Traveling flag

Minus 48 graden, pikdonker, … en nog niet kunnen slapen. Natuurlijk we zitten op 11780 m hoogte in een airbus van Etihad van Abu Dhabi naar Peking. De pilletjes van dokter Voghel om goed te kunnen slapen lijken voor mij parels voor de  zwijnen. Een paar minuten met tussenpozen van meer dan een uur lukt het mij toch om af en toe weg te dromen. De gevreesde jetlag slaat toe… of hebben we ons dan toch net iets tè goed gedaan in het foyer van de luchthaven… ;-)

Er  werden aanvankelijk zware onweders voorspeld op het ogenblik van onze landing in Peking, maar gelukkig zijn die op de laatste moment wat verlaat… De termiek onderweg op de grens van de Himalaya is anders ook niet mis. Doodmoe komen we aan in Peking, waar we eerst met een treintje naar terminal 3 moeten om onze bagage op te halen. Aanvankelijk vinden we geen enkele taxichauffeur die ons naar ons hostel wil brengen. We hebben nochtans mooi ons huiswerk gemaakt en het adres van onze hostel in het Chinees uitgeprint. We beginnen te twijfelen aan de echtheid van de hostel… niettegenstaande het feit dat we hem om Tripadvisor hebben gecheckt.

Na lang aandringen en met de hulp van een chauffeur van een illegaal taxibedrijfje lukt het ons om een officiële taxi te strikken. Onbegrijpelijk maar waar ;-) De chauffeur herkent het adres niet meteen, maar onder impuls van onze Chinese vriend, de onofficiële taxichauffeur, neemt hij de moeite om de hostel te bellen.

Na een klein uurtje taxi en elf euro lichter komt onze gastvrouw ons aan de grote baan oppikken. Ik vraag om eerst de kamers te zien en nadat we weigeren in een kamer te slapen waar de lakens van de vorige nog op liggen, krijgen we mits een toeslag van € 3,- een upgrade naar de luxe kamer… Ik durf hier geen foto van posten, want anders gaan jullie echt met ons te doen hebben. Veel te klein, ruikt onfris… enfin het is maar om te slapen en aangezien de lakens hier wel proper zijn, stemmen we hierin toe.

We zetten onze rugzakken af en vertrekken onmiddellijk met de metro naar de Verboden Stad en het Plein van de Poort van de Hemelse Vrede. Vorige week herdacht men op dat plein nog zijn trieste 25ste verjaardag van de bloedige opstand. ttz, in de rest van de wereld, hier werd dit natuurlijk doodgezwegen. De politie is hier nadrukkelijk aanwezig. Voor we het plein op mogen zijn we al minstens 5 keer gefouilleerd. Dat we ons een keer van afslag missen en opnieuw de rij wachtende moesten trotseren, zal ik er maar niet bij vertellen ;-)

Poort naar de verboden stad

Voor de Verboden Stad nemen we uitgebreid de tijd en de herinneringen van vorig jaar aan de Keizerlijke Stad in Hue (Vietnam) steken weer de kop op. Ze hebben alle twee wel iets speciaals, maar dit heeft een grandeur… bovendien kent iedereen de film wel van de ‘Last Emperor’ die maakt het natuurlijk net iets gekender.

Ook hier in de Verboden Stad ontkomen we niet aan een scanner. Ook onze rugzak, net als op de luchthaven, moet voor de zoveelste keer door de scanner.  De Chinezen blijven er gelaten bij, zo’n zaken wennen zeker. Wij moeten echter op onze tanden bijten om die kleine machtswellustelingetjes geen dreun voor hun kop te geven. Bij nader inzien zou dat hier natuurlijk geen goed idee zijn.

Hierna keren we nog eens terug naar het Tian’an Men, maar krijgen daar zo’n onweder op ons hoofd… Ik ben al gelukkig dat het vanmorgen met ons in het vliegtuig niet de dans der angstigen heeft gewalst. We slenteren nog wat rond maar als de donder en de bliksem in alle hevigheid losbarst, houden we het hier voor bekeken. Niet voordat we de Belgische biervlag ontvouwen en vereeuwigen aan het Plein van de Poort van de Hemelse Vrede. Ook in de Verboden Stad ontvouwen we dit kleinood en we voegen een plaatsje toe aan de ‘traveling flag’

Erik meets Mao

Na een verkwikkende douche kiezen we voor een plaatselijk restaurantje waar de menukaart alleen in het Chinees te verkrijgen is. We gaan af op onze zintuigen en woordenboekje en smossen met onze eetstokjes de hele tafel onder. Maar al was het hond dat we aten…. het was lekker ;-). Ook de Chinezen vallen goed mee. Ze verstaan ons wel niet, maar als ze zien dat we moeite doen met onze Chinese vertaal-app dan gaat er een hele (Chinese) wereld voor ons open.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *