Hermannsburg

Foto’s

De Zuidervis, Zuiderkroon, de Indiër, Schorpioen…??? waar is de poolster, Caseopea, de kleine beer…. We zitten aan het zuidelijk halfrond, de eclipskoorts stijgt, alhoewel de Indische uitbater uit de lucht valt, vermoedelijk omdat hij meer met het Indisch feest bezig is voor vanavond. In ieder geval, morgenvroeg rond 6 uur zien wij hier een gedeeltelijke eclips. De volledige is normaal in Cairns te zien maar alleen als je een Eclipsvlucht hebt geboekt zal je er daar van kunnen genieten want de regenwolken staan er te drummen.

Soit… dit even ter zijde voor de Astronomievriendjes.

We doen vandaag Hermannsburg aan, een van de eerste vooruitgeschoven missieposten in Aboriginalland. Dit voelt zeer Afrikaans aan. Je krijgt als je in Hermannsburg binnenkomt meteen het gevoel dat je een townships in Zuid-Afrika aandoet.

We moeten tanken want de tank is bijna volledig leeg, je denkt dat het hier misschien iets goedkoper zal zijn…? Mis poes, de loodvrije benzine kost hier twee dollar twintig. Ik neem voor dertig dollar en vraag me niet af hoeveel liter ik hiervoor krijg 😉

In onze reisgids staat dat we de voormalige missiepost nog kunnen bezoeken, maar er hangt een bord in niet mis te verstane bewoordingen dat een hond je dodelijk zal verwonden als je de missiepost betreedt. Die missionarissen toch hé. Enfin met andere woorden de broeders geven niet thuis. Achteraf bleek dat het koppel, die de missiepost openhield, wegens ziekte van hun jongste zoontje ermee gestopt zijn.

Recht tegenover de missiepost staat er een ziekenhuis, met daar tegenover een kerkhof en een Lutheraans kerkje. Ik weet niet in welke volgorde je ze best bezoekt ;-))

Een beetje verder is er een klein supermarktje waar we wat drank willen inslaan. De eigenaar is zeer bereidwillig als ik hem over de missiepost aanspreek en vertelt me waarom hij niet meer open is. Op zijn vraag of hij ons kan plezieren met een bezoekje aan een pottenbakkerij, gaan we graag in.

De Aboriginal vrouwen maken de potten op zeer ambachtelijke wijzen, zelf zonder de potten te draaien maar door ringen op mekaar te plaatsen, geen enkele pot heeft dan ook een mooie egale vorm. Enfin het zal mij worst wezen, voor een pot ter grootte van een kleine emmer vragen ze AUD 800,- Wij maken er ons natuurlijk mooi vanaf door te zeggen dat we met de rugzak trekken en we zo’n mastodont natuurlijk niet in onze zak krijgen (en eigenlijk is het nog niet gelogen ook).

We mogen gelukkig enkele foto’s maken van een overgelukkige Aboriginalvrouw, die zich de koningin te rijk voelt. De tijd dat zij dachten dat hun ziel door het cameraoogje werd getrokken is duidelijk ook voorbij.

Ik vertel de eigenaar van de supermarkt grappend dat wij geïnteresseerd zijn om de missiepost over te nemen. Maar dat is duidelijk een plan waar hij zelf al een tijdje mee bezig is. Enfin, blijkt dat je Luthers moet zijn, gepensioneerd en gratis moet willen werken. Drie eigenschappen waar ik voorlopig niet aan voldoe, alhoewel dat gepensioneerd mij meer en meer als muziek in de oren begint te klinken 😉

Tja…

We hebben nog een leuke babbel, maar ook hier blijkt dat de blanke man alle touwtjes in handen heeft. De verhouding in deze gemeenschap is 800 Abo’s en 50 blanken. Maar alle jobs van onderwijzer tot verpleger, van schoolmeester tot eigenaar van de supermarkt zijn ingevuld door de blanken. Pak dat er 50 jobs te verdelen zijn… oeps er zijn er hier achthonderd die van de openbare onderstand leven. De economie draait hier op volle toeren!

Ook vandaag spotten we weer hagedissen. Kangoeroes en Wallabies geven weer niet thuis.

We maken vandaag ook nog twee leuke wandelingen, eentje in Standley Chasm en eentje in Simpsons Gap. In het eerste nationaal park moeten we de met uitsterven bedreigde ‘Blackfooted rock wallabie’ zien maar net zoal onze Kangoeroevriendjes geven ze door de hitte niet thuis.

De hitte begint hier trouwens stilaan nooit geziene proporties aan te nemen…we flirten met de 40°C, in de schaduw. Ik weet niet wat dit precies in volle zon is, waar wij meestal in lopen, maar een eitje bakken op de motorkap kan hier zonder probleem. Enfin ik klaag niet, ik heb absoluut geen last van die warmte.

Wij doen het op zijn Australisch…

Je hoeft hier niet af te haken, ik heb het natuurlijk over ons etentje. Wij kopen een stuk lam en een serieuze steak (helaas vinden we geen krokodil in de winkel) en genieten met zijn beidjes van de zonsondergang en een glaasje wijn bij het zwembad. Onze Indische vriend heeft ondertussen de Kerstverlichting aangestoken voor het Indische feest… feeërieker kan niet 😉

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *