Tik…tak…tik…tak…

Trans Siberië Express

Ons reiswekkertje staat op ontploffen, het dubbele cijfer is van onze aftelklok verdwenen. Nog acht dagen en volgende week donderdag is het zover: op reis met de Trans Siberië Express. Een tussenlanding in Moskou, brengt ons acht uur en bijna evenveel tijdzones later verder naar Vladivostok, the Lord of the East.

Voorbereiding Trans Siberië Express met de landkaarten, reisboeken, reispassen, videomateriaal en ons roadbook met alle nuttige informatie.
Voorbereiding TSE

Voorbereiding

De voorbereiding liep niet echt van een leien dakje. Eerst en vooral moet je een uitnodiging hebben van een reisorganisatie alvorens je nog maar kan beginnen aan de aanvraag van het visum. In ons draaiboek vind je mooi terug tot welke organisaties je je moet richten om alle nodige formulieren te krijgen en welke indrukwekkende procedures je moet volgen. Na wat over en weer gebel en gemail met de organisatie, afspraken maken met de ambassade en het opnieuw en opnieuw corrigeren van documenten en formulieren, kregen we het ten lange leste toch voor elkaar en konden we enkele weken geleden eindelijk ons visum voor Rusland gaan afhalen in Antwerpen.

Voor dat visum hadden ze onze reisroute en bijhorende reservaties van ons hotel nodig. Van de reisroute zijn we zeker, want tenslotte moesten we ook de nodige informatie en reistijden doorgeven van onze treinritten. Een spannende periode, omdat je niet weet wat je eerst moest reserveren of vastleggen. Een volle vier weken is natuurlijk niet lang genoeg om heel Rusland in onze broekzak te steken. Kiezen is verliezen. We moesten dus vooral schrappen in onze keuze wat we allemaal willen bezoeken.

Westbound

Een treinreis van bijna tienduizend kilometer is geen sinecure. We leggen de afstand met de Trans Siberië Express uiteraard niet in één keer af. We vliegen ineens door naar Vladivostok waar we enkele dagen de voormalige militaire stad bezoeken en vandaar onze eerste treinrit westbound naar Ulan Ude nemen. Ik geef ridderlijk toe dat we het eerste stuk in stijl reizen, we boekten namelijk de eerste treinrit in eerste klasse. Drie dagen en drie nachten in een tweepersoons coupé. We zijn avontuurlijk aangelegd, toch uit ervaring van onze vorige treinreizen (Reunification Express in Vietnam, The Ghan in Australië en onze treintour van China) weten we dat verschillende nachten met ander gezelschap heel belastend kan zijn. Daarom wilden we voor onze eerste drie nachten een dubbelroom zonder pottenkijkers. Misschien worden we op die manier wel een member van de Mile long (post) club (cfr: Mile high club).

“We willen voor de eerste drie nachten een dubbelroom zonder pottenkijkers.”

Je moet je alvast niet teveel voorstellen van die eerste klasse. het betreft hier zeker niet de weelde die je soms ziet bij de Orient Express. De WC en douches zijn op de gang en de couchetten zijn maar een voorschoot groot. Trouwens het comfort van de treinen wordt beter naargelang de nummer van de trein. Hoe lager het treinnummer, hoe comfortabeler. Dat belooft, onze eerst treinrit, heeft nummer 7, maar de tweede treinrit naar Irkutsk heeft nummer 361. Wat we daar mogen verwachten…

De andere nachten op de trein (nog zo’n vijftal) zullen in tweede en derde klasse zitten, maar die duren niet langer dan één nacht, dus als daar het gezelschap tegenvalt is dat geen ramp.

Volg ons live via Polarsteps

Naast onze dagelijkse blogpost (ik hoop dat het ons dit jaar ook weer zal lukken) krijgen jullie ook via Polarsteps een overzicht van waar we op dat ogenblik zitten. Je kan hier overigens ook onze voorbije reizen bekijken (er ontbreken nog zo’n tiental bezochte bestemmingen, maar dat komt stilaan in orde): https://polarsteps.com/hilderikopweg.

Printscreen van onze pagina op polarsteps.com/hilderikopweg.
https://www.polarsteps.com/hilderikopweg

Wordt vervolgd…