De koning van Siam heeft zijn snuifdoos verloren…

Foto’s

… wij hebben ze alvast niet teruggevonden… Thailand dat tot in 1939 Siam heette is het meest westerse van de Zuidoost-Aziatische landen die we aandoen en het kan ons bekoren. Het is er verschrikkelijk hectisch, de temperatuur hangt rond de 30  graden celcius, en de vochtigheidsgraad is hoog, zeer hoog, maar toch.  Mijn poriën zetten zich gewillig open en laten mijn zweet zijn gangetje gaan. We zijn beiden druipnat alsof een tropische regenbui ons heeft overvallen. De Thai hebben er schijnbaar geen last van, maar andere toeristen druipen net zoals wij van het zweet.

Wij hadden het vroeger als kind al niet gemakkelijk om de hoofdsteden van onze provincies te onthouden. Hier is het voor de kinderen een ware gesel…. 76 provincies…

Wij hebben een goede nachtrust gehad en vertrekken vroeg om Bangkok te verkennen. We zitten nochtans 5 uren verder dan België en de regel is dat ieder uur van een tijdzone die je overschrijdt je een nacht recuperatie kosten. Vorig jaar hebben we de tien tijdszones aan den lijve mogen ondervinden. We hadden nu twee slechte nachten achter de rug en dat helpt natuurlijk een beetje, we vallen bijna letterlijk om van de slaap.

Wat Saket

’s Morgensvroeg smijten we ons onmiddellijk in de ‘Wats’. Een ‘Wat’ is een boeddhistisch klooster waar vaak nog monniken wonen en meestal ook dienst doet als museum, maar je kan het hier in Thailand niet zo gek bedenken of het wordt in een Wat ondergebracht: heropvoedingsgestichten, ontwenningsklinieken, muziekscholen, kleutertuinen…. De meeste huisvesten natuurlijk musea, wat ze op zich natuurlijk allemaal een beetje zijn.

Wij bezochten ‘Wat Saket’, ‘Wat Rachenadda’ en ‘Wat pho’ met de slapende Boeddha van wel vijftig meter. Voor de liefhebber meer uitleg hierover op google.  Maar geloof ons vrij, duidt dit maar aan als je ooit van plan bent Bangkok te bezoeken. Ook het houten huis van Jim Thompson, een gewezen CIA-agent die hier in Bangkok is blijven plakken en zijn boterham verdiende met zijde, is meer dan de moeite waard. Het Engels-Thais van onze lieftallige gidsje klinkt als een of ander buitenaards accent, ik zie de Amerikanen die in onze groep zitten naar elkaar kijken met een blik van …oeps ik heb de verkeerde taalgroep gekozen….

SLAPENDE-BOEDDHA

Tegen 20 uur vertrekt onze nachttrein naar Nong Khai vlakbij de Laotiaanse grens. We zijn  goed op tijd om nog wat drank en eten te kopen in het station om onze nachtelijke rit wat aangenamer te maken. Op het ogenblik dat we de stationshal binnenkomen springt iedereen als bij wonder te gelijkertijd recht, ik wil teken doen dat ze rustig mogen blijven zitten. Ik merk echter dat ze niet voor ons recht springen ;-) maar allemaal devoot als het ware gehypnotiseerd naar het portret van de koning kijken terwijl het volkslied uit de luidsprekers schalt. Koning Rama IX is vandaag jarig en dat moet gevierd worden. Ja Filipke, hier kan je nog een puntje aan zuigen. Misschien moet je hier maar eens stage komen lopen.

Klokvast vertrekt de trein. Onze eigenste NMBS zou blozen van schaamte als ze moesten zien met welk materiaal hier op tijd kan gereden worden. Morgenvroeg rond acht uur komen we aan. Benieuwd of we tijdig arriveren ;-)

Bij het eindeloze getokkel van de trein op de ongelijke liggers schrijf ik dit verslagje en denk toch met enige weemoed aan onze laatste treinrit  bij de Aussies. Hilde is het slachtoffer van dienst en krijgt het bovenste bedje.

Slaaptrein

Vorige maand is er een zelfde soort trein van Bangkok naar Chiang Mai ontspoord… ik moet eerlijk zeggen dat het mij meer verwondert dat zo’n trein op zijn sporen blijft. De ganse nacht hotst hij van links naar rechts, hij kraakt alsof hij het ieder moment gaat begeven. Daarenboven zet de conducteur van dienst het nog wat kracht bij door de ganse nacht van hier naar ginder te lopen alsof hij de stukken van de trein moet samenrapen. Het oneindig aantal stops, de walkie talkies van spoorwegpolitie die met een smile op hun gezicht de ganse nacht patrouilleren en geen ogenblik het contact met mekaar verliezen. Ik heb zo’n voorgevoel dat dit een lange nacht wordt…

Alle foto’s kan je bekijken op http://zuidoost-azie.liekenspeeters.be/#!album-183

For the record

  • De meeste bezienswaardigheden kan je hier bezoeken voor 100 bath (€ 2,-)
  • Middageten (drank inbegrepen) € 12,-
  • Nachttrein Bangkok – Nong Khai: € 35 voor twee personen

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *