Sjaloom

Foto’s

Vanmorgen na veel te weinig slaap zet onze oudste zoon Jenthe ons af in Zaventem. De veiligheidsmaatregelen op de luchthaven zijn nog altijd van kracht maar ze zijn niet meer zo draconisch als net na de terroristische aanval van maart dit jaar.

Om 15 uur plaatselijke tijd spat het rubber van het landingsgestel op het tarmac als de piloot na een vlekkeloze vlucht van vier uur de Airbus 320 vlotjes de luchthaven Ben Gurion van Tel Aviv beroert.

De formaliteiten op de luchthaven verlopen vlotjes. Naar het schijnt zou dit wel eens anders kunnen zijn bij terugkeer. Dat is een zorg voor volgende maand. Wanneer we naar het station wandelen voor de trein naar het centrum, blijken er vandaag geen te rijden. Het is vandaag toch maandag en normaal rijden er geen op zaterdag? Al snel komen we te weten dat het vandaag een feestdag is. Het is Simchat Thora. Deze feestdag sluit Soekot (Loofhuttenfeest) af. Dit is ter herdenking van de tocht door de woestijn na de vlucht uit Egypte. De praktiserende joden maken hutjes van palmbladeren en gaan daar elke dag in eten.

Er zit dus niets anders op dan een veel te dure taxi te nemen naar het centrum. Natuurlijk staat er een gigantische rij wachtenden die evenmin een andere oplossing hebben om naar het centrum te rijden. De chauffeur geeft ons de keuze, een vast bedrag van 175 NIS ofwel op de meter rijden. We kiezen voor de meter en ik volg stiekem op mijn gps om te zien dat hij ons niet bij ons pietje heeft. Hij rijdt braafjes de kortste weg. Op de teller staat 150 NIS maar als hij aftikt komt er nog wat bij zodat hij op 173 NIS komt te staan. Nu goed, we hebben twee sjekel verdiend, zowat 40 eurocent.

We hebben gisteren met de huisbaas afgesproken dat we rond vijf uur aan het appartement zouden zijn. Het is 16.45 uur als we ter plaatse zijn. Ik ga al eens op verkenning, de buurt is een beetje onderkomen en de trappenhal van het appartement is precies eentje uit een achterbuurt waar je niet veel goeds mag verwachten. Ik voel de neiging om alsnog iets anders te zoeken maar nog voor ik iets beslis staat hij voor onze neus. Hij stuurde gisteren trouwens nog een sms’je om te zeggen dat hij vandaag geen gsm mag gebruiken wegens de feestdag, dus als we niet op tijd moesten zijn zou hij de sleutel ergens op een afgesproken plaats verstoppen. Een vriendelijke Italiaanse jood met een keppeltje heet ons welkom en brengt ons naar boven naar onze flat. Ook geld mag hij vandaag niet ontvangen, maar hij laat mij het geld toch in zijn appartement op tafel leggen, zonder dat hij het aanraakt. Ook de code van de wifi moeten we zelf uit zijn gsm opzoeken omdat hij die vandaag niet mag gebruiken.

Het appartement heeft al geruime tijd geen sopje meer gezien maar we hebben al erger meegemaakt en daarmee hebben we niet voor niets aan onze lakenzak gesleurd.

We trekken iets luchtiger aan want de temperatuur draait nog rond de 25°C en duiken de stad in voor een eerste verkenning.

 

Tel Aviv Port
Tel Aviv Port

We pikken een leuke zonsondergang mee die ons onmiddellijk in stemming brengt voor een eerste kennismaking met de gastronomische geneugten van Israël.

Deel onze weg

4 gedachten over “Sjaloom”

      1. Hallo,
        Hier een grappige noot :
        Twee Joden die elkaar sinds vele jaren niet meer hebben gezien staan toevallig naast elkaar bij de klaagmuur.
        Toen de ene de andere herkende volgde er een aangename wederkennis making.
        Zegt de andere opgewonden :
        He zeg dát is lang geleden, hoe gaat het nog met jou ?.
        Waarop de eerste overtuigend antwoord :
        Ho, ik mag niet klagen .
        Roger, van Lieve

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *