Een gat om u tegen te zeggen

Foto’s

Vanmorgen vertrekken we gepakt en gezakt naar het Underwater Observatory Marine in Eilat , richting Sinaï woestijn in Egypte, maar net voor we aankomen zien we aan elkaars blik dat dit toch niet onze cup of tea is.

We beslissen om ineens door te rijden naar onze nieuwe locatie, honderdzestig kilometer verder, midden in de Negev woestijn. We nemen deze keer de route die een hele tijd naast de zwaar bewaakte Egyptische grens leidt. De oneindige prikkeldraad splijt soms bergen in twee, om toch maar geen kostbare vierkante meter grond te moeten prijsgeven. Met het metaal dat in deze omheining is gekropen kan je vermoedelijk heel België toedekken onder een laag van 1 meter ijzer. Het levert ons alvast enkele leuke foto’s op.

Egyptische grens
Egyptische grens

Onze bestemming, de Makhtesh Ramon Crater in Mitzpe Ramon is vierhonderd meter diep, veertig kilometer lang en tien kilometer breed. Deze krater is het gevolg van erosie, niet van een of andere asteroïde. Ons nieuwe onderkomen is deze keer wel naar behoren, maar de prijs is ook navenant.

We houden vandaag wat zondag maar ik vermoed dat we, de andere toeristen niet te na gesproken, de enige zijn. Op zondag wordt hier immers gewerkt. Stel je voor, de zondag hier is onze maandag, ik mag er niet aan denken. Maar ja… what’s in a name zeker. Ze werken in Israël trouwens nog 45 uren, van zondag tot vrijdagmiddag.

Wij slenteren wat door Mitzpe Ramon, zoeken wat interessante eetgelegenheden en gaan tegen half vijf naar de rand van de krater om de zonsondergang mee te pikken. Blijkt dat we hiervoor eigenlijk net iets te laat zijn. We kunnen nog wel enkele foto’s nemen maar om ten volle te kunnen genieten zullen we hier morgen al om vier uur moeten staan. Er komen enkele Ibexen voor onze lens poseren en we geven ze de aandacht waar ze om vragen.

Ibex bij zonsondergang
Ibex bij zonsondergang

Als de zon onder is maken we nog een wandeling langs de rand van de krater. Op het hoogste punt van de krater is er een soort van staketsel gemaakt waarop je kan staan en zo recht boven de afgrond hangt. Niet voor mietjes, maar ik voel aan mijn navel dat dit niet de plek is waar ik lang wil blijven staan, vierhonderd meter hoog op plankjes die volgens mij hun beste tijd hebben gekend. Hilde blijft ongestoord foto’s trekken, maar ik vind het zicht naast het staketsel precies nog mooier :-).

Krater Makhtesh Ramon
Krater Makhtesh Ramon

Trouwens, over foto’s gesproken. Als je naar onze fotoverzameling gaat kijken via http://israel.liekenspeeters.be, krijg je meer informatie per foto door op de drie puntjes te klikken.

We wandelen nog een heel stuk verder naast de afgrond, die volgens ons veel te weinig beveiligd is. Als de duisternis invalt ruimen we plaats voor de Ibexen die de afgrond als hun speelterrein hebben.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *