De flamenco en de matadors

Foto’s: http://madrid.liekenspeeters.be/#!album-395

Cultureel erfgoed in Spanje over wat hebben we het dan….? Juist Flamenco en … inderdaad toreadors en matadors.

We hebben hier nog niet echt een geweldige nacht achter de rug, dus doen we het vanmorgen wat rustig aan. We nemen de metro naar Ventas, het metrostation vlakbij Plaza de Toros, misschien niet het grootste maar volgens de literatuur alvast de mooiste stierengevechtenarena. Het seizoen is voorbij, het bloed van de stieren en matadors is weggetrokken, dus tijd voor ons om dit gigantisch bouwwerk eens van naderbij te bekijken. Indrukwekkend zicht vanop de tribunes, maar vanop de       arena kan je zo een beetje een beeld vormen hoe die stierenvechters zich voelen. De enige stier die hier momenteel te bespeuren valt heeft een Vlaams accent en heeft geen hoorns.

Arena de Torros
Arena de Torros

Als we in de box komen waar de stieren in de arena worden gestuurd en er uit een grote luidspreker het gebulder van een gewonde stier weerklinkt hang ik bijna in Hilde haar nek. Stierenvechten… niet voor mietjes. De matadors, dus diegene die de stier doden, worden hier als helden soms letterlijk op de schouders gedragen. Dit zijn, net als de sjotters van gisteren, veelverdieners. Of wij stierenvechten goedkeuren is natuurlijk een andere zaak. Maar dit is inderdaad ook cultureel erfgoed, en er wordt misschien met de beesten gedold, maar blijkbaar als de matador met het genadezwaard toeslaat, sterft de stier bijna ogenblikkelijk. Nu ja ieder zijn meug. Wij waren twintig jaar geleden getuigen van een stierengevecht ergens in Andalucía, en ik moet zeggen voor ons persoonlijk niet voor herhaling vatbaar. In de zomer leent de arena zich voor minder bloederige taferelen en ruilen de matadors plaats voor popmuzikanten.

Als al het bloed is opgedroogd, begeven we ons naar onze volgende stop: het Museo Thyssen –Bornemisza, één van de grootste particuliere kunstverzamelingen ter wereld. We hebben weer ogen maar vooral geheugen te kort om al dit moois op te slaan. We zijn twee uur verder als we de bovenste verdieping hebben afgeschuimd.

Hans Hobein - The Younger
Hans Hobein – The Younger

Onze concentratie neemt af, onze buiken beginnen te grollen en onze voeten laten ons weten dat het voorlopig genoeg is geweest. We pikken nog snel enkele Kandinski’s mee (niet letterlijk natuurlijk) op de gelijkvloers en slepen daarna onze vermoeide lichamen naar ons appartement, waar we wat bijtanken en onze lichamen met wat extra brandstof voorzien om ons middagprogramma verder op te nemen.

We zetten koers naar het planetarium, maar staan voor een gesloten deur, nergens vonden we ook maar enkele aanwijzigingen hoe laat en wanneer dit (vanbuiten) prachtige planetarium opengaat. Ergens tussen allerlei aankondigingen van tentoonstellingen op de Ad Valvas, vinden we de openingsuren. We moeten tot vijf uur wachten voor het opengaat. We laten het niet aan ons hartje komen en genieten van het zonnetje en bereiden onze dag van morgen verder voor.

Planetarium
Planetarium

Om vijf uur stipt gaan de deuren open en gaan we een grote teleurstelling tegemoet. De tentoonstelling gaat bijna alleen over de Aura borealis en is in éénduidig Spaans. Voor Hilde normaal geen probleem maar technische termen zijn haar soms toch wat vreemd. Gelukkig valt ook dit bezoekje onder onze Madridkaart. De film achteraf in het auditorium is eigenlijk niet de moeite om zien. De zetels waarin we plaatsnemen om naar het halve bolvormige scherm boven onze hoofden de film te bekijken, zijn wel van schitterende makelij, getuige is ons hazenslaapje dat we beiden hebben tijdens deze lamentabele snertvertoning.

Als je dit vergelijkt met hetgeen we in Kopenhagen te zien kregen in het planetarium… Nu we willen niet klagen, tenslotte hebben we beiden wat slaap ingehaald en hebben we terug wat energie om met volle moed aan ons avondprogramma te beginnen.

We verwennen ons met een Flamenco show in het ‘Corral de la Moreria’. Een van de betere shows in Spanje volgens tripadvisor. De prijs is er dan ook naar, maar toegegeven, hetgeen we tijdens dit uurtje te zien krijgen is fenomenaal. €100,- armer, maar een leuke herinnering rijker waar we ons tijdens de lange wintermaanden nog aan kunnen opwarmen.

Flamenco
Flamenco

Deel onze weg

Een gedachte over “De flamenco en de matadors”

  1. Nu was ik toch wat misleid door de titel. ‘k Dacht jullie in een mooie flamencopose te zien. 🙂
    Of het nu door jullie reisverhalen komt weet ik niet maar ‘k heb net 2 vliegtuigtickets geboekt naar Barcelona voor mij en mijn dochter. 🙂 Alleen is het nog wachten tot de krokusvakantie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *