het op… Ok you can call me sir. Onze chauffeur is van goede wil… maar verschil moet er zijn denkt hij. 🙂

Om negen uur nemen we afscheid van het hostel in Pushkar en rijden richting Jaipur waar we thuis verwacht worden bij Jai, Minnie en hun familie. Jai en Minnie is het koppel waar we samen in Jodhpur een leuke tijd mee doorbrachten en die ons uitnodigen om in Jaipur bij hun thuis te komen overnachten. Een homestay-ervaring is volgens hen een must. Wij zijn het daar volledig mee eens.

Jaïnisme

Onderweg zien we volgers van het Jaïnisme, een godsdienst waar zelfs geen insecten mogen gedood worden. Ze hebben dan ook een monddoekje voor zodat ze niet toevallig een insect zouden inslikken. Bovendien hebben ze een borstel bij waarmee ze de straat voor hun voeten vegen om toch maar toevallig geen mier of ander levend wezen dood te trappen.

Sweets

We schakelen onze chauffeur in om te weten te komen wat de geplogenheden zijn als je bij iemand op bezoek gaat. Hij roept een hulplijn in en we geraken het erover eens dat we een doos zoetigheden zullen kopen. Een andere oplossing was fruit of een balpen. We stoppen in Jaipur in een speciaalzaak.

Collegepapa, Beardpapa en Officepapa

Tegen de afgesproken tijd komen we ten huize Jai en Minnie aan en ze staan ons al op te wachten. De familie heeft een woonblok, waar drie broers elk een deel van het huis bewonen en waar Jai en Minnie naar we vermoeden hun appartement aan ons ter beschikking stellen. De hele familie komt ons groeten en we worden ongelofelijk hartelijk onthaald, alsof we al jaren de beste vrienden zijn. We maken kennis met ‘Collegepapa’, ‘Beardpapa’ en ‘Officepapa’, zoals Jai en Minnie ze noemen. We nemen deze namen gemakkelijkheidshalve over. Officepapa is de vader van Jai. Alle drie gepensioneerd. Ook de mama en tantes komen ons hartelijk groeten alsook de kozijn van Jai, Mihir. Het is een hartelijke bende. Terwijl de mama en Minnie een maaltijd klaarmaken, frissen we ons wat op en na een overheerlijke lunch gaan we met Minnie voor een eerste verkenning de roze stad in. Het roze heeft meer de glans van terracotta, toch na het geel/goud van Jaisalmer en het blauw van Jodhpur komt het op een kleur niet meer aan.

Riksja

Lassie-tasting
Lassi-tasting met Minnie

Ze laat ons meteen kennismaken met Lassi, een drankje van botermelk met een laagje yoghurt dat in een stenen potje wordt opgediend. Overheerlijk, en we spreken al onmiddellijk af om hier morgenvroeg nog eens van te komen proeven. Ze vraagt of we al met een riksja gereden hebben, en nog voor we kunnen antwoorden heeft ze er al een tegengehouden. Hilde en ik passen maar net op het bankje en zij klimt ook nog mee op een bankje voor ons, met haar rug naar de arme riksjaman. Het zweet parelt op zijn hoofd, zijn spieren staan gespannen en met veel moeite krijgt hij zijn fiets op gang. Ik vind het best leuk, maar ik denk dat zijn vervoermiddel wat overladen is en ik ben bang dat de wielen het zullen begeven. Na honderd meter houden we het voor bekeken en de Riksja man is blij dat die grote blanke man zijn schip verlaat.

Winkels schuimen

We schuimen nog wat winkeltjes af onder het geoefende oog van Minnie en tegen vijf uur dertig zijn we terug thuis omdat op dit uur elke dag thee met gajak koekjes bij de familie wordt gedronken. We nemen deel aan deze familieceremonie en er wordt hartelijk gelachen en plezier gemaakt. We wisselen adressen uit en kunnen hiermee de blogs volgen van Collegepapa die blogt over het dagelijkse leven in Jaipur.

Race tegen de tijd

Na dit gezellig onderonsje trekken we terug naar het centrum. Het wordt die avond een beetje een race tegen de tijd, want we hebben heel wat op het programma. We stoppen eerst om een kulfi te eten een soort van ijsje op een stokje, daarna rijden we richting Amberfort of Fort Ajmer waar we net iets te laat komen voor de lichtshow maar eigenlijk het grootste deel van de show toch kunnen bekijken.

Amber Fort
Amber Fort

Daarna nemen we nog wat nachtelijke foto’s van de stad en het Jal Mahal (waterpaleis) en pikken Jais neef Mihir op die ons vergezelt naar het restaurant en de verrassing van de avond…

Masala Dosa

In het restaurant JKK Indian coffee house komen we 1 minuut voor sluitingstijd aan en de overredingskracht van de familie haalt de portier van zijn sokkel zodat we toch nog kunnen aanschuiven. Na een overheerlijke Masala dosa  met een koffie verkennen we vluchtig de locatie.

Resonantieruimte

Het restaurant bevindt zich in het JKK, een museum waar je ons een van de komende dagen nog zal terugvinden. In het midden van het gebouw is er een klein amfitheater waar ik op het podium mijn resonantieruimte even zijn werk laat doen. Niet alleen de familie maar ook de kelners kijken verbluft naar het schouwspel. Hilde, die mijn cinema gewoon is, geniet van de reactie van de toehoorders. Ikzelf ben weer eventjes afgekickt als ik mijn stem publiekelijk kan laten trillen.

Fukrey returns

Affiche van de bollywoodfilm Fukrey Returns
Affiche van de bollywoodfilm Fukrey Returns

Na dit intermezzo begeven we ons naar een prachtige cinemazaal ‘Raj Mandir’ waar we getrakteerd worden op de laatste nieuwe Bollywood film: Fukrey returns. Een film die je hier ook in Kinepoliszalen kan gaan bekijken, maar deze cinema voor het volk is een belevenis. Ook hier zijn we net op tijd, we nemen de naar onze normen iets te nauwe stoeltjes in en als het doek opgaat zijn we getuige van iets wat je bij ons voor onmogelijk houdt. Zodra het eerste personage op het scherm verschijnt stijgt er een enthousiast geroep op uit de zaal. We beseffen eerst niet goed wat er gebeurt, ik kijk om me heen omdat ik denk dat er een deel van de zaal instort… Hilde is al even verbouwereerd als ik en als we beseffen wat er gebeurt bescheuren we ons van het lachen. De film is in Hindi en heeft geen ondertiteling. Met  de hulp van onze vrienden die ons af en toe wat op weg helpen, hebben we best een geweldige cinemabeleving. Hier is echt geen ander woord voor, de hele film wordt er commentaar gegeven in de zaal, gelachen en geroepen. Ook is er een pauze en als de lichten aangaan zien we de pracht van de zaal. Dit schijnt wel een van de enige zalen te zijn waar film zo een experience is.

Een stuk na middernacht is de film gedaan. We zijn doodop en zijn blij dat we in ons bed kunnen kruipen. De gastvrijheid die ons hier te beurt valt is onbeschrijfelijk en doet ons weer beseffen hoe afstandelijk wij Vlamingen kunnen zijn.

Rond het bed van Officepapa

De volgende ochtend wacht er ons alweer een theeritueel, deze keer rond het bed van Officepapa, die met zijn rug sukkelt. De hele familie is present en of het nu in de slaapkamer, de keuken of de tuin is, mogen aanwezig zijn in deze familie is geweldig.

Makhan en Angres

We hebben afgesproken met Kumar dat hij ons om elf uur komt ophalen om ons naar ons hostel te verhuizen. Genoeg tijd voor ons om nog een stuk van Jaipur te verkennen in gezelschap van Jai en Minnie. We starten met een stukje versgemaakte boter (Makhan)  dat gepresenteerd wordt op een blad met wat zout overstrooid. Een beetje een raar hapje maar de rij gegadigden spreekt voor zich. Daarna nemen we weerom een overheerlijke Lassi en trekken naar een Krishna Govind Devji Tempel waar de devotie een andere dimensie krijgt. De mensen zijn de extase nabij als ze zingen en hun geloof belijden zoals je in Europa alleen nog in Spanje en Polen ziet.  Af en toe horen we Angres fluisteren, wat zoveel is als een verbastering van het woord Angletaire, naar de Engelsen die hier jaren hun wil kwamen opdringen. Een woord dat nu gebruikt wordt voor buitenlanders.

Gemoed vol

Als we terug naar het huis van Jai en Minnie gaan staat de brunch klaar waar we samen met heel de familie van genieten. De liefde die deze familie uitstraalt is voelbaar en het afscheid is dan ook zeer intens. Als we bovendien nog twee prachtige kaarsenhouders krijgen schiet ons gemoed vol. Dit waren zeer intense vierentwintig uren die we voor geen geld hebben willen missen. Dankjewel Jai, Minnie en de hele familie Pandya. Jullie hebben voor altijd een plaatsje in ons hart en hopen jullie ooit met evenveel egards in Sint-Katelijne-Waver te mogen ontvangen.

Familie Pandya
Familie Pandya

Apenpaleis

Kumar verhuist ons naar de Zostel, onze nieuwe overnachtingsplaats, en voert ons de rest van de middag rond. We starten in Galta, het apenpaleis dat vergeven is van… juist, apen. De acrobaten springen van hier naar ginder en de toeristen die zich laten vangen om een bakje eten te kopen, worden zodra ze de toegangspoort gepasseerd zijn, beroofd door de veelvraten die de lekkernijen werkelijk uit je handen sleuren. Ook mijn fles water moet er bijna aan geloven, maar ik ben die kleine mormels te snel af. We klimmen nog tot boven op de nabijgelegen berg tot de zonnetempel waar we een prachtig uitzicht hebben op Jaipur en op het apenpaleis met zijn verschillende tempels.

Galta apenpaleis
Galta apenpaleis

Slapende geest

We rijden nog tien kilometer verder naar het Amber Fort waar we gisteren van de lichtshow genoten hebben, en dat we bij daglicht aan een nauwer onderzoek willen onderwerpen. Ik val echter tijdens de rit in slaap en mijn geest krijg ik tijdens ons bezoek aan het Fort niet wakker.

Amber Fort
Amber Fort

Na een dik uur houden we het dan ook voor bekeken en laten ons terugvoeren naar de Zostel. Als we aan de foto’s en het verslag bezig zijn komt er iemand op de deur kloppen…


Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

Een gedachte over “Homestay bij Officepapa”

  1. Namaste Hilde en Erik, wat een prachtige foto’s weer, en wat is India kleurrijk, en Erik zijn schrijfkunsten ?, jullie hebben leuke gastvrije mensen ontmoet, zo ongelofelijk prachtig, en die gajak koekjes zien er lekker uit, heb weer mee genoten met jullie, grts ??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *