Gemotoriseerd naar Wat Phou

Foto’s

Het was de bedoeling dat we vandaag het Bolavenplateau  (genoemd naar een etnische minderheid die er wonen: Laven) zouden verkenner. We willen dit nu ook weer doen met Green Discovery, een onderneming met oog voor duurzaamheid. We zijn ons bewust dat we met al die vliegtuigen die we nemen zelf niet als  ‘groene jongens’ mogen gecatalogeerd worden, maar we proberen dit dan wel op andere manieren goed te maken…. t.t.z. zo veel mogelijk. Maar hun prijzen brengen ons reisbudget in gevaar en we bedanken vriendelijk voor deze expeditie.

Bovendien werken noch de Maestro noch de Mastercard in deze afgelegen stad. We moeten wachten tot de bank morgen open gaat om onze centen wat aan te vullen.

‘s Avonds laat lukt het toch nog aan een automaat, maar ondertussen hebben we onze plannen gewijzigd.  Hiervoor gebruiken ze een leuk woord ‘Crisertunity’. Iedere crisis biedt wel op één of ander manier een opportuniteit. Wel tijdens het avondeten beslissen we om overmorgen met een gemotoriseerd voertuig de onderneming zelf te organiseren. We zullen morgen eerst wat proefdraaien naar ‘Wat Phou’ één van de meest indrukwekkende Khmertempels van Laos, ongeveer 40 km ten zuiden van Pakse met ons brommertje.

Na een stevig ontbijt met Larp (het nationale gerecht van Laos, bestaande uit pikant gehakt vlees of vis met een fris slaatje) en rijst, gaan we naar een verhuurbedrijfje recht tegenover ons hotel om te zien of ze iets degelijks hebben om hier een koppel dagen rond te toeren.

Een sympathieke gast geeft ons een 125cc met 4 versnellingen. Ik mag bovendien eerst een proefritje maken en voor minder dan € 6,- per dag en € 5,- voor iedere bijkomende dag mogen we starten. We moeten zelf nog wel tanken want dit is niet inbegrepen.  Voor € 3,- kan ik hem volledig voltanken. Een stuk goedkoper dan de € 84,- die we per persoon bij die organisatie moesten ophoesten.

WatPhou1

We rijden het eerste uur tegen een slakkengangetje naar Champasak en de iets verder gelegen ‘Wat Phou’. We doorkruisen een aantal plattelands dorpjes en onderweg wuift iedereen die op het veld aan het werken is alsof we een bekende buur zijn. Het gevoel van de wind door mijn haren… euh snorharen ;-) geeft een geweldig gevoel. De nabijheid van de Mekong en het Bolavenplateau dat het landschap overheerst, maken van dit ritje een ware droom voor iedere motar. (Misschien een ideetje voor de bende van Luc (Van Eester))

Champasak met zijn houten huisjes en bijna evenveel winkeltjes lijkt al eeuwen stil te staan, maar de producten die ze verkopen zijn toch met hun tijd mee geëvolueerd.

WatPhou5

‘Wat Phou’ een ruïne waar archeologen en kunsthistorici het niet over eens geraken uit welk tijdperk dit nu precies komt en wat nu precies wat betekent, maakt toch een diepe indruk op ons. Dit is al een voorproefje van de Khmer ruïnes die we volgende week in Cambodja in ‘Angkor Wat’ gaan bezichtigen. Hindoeïsme (we vinden hier beelden terug van Shiva, Brahma en Vishnu) , Theravadaboedhisme  gaan hier hand in hand. De oudste delen gaan vermoedelijk al terug tot de 6de eeuw en werden gebouwd door oude Khmer.

WatPhou4

Enfin wat er ook van zij, Laotianen geven hier elk jaar een feestje en in Vientiane mochten we al kennismaken met het feestgehalte van onze vrienden. Om hier een beetje de bomen door het bos te zien zal ik eens bij Pat en Leen C in de leer moeten gaan. Trouwens van bos gesproken, in deze bossen zouden nog beren zitten. Ik zie een aantal toeristen altijd angstig kijken als ze me zien aankomen, maar mijn brilletje verraadt me, denk ik ;-))

WatPhou2WatPhou3

In ieder geval deze periode en ruïnes fascineren ons.  Ik kijk al uit naar ‘Angkor Wat’.

We verliezen de tijd uit het oog en het is al een stuk in de namiddag als we de terugweg aanvatten.

WatPhou6_plat

We rijden Pakse voorbij en gaan noordelijk op zoek naar ‘Ban Saphai’ om de Laotiaanse versie van de Brugse kantklossters te gaan bekijken. Deze 15 km lange tocht hadden we ons kunnen besparen want we vinden hier niets van terug.

WatPhou7_brug

Als we het stof van deze vermoeiende tocht hebben afgewassen, gaan we op zoek naar een typisch Laotiaans restaurant, en dat vinden we niet ver van ons hotel onder de naam ‘Xuanmai’.

Ik kies voor een soort fijnproeversmenu voor welgeteld € 8,-.  Hilde gaat voor de eend. Schotel na schotel … een stuk of zeven in totaal passeren de revue. De één al pikanter dan de andere, maar allemaal ongelofelijk lekker. Ik vermoed dat er producten tussen zitten die we gisteren op de markt hebben gezien, maar het kan mij echt niet deren. Ook de keuken bekijk je best niet met een vergrootglas. Bovendien zouden mijn ex-collega’s van het voedselagentschap hier vermoedelijk gek worden (en eerlijk onze darmen soms ook) maar het is zo verdomd lekker…..

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *