Veel te lang alleen weg

Personificatie

In Rio de Janeiro neem ik een onverwachte vlucht naar Santiago de Chili, waar ik een vlucht naar Lima neem met een vliegtuig dat New-York als eindbestemming heeft. In Lima was een transfer voorzien naar Santa Cruz in Bolivia, doch door onvoorziene omstandigheden blijf ik daar een hele poos plakken. Uiteindelijk kan ik dan toch nog een vlucht nemen tot in Santa Cruz, Daar wacht ik geduldig tot ik word opgehaald. Ik word daar echter veel te lang in een donkere ruimte opgesloten. Ik berust in mijn lot, tot er uiteindelijk iemand tot het besef komt dat ik daar eigenlijk niet thuishoor.

Hoe ik daar geraakt ben en via welke luchthavens ik uiteindelijk weg geraak, kan niemand meer achterhalen. Het is zaterdag 29 december, bijna tien weken na mijn verdwijning dat ik uiteindelijk in Zaventem terecht kom. Ontdaan van mijn beschermhoes zit ik opnieuw te wachten. Ook een jas, fleece en elektronica zak die veilig in mij waren opgeborgen zijn ergens onderweg verdwenen. Op zondag 30 december is het dan zover: ik word door mijn drager in Zaventem opgehaald en terug naar Sint-Katelijne-Waver gebracht.

Facebook

Ik nam jullie natuurlijk gisterenavond in de maling met mijn facebookbericht: ‘2 maand solo in Zuid-Amerika’’. Ik doelde hier natuurlijk op mijn rugzak die twee maanden alleen door Zuid-Amerika is getrokken. Inchecken op facebook deed ik vanmorgen ook in de luchthaven en die foto was natuurlijk om te laten zien dat mijn rugzak terecht was. Alsof ik Hilde en de nieuwjaarsfeestjes zou kunnen missen ;-).

Rugzaktoerist
Rugzaktoerist

Einde van de kroniek van mijn rugzak

Hierboven laat ik mijn rugzak zijn verhaal doen, een verhaal dat door Swissport, aan de balie voor verloren valiezen, min of meer kon achterhaald worden. Gisterenavond laat kregen we een mailtje van de bagageafhandeling dat mijn rugzak in Brussels Airport was toegekomen. Een berichtje dat voor euforische toestanden zorgde.

Het was niet de eerste nacht dat mijn rugzak ons de voorbije twee maanden heeft wakker gehouden, en zo was het ook de voorbije nacht. Zo vervuld van ongeloof dat mijn rugzak uiteindelijk nog is teruggevonden. Dat de beschermhoes, mijn jas, fleece en elektronica zak er niet inzaten, kon de pret niet drukken. Ik moet alvast geen nieuwe rugzak kopen en ook mijn wandelgerief stak er nog in. Alhoewel ik het meeste al vervangen had. Vorige week kochten we nog nieuwe bottinnen, het paar in de rugzak was eigenlijk toch aan vervanging toe.

De € 1370,- die we na veel moeite van Latam kregen, dekt de onkosten die we gemaakt hebben, maar al je spullen moeten missen op reis blijft toch een nare belevenis.

Wij wensen jullie verder nog een prettig eindejaar en een vreugdevol reislustig 2019 mét bagage.

Tot op onze weg.

Deel onze weg

4 gedachten over “Veel te lang alleen weg”

  1. Eindelijk terug herenigd 👍👍,en voor jullie ook een fijn eindejaar en gezond en gelukkig 2019, mooie reizen met rugzak 😉…😘😘

  2. Eind goed al goed en nu hop naar het feest ☺
    Nu kan je dubbel genieten.
    Prettig eindejaars en een gezond 2019 met veel reis plezier.
    Jenke en Walter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *