Zes miljoen…

Foto’s zullen voor morgen zijn.

Op de Herzlberg in het westen van Jeruzalem bevindt zich Yad Vashem. Vandaag staat volledig in het teken van de Shoah, de herdenking van de uitroeiing van zes miljoen joden in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De tram brengt ons voor 12 sjekel van de Damascus Gate naar de Herzlberg. Het museum is niet toegankelijk voor kinderen onder de tien jaar, terecht. Dit hele museum is zo confronterend. Woorden schieten tekort om dit te vatten. Waanzin. We waren al in Auschwitz en Birkenau, ook waren we getuigen van de waanzin in Cambodja onder Pol Pot, maar zo’n dingen wennen niet. We moeten regelmatig herinnerd worden aan dat onbegrijpelijk stuk geschiedenis en hopen dat iedereen zijn lessen hieruit trekt.

Helemaal achteraan het museum heb je de zaal met alle namen van de slachtoffers.

Buiten vind je ‘de laan der rechtvaardigen’ waar alle niet-joden die joden geholpen hebben tijdens de oorlog een gedenksteen hebben staan onder een johannesbroodboom. Er zitten opvallend veel Belgen bij.

De herdenkingsruimte voor de anderhalf miljoen kinderen in een verduisterde ruimte vol spiegels, verlicht met 5 kaarsen die de oneindigheid creëren is niet voor gevoelige zielen. Hun namen worden continu voorgelezen. Wanneer je buitenkomt ben je leeg.

We krijgen de rest van de dag onze vakantiestemming niet meer op de rails. Temeer als we ’s avonds de oude stad in trekken en er voor onze neus iemand moet gereanimeerd worden.

We klagen wat bij de muur maar het brengt geen zode aan de dijk en kuieren zwijgzaam de rest van de avond in de joodse wijk.

Gelukkig kunnen we in het restaurant Amigo Emil in het Christian Quarter ons goed-gevoel-zakje terug wat bijvullen. De eigenaar, een Grieks-Orthodoxe Arabier, komt er bijzitten en doet ons zijn verhaal. Zijn prachtige zaak zou nog stammen uit Romeinse tijden. Enkele belangrijke vondsten zouden hier ooit zijn bovengehaald. Of er daadwerkelijk artefacten zijn bovengehaald is niet belangrijk, wel dat hij opgaat in zijn familiegeschiedenis en ons hier deelgenoot van maakt. Je ziet dat hij bijna spijt heeft als er nieuwe klanten binnenkomen en hij terug achter zijn fornuis moet.

Daar doen we het voor. Op weg zijn en luisteren naar leuke verhalen van mensen die anders zijn en dan uiteindelijk beseffen dat we allemaal hetzelfde zijn.

Deel onze weg

Een gedachte over “Zes miljoen…”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *