O’Flaherty’s old storehouse

Foto’s: http://ierland.liekenspeeters.be

Garminprofiel wandeling: http://adventures.garmin.com/en-US/by/erik-liekens/wicklow-way/#.VHMKX8l58b8

Film: https://www.youtube.com/watch?v=R7hghQF5kkg&feature=em-upload_owner

Sinds gisteren zijn we terug in ’t land, de vlucht die normaal 1u50 duurde, wordt herleid tot 1 uur en 10 minuten. In tegenstelling tot de nogal turbulente heenvlucht, voelen we deze keer nog niet dat we in de lucht hangen. Een Chinese taxichauffeur die al 14 jaar in Dublin woont brengt ons ’s morgens vroeg naar de luchthaven.  De prijs van de taxi is maar iets meer dan de bus en bovendien komt hij ons aan de voordeur van het Mespil Hotel ophalen. Natuurlijk vertellen we hem van onze recente Chinareis. Hij vraagt honderduit over zijn geboorteland. Voor we het weten staan we al voor het luchthavengebouw.

Ryanair
Vlucht Ryanair: Dublin – Brussel

De dag voordien, op 22 november, nemen we echter nog eerst de bus van Bunclody waar we de nacht doorbrachten na onze laatste etappe van de Wicklow Way. Een busrit van zo’n twee uur brengt ons voor € 17,- naar de hoofdstad van Ierland. We worden aan O’Connell Bridge gedropt, vanwaar we nog een twintig minuten naar ons hotel aan de rand van de stad moeten lopen. Als we inchecken zegt de dame dat er een pakketje voor ons ligt.  Natuurlijk denk ik bij mezelf, we hebben onze rugzak hier vorige week zelf komen afgeven. Maar als ze eventjes naar achter gaat om het pakketje te halen, zie ik dat ze niet onze rugzak bedoelde maar een ander pakket dat hier blijkbaar is afgegeven. Het blijkt een gepersonaliseerde fles Jameson Whiskey te zijn, die Hilde al weken geleden hier had laten afleveren voor mijn verjaardag. Den deugniet 😉

We smijten onze natte rugzakken, die onderaan in de bus op één of andere duistere reden kletsnat zijn geworden af en verkennen de rest van de dag Dublin. We lopen het hele eind naar de Old Jameson Distillery, maar de lange wachtlijsten benemen ons de lust om een gegidste toer te doen. We besluiten dus maar om het op een proeverij te houden. We maken kennis met enkele uitzonderlijke Whiskeys. Voor een Malt-liefhebber moet ik toegeven dat ze enkele lekkere drankjes hebben.

Dublin Castle
Dublin Castle

We lopen nog wat rond in de talloze leuke straatjes, bezoeken nog Dublin Castle en genieten met volle teugen van al het lekkers dat Dublin te bieden heeft en dat is heel wat. Vanaf overmorgen leggen we er weer de riem op (of af, zoals je het wil bezien) en houden we weer onze vasten.  Maar tot die tijd laten we het vocht rijkelijk vloeien en laten ook de droogjes niet aan ons voorbij gaan.

Mijn verjaardagsfeestje vieren we in de ‘O’Flaherty’s old storehouse’ waar we tijdens het eten van een leuk liveoptreden kunnen genieten. We proberen nog ergens anders in Temple Bar iets te bietsen, maar alles zit afgeladen vol. Gelukkig kunnen we aan de rand van Temple Bar nog een slaapmutsje meepikken en kuieren daarna terug naar het hotel via Grafton Street en het park dat voor de gelegenheid ingenomen is door allerlei Kerststalletjes, die voor een perfecte afsluiter zorgen.

Thuis geven we onze botinnen een groot onderhoud zoals een moutainbiker zijn fiets onder handen zou nemen, we kappen ze vol met lauw water met een scheutje detergent en laten een nachtje al de zouten losweken. De komende veertien dagen zullen ze geleidelijk aan opdrogen en tegen dan staan ze weer klaar voor een volgend avontuur.

Botinnen onder handen genomen
Botinnen onder handen genomen

De Wicklow Way, het boekje in mijn bibliotheek dat ik honderden keren door mijn vingers liet glijden, heeft geen geheimen meer voor ons. Het bezorgde ons een zware wandelweek, maar onvergetelijke momenten die ons massa’s energie geven om ons tijdens de koude wintermaanden aan op te warmen. Ierland, niets zal voor ons nog hetzelfde zijn.

Deel onze weg

Een gedachte over “O’Flaherty’s old storehouse”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *