Een woelige geschiedenis

Het ‘Yitzhak Rabin (gewezen eerste minister) Museum’ of Israeli museum en het ‘Diaspora museum’ of het museum of the Jewish people zullen vandaag onze dag meer dan vullen.

We wandelen het hele eind te voet, zes kilometer. Het is nogal onduidelijk welk museum we waar zullen vinden, omdat ze buiten onze stadskaart liggen. Het eerste museum dat we tegenkomen is het Rabin museum. Het land is prachtig en de mensen zijn ongelofelijk vriendelijk en zeer behulpzaam voor de toeristen, maar de geschiedenis geeft ons dikwijls toch een dubbel gevoel. De Diaspora, de pogroms, de verschrikking tijdens de wereldoorlog enerzijds, de nederzettingen, het Osloverdrag, de oorlogen anderzijds… We proberen ons vooral op de nieuwe generatie en het mooie land te concentreren en dan zie je een bevolking die niets anders dan vrede wil, een land waar ze zich thuis voelen en kinderen groot brengen die een mooie toekomst voor ogen hebben.

Holocaustmonument op het Rabinplein
Holocaustmonument op het Rabinplein

In het Rabin museum schuwen ze geen enkel onderwerp, maar vooral Rabin staat hier als figuur centraal. Mooi opgebouwd museum dat de geschiedenis vanaf 1948 mooi weergeeft. Trouwens een rode draad van wereldgebeurtenissen loopt doorheen het museum parallel aan het leven van Rabin.

De vredesonderhandelingen met zowel de PLO, Libanon, Jordanië als Egypte zijn hoogtepunten in Rabins’ carrière, dat we dit toevallig op 11 november, wapenstilstand, bezoeken is louter toevallig.

De moord op Rabin en zijn begrafenis wordt op zeer emotionele wijze belicht aan het einde van dit museum. De luidruchtige klas joodse jongeren in ons kielzog worden er zelf stil van.

Een paar kilometer verder bevindt zich het Diaspora museum in de universiteit van Tel Aviv. Ondanks de aanbeveling van onze reisgids vinden we niet echt onze weg in dit museum. Het is nogal onoverzichtelijk, maar we vermoeden dat dit een beetje aan ons ligt.

Het belicht voornamelijk de verspreiding van de joodse gemeenschap over de verschillende werelddelen en hoe ze ondanks alle invloeden van verschillende culturen hun gemeenschappelijk denken en eigenheid na al die jaren weten te bewaren.

We zijn door al dit geschiedenisgeweld een beetje leeg en we besluiten om de bus terug te nemen. Als we aan de bushalte staan te wachten kan ik het mij toch niet laten om een taxi tegen te houden en voor negen euro staan we terug aan ons basiskamp in Tel Aviv.

Werken aan ons boek met zicht op de Middellandse Zee in Tel Aviv
Werken aan ons boek met zicht op de Middellandse Zee in Tel Aviv

Werken aan ons boek met zicht op de Middellandse Zee in Tel Aviv

Na de middag trekken we gewapend met onze laptops naar het strand waar we de rest van de middag aan ons boek werken.

Bewaren

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *