Céad mílé fáilte

Honderd duizend welkoms, en dat is wat je hier altijd opnieuw en opnieuw mag ervaren. De gastvrijheid en hartelijkheid worden hier met zeer gulle hand rondgestrooid.
Vermits we in een jeugdherberg overnachten, kunnen we vrij kiezen wanneer we ons ontbijt nemen. We kiezen er natuurlijk voor om zo snel mogelijk te vertrekken, de ochtendstond heeft immers goud in de mond. Je moest eens weten hoe dit gezegde de werkelijkheid benadert, als de zon opkomt, beschildert ze de bergen met een goudgele schijn. Neem daarbij dan nog de dauw die plaats moet ruimen voor datzelfde zonnegeweld die kwistig met haar kwast alle nevel en dauw lijkt weg te vagen, en je krijgt adembenemende landschappen die je alleen kan zien wanneer je vroeg uit de veren komt.

Glendalough - de ochtendstond heeft goud in de mond
Glendalough – de ochtendstond heeft goud in de mond

Vandaag staat er weer maar een 15 kilometer op het programma, maar er zit een klim tussen van bijna 500 meters die ons in één ruk naar 656 meter hoogte brengt. We passeren – zodra we het upper Glendalough meer passeren – de indrukwekkende waterval Poulanass. Het pad volgt de val van de waterval en schotelt ons een verschroeiende klim voor de voeten. Gelukkig wil het zonnetje meespelen alhoewel het plagerig verstoppertje speelt met enkele wolkensluiers. Ze laat telkens net genoeg warmte achter om deze etappe in hemdsmouwen te voltooien.

De Lugnaquillia, de hoogste berg van de Wicklow Mountains ligt er in al zijn glorie bij, hij laat zich bemoederen door wat laaghangende wolkjes die mekaar afwisselen alsof ze kat en muis met ons spelen en geeft maar met mondjesmaat zijn geheimen prijs.

We zijn het er over eens dat dit – alhoewel mee van de kortste – zeker de zwaarste etappe is. Als beloning krijgen we tweemaal hertengeweld voor de voeten gesmeten. De eerste keer een hele familie, die ons van verre eventjes gadeslaan en dan het ruime sop van het bos kiezen. De tweede keer een eenzaat dat schichtig de baan oversteekt zodra het ons hoort. Dit zijn momenten dat de wereld eventjes stil staat en ons in zijn volle glorie van zijn pracht laat meegenieten.

Een stuk voor de zon haar hoogste punt bereikt zijn we op onze bestemming. Dit geeft ons ruimschoots de tijd om de innerlijke mens wat te verwennen in ons nieuw logement, dat zowaar een gezellige pub is waar onze kamers gelukkig helemaal achteraan liggen.

Na een stevige lunch, overgoten met wat blackpower en voor Hilde een Bulmers (soort cider) kunnen we onze ogen node openhouden en geven ons over aan een welverdiend middagdutje. De rest van de dag bestuderen we wat kaarten voor de volgende dagen en gunnen onze lichamen een middagje rust in gezelschap van wat lectuur.
’t Leven kan toch schoon zijn…

Hieronder vind je vanaf nu de statistiekjes van de totale wandelingen:
Totale afstand tot nu toe: 72,74 kilometer;
Hoogtemeters: 2478 meter;
Tijd gewandeld: 22 uren en 28 min.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *