Als de gierigheid de wijsheid bedriegt

Foto’s

Vandaag zou er normaal geen blogbericht volgen, maar omdat ze in Nederland blijkbaar niet zijn klaar geraakt met de proefversie van ons boek, hebben we iets meer tijd dan gedacht.

Vanmorgen vroeg zijn we in Arad vertrokken naar Eilat. Dè vakantiebestemming bij uitstek voor zonnekloppers. We zitten aan de golf van Eilat of voor de Jordaniërs aan de golf van Aqaba. Zowat het drielandenpunt want aan de andere kant ligt Egypte. Voor ons reden genoeg om eens poolshoogte te nemen aan de Egyptische grens. Na Syrië, Libanon en Jordanië, zien we de vierde grensovergang: de Egyptische. Niets bijzonders, maar grenspalen doen bij ons de adrenaline stijgen.

Egyptische grens
Egyptische grens

Ons nieuw onderkomen is er eentje om in te kaderen… Het is te zeggen, na ons leuk Arad-verblijf is dit wel met vlag en wimpel een dieptepunt. We zitten echt op een schuppensteel. Laat ons zeggen dat je hier gerust mag stellen dat we in de aap gelogeerd zijn. De lakens zijn al beslapen en urinekringen vragen om wat extra aandacht. Ik vlieg naar de gastvrouw die er geen probleem van maakt om nieuwe lakens te komen leggen. Ik overweeg om onze reservatie te cancelen maar dit blijkt voor dit onderkomen niet zonder kosten (volledige som) te gaan. Ik kan gelukkig van de drie nachten die we hier reserveerden eentje afpitsen zodat we toch maar twee nachten moeten blijven.

Eilat zelf is als je wil Blankenberge in ’t kwadraat. Normaal zouden we ons opsluiten om aan ons boek te werken, maar aangezien dit niet klaar is zullen we er toch het beste moeten van maken. We spenderen de rest van de middag aan verkenning van Eilat en zoeken naar een uitstap voor morgen. Een uitstap naar Caïro in Egypte en Petra in Jordanië zijn ‘stevige’ kandidaten maar zo is ook de som die we hiervoor moeten ophoesten. Terug naar af, maar een sympathieke oude heer in de toerist information helpt ons de dag van morgen mee invullen. Volgens hem kunnen we hier gemakkelijk vijf dagen vullen, maar ik zal toch content zijn als we al twee nachten verder zijn.

Haven van Eilat
Haven van Eilat

We proberen ons ondertussen te concentreren op ons volgende verblijf in Mitzpe Ramon, als ons oog valt op een jeeptoer in de woestijn van de Negev. Voor twee dagen vragen ze drieduizend euro per persoon. We vermoeden dat hier een wereldtrip in VIP-arrangement is inbegrepen en laten dit met plezier aan ons voorbij gaan.

’s Avonds kunnen we onze poten onder de tafel van een Ierse pub steken en we genieten niet alleen van de Ierse gastvrijheid en hun gastronomische geneugten, maar vandaag is er bovendien een optreden van wat plaatselijke zangtalenten, die ons laten proeven van Israëlische muziek. Leuk om te zien hoe zowel jong als oud opgaan in hun nationale liedjesfestijn en meezingen of hun leven er van afhangt.

Als de duisternis al lang is ingevallen zit er niets anders op dan op stok te gaan in ons kippenhok. Ook dit is reizen, maar in de toekomst laat ik de reserveringen toch maar aan Hilde over. De gierigheid heeft mijn wijsheid weer maar eens bedrogen.

’s Avonds brengt de gastvrouw een cake voor sabbat langs.  Het onderkomen is dan misschien iets minder, de attentie, de gastvrijheid en de vriendelijkheid maken alles goed.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *