Toulouse

Foto’s Toulouse 30 januari 2020
Foto’s Toulouse 31 januari 2020
Foto’s Toulouse 1 februari 2020
Foto’s Albi 2 februari 2020
Foto’s Carcassonne 3 februari 2020
Foto’s Toulouse 4 februari 2020

Visigoten

We verkassen naar de voormalige hoofdstad van de Visigoten, de stad aan de Garonne, prefectuur van de Haut-Garonne, hoofdstad van Occitanië of Catalaans Frankrijk: Toulouse. Gelegen in de Midden Pyrenneeën. We vertrekken in Charleroi en nog geen dertig bladzijdes in mijn boek of een dik uur later, landen we in Toulouse

Vertrek vanuit Charleroi
Vertrek vanuit Charleroi

Afspraak in Ransart

Maar voor we hier landen hebben we nog een afspraak in Ransart, een dorpje vlakbij de luchthaven van Charleroi, waar we de nacht doorbrengen voor onze vlucht naar Toulouse. Hilde werkt eerst nog een cursus af om haar fotoskills wat fine the tunen en daardoor vertrekken we pas rond negen uur dertig, het voordeel hiervan is dat er geen noemenswaardig verkeer meer is en we op minder dan vijfenveertig minuten op onze bestemming zijn.

We avontuurden dit al eens eerder, een overnachting en ons ouwe getrouwe bus parkeren voor de vijf komende nachten op een veilige parking bij het hotel. Bovendien worden wij gebracht en opgehaald op de luchthaven. Vorige keer verbleven we daar tussen twee vluchten door naar Sofia en Boekarest en werden we dus twee keer weggebracht en opgehaald op nachtelijke uren: inbegrepen in de prijs voor een luttele 60 euro toen, één overnachting en parking inbegrepen voor tien nachten. Nu kost het alvast 72 euro. Wat promotie voor dat hotelletje is hier dus meer dan op zijn plaats. Voor onze parking alleen hadden we al een stuk meer betaald.

Jeanne d’Arc

Zodra de deuren van het vliegtuig opengaan, voelen we de warme lucht door het vliegtuig waaien. De grond is nog wat vochtig van de regen die we tijdens onze landing in de verte zagen, maar de zon vecht zich een weg door de vochtige wolken en wint het pleit. We nemen aan de luchthaven een tram naar het centrum en aan het Justitiepaleis nemen we nog een metro naar de halte Jeanne d’Arc waar we vlakbij ons onderkomen voor de komende nachten uitstappen. Ons appartementje bevindt zich op de derde verdieping, zonder lift, drie verdiepingen hoog. Dat zal onze fysiek nog wat aanscherpen.

De Garonne bij valavond

We laten onze rugzakken achter en vertrekken onmiddellijk voor een eerste verkenning van de stad. Deze laat zich goed lezen en na een bezoekje aan de office du tourisme zijn we een kaartje rijker en zullen de komende dagen onze weg zeker niet verliezen in deze vierde grootste stad van Frankrijk.

Doelloos ronddwalen

We steken het kaartje in onze rugzak en laten ons leiden door de aangename straatjes en geven ons volledig over aan de verleidingen van deze aangename stad. We genieten van het doelloos ronddwalen in de smalle steegjes tussen de hoge huizen in rode baksteen en laten verwondering de overhand nemen.

Drone boven de Garonne

Als de ondergaande zon de wolken volledig tot overgave dwingt en de hemel rood laat kleuren haal ik mijn drone boven en drijf ik mijn nieuw speelgoedje over de Garonne en laat de Pont Neuf de protagonist van mijn eerste filmpje in Frankrijk spelen. De nabijheid van de luchthaven (minder dan 10 kilometer) Toulouse Blagnac, noopt mij om mijn vlucht niet te lang en zeker niet te hoog te laten verlopen. Trouwens iedere keer we de drone in een ander land loslaten, worden in het toestel de nieuwe reglementen van dat land aangepast. In Frankrijk mag je tot 150 meter hoog gaan (in België mag je maar 10 meter hoog). In een agglomeratie of in de nabijheid van een luchthaven mag je eigenlijk niet vliegen. Mijn adrenaline om het toestelletje boven de Garonne te laten vliegen, gaat de hoogte in.

Dronevlucht boven de Garonne

We blussen de adrenaline in een Ierse pub met het Ierse zwarte vocht voor mij en gemberbier voor Hilde en dwalen de rest van de avond door de stad die Clovis op de Visigoten wist te veroveren.

Constellation

Onze eerste nacht op Franse bodem was geen vijfsterrenslaapje maar het vooruitzicht van het Euroscopia-museum en de montagehallen van Airbus wissen het tekort aan slaap uit onze ogen. Met de T1-lijn van de tram overbruggen we de afstand van het centrum naar Constellation. We kregen al meteen een ontgoocheling van jewelste te verwerken, de montagehal is maar enkele dagen van de week te bezoeken en alleen op afspraak… vandaag niet (was nergens terug te vinden). We nemen vrede met het museum Aeroscopia. Gelukkig krijgen we hier waar voor ons geld. Een afspraak met de geschiedenis van de Europese luchtvaart. Ik laat mijn water net niet lopen bij het zien van al die luchtwaardige tuigen. De Concorde, al de verschillende modellen van Airbus, bijna allemaal kan je ze ook langs de binnenkant bezoeken. Ook militaire modellen staan in dit museum te blinken. De super Guppy loopt in de hangaar met alle aandacht weg. Gisteren zagen wij zijn opvolger boven ons hoofd vliegen: de Beluga XL. Een monster van een vliegtuig waar ze zonder moeite een ander vliegtuig in kwijt kunnen.

Airbus 380

Als we buiten op het tarmac echter oog in oog komen te staan met de Airbus 380 verliest al het voorgaande zijn glans. Dit vliegtuig overtreft al de vorige met vlag en wimpel. De sierlijkheid en grootsheid van dit vliegende wonder spreekt tot de verbeelding. Hoe krijgen ze het verdikke voor elkaar om zo maar eventjes bijna 900 mensen tegelijkertijd de lucht in te krijgen. Ik geraak niet uitgekeken op dit technische wonder. Onze niet-vliegschaamte krijgt hier een serieuze deuk, een vlucht met dit wonder tussen Parijs en Singapore – zo’n slordige 11.500 kilometer – zou zo maar eventjes 280 liter kerosine verbruiken… per persoon. Met ons beide heen en terug dus meer dan 1000 liter… pffft. Moet er nog kerosine zijn ;-)?

Airbus 380

De temperatuur flirt met de twintig graden en we laten de duizend liter kerosine voor wat ze zijn en verdiepen ons in de geneugten van het zuiden van Frankrijk.  

Junkies

Opvallend toch wel hoeveel junkies hier rondlopen, bovendien hebben ze vaak nog enkele viervoeters in hun spoor. Voor zover wij het zagen vallen ze de mensen niet lastig maar sommigen hadden niet een maar meerdere honden bij. Als ze elkaar dan opzochten lagen ze daar vaak met meer dan tien honden ergens te niksen. Dit doet evenwel niets af van het veiligheidsgevoel dat je in deze stad hebt.

Onze eerste avond doen we ons tegoed aan een lokale specialiteit: cassoulet.

Victor Hugo

We keren de stad binnenste buiten. Kathedraal, basiliek, kerk, Capitool, geen enkel monument laten we onberoerd. Alle monumenten, kerken of gebouwen uit de doeken doen zou ons te ver leiden. Als je op google, ‘Toulouse’ intypt vind je veel interessantere informatie. De buurt rond Carmes is zeker nog het vernoemen waard. De gezellige drukte rond de overdekte markt, catalogeer ik als een must see in Toulouse. Trouwens ook de overdekte markt zelf, een van onze favoriete plekken tijdens het bezoek aan een stad is met zijn plaatselijke verse producten een zalige haven om aan te leggen. De overdekte markt Victor Hugo krijgt een streepje meer.

Albi aan de Tarn

Onze vierde dag nemen we ondertussen de zuiderse mentaliteit aan en doen het een stuk rustiger, zodanig rustig dat we onze trein naar Carcassonne net niet halen. ’t Is te zeggen, we konden nog net op de trein springen, toch een garde laat ons er even snel weer afspringen als hij hoort dat we geen ticket hebben. Eentje op de trein kopen zou ons een fikse boete opleveren. We laten deze boete met graagte aan ons voorbij gaan en bekijken de alternatieven. Albi een historische stad op een dik uur met de trein is een volwaardig alternatief. We bietsen twee tickets uit een automaat en voor we het goed en wel beseffen zitten we op een trein richting Albi, een stad in het zuiden. Het is de hoofdstad van het Franse departement Tarn met de gelijknamige rivier die er doorstroomt.

Film Albi

Albi

Chauvinisme

Ook wel de rode stad genoemd vanwege de kathedraal die met rode bakstenen is gebouwd. Overigens een prachtige kathedraal Ste-Cécile d’Albi, één van de grootste bakstenen gebouwen in Europa. De mensen in Albi, de Albigeois, de vroegere Katharen, de ketters die vervolgd werden door de kerk, zijn ondertussen echte Fransen waar het chauvinisme vanaf druipt. Soms zeer terecht als het om hun producten gaat. Of het nu boeken zijn, fruit, groenten, vis of vlees, ze stallen hun waar uit met de grootste zorg en zo verleidelijk dat je niet anders kan dan jaloers zijn op zoveel liefde voor hun producten. Hun museum van de vermaarde schilder ‘Toulouse-Lautrec’ is natuurlijk om ongelofelijk fier op te zijn.

De kathedraal en de omgeving rond de oude brug is de moeite, de rest van het stadje kon mij niet echt bekoren. Als we in de namiddag de drone bovenhalen en boven de Tarn laten vliegen is het toch weer even kicken geblazen.

Als de zon zich richting horizon begeeft, keren we terug naar het station. Omstreeks halfzes zijn we in Toulouse, het is er nog altijd 23 graden. Morgen beloven ze nog warmer…

Rendez-vous met de trein

Dag vijf zijn we wel op tijd voor ons rendez-vous met de trein naar Carcassonne die zijn reis nadien verder zet naar Marseille. Ons einddoel vandaag is echter Carcassonne met zijn oude gefortificeerde stad. Het is maandag en heel de regio ligt op die dag zowat plat. Gelukkig kunnen we echter wel in de basiliek een kijkje nemen en een toer maken in het kasteel. Prachtig gerenoveerd overigens, maar verder valt hier niet veel te beleven. We maken een wandeling tussen de dubbele muren van het kasteel en ook nog eentje buiten de omwallingen. We dwingen ons stappentellertje naar de dertigduizend eenheden.

Film Carcassonne

Carcassonne

Als we hier onze drone willen oplaten om een overzicht te krijgen over de stad, weigert hij dienst. Mijn besturingssysteem geeft aan dat we in een no-fly-zone zitten (D-zone) en dit kleinood is zodanig ingesteld dat hij dan zelfs niet kan/wil opstijgen. De luchthaven is op minder dan drie kilometer in vogelvlucht. Als we een Ryanair-vliegtuig rakelings boven ons hoofd zien landen is dit dus niet verwonderlijk dat mijn tuig niet naar boven kan… stel je voor.

‘De Kuiper’ van Vilvoorde

Net als gisteren sporen we vroeger terug naar onze thuishaven dan voorzien. Tegen zes uur zitten we – alle vensters geopend – op ons appartement te genieten van wat aperitief en bijhorende hapjes. We beseffen dat onze journey er alweer opzit. Onze kampvuuravond in de stad, die we per ongeluk aandeden, vieren we in een populair entrecote restaurant waar ze in rijen staan aan te schuiven om bediend te worden. Dit is zowaar ‘De Kuiper’ van Vilvoorde in Toulouse.

Per ongeluk

Ik hoor jullie zeggen ‘per ongeluk?’… Inderdaad het was aanvankelijk de bedoeling om rechtstreeks voor een vijftal dagen naar Carcassonne te gaan. Echter door een of ander, wat ons betreft gelukkig toeval, besliste mijn ondoorgrondelijke smartphone ervoor dat we in Toulouse terecht kwamen. Vraag mij niet hoe dat mogelijk is en ook niet dat ik achteraf nog extra 16 euro moest betalen om de data te corrigeren. Misschien moet ik mijn zondagavondenthousiasme gescheiden houden van mijn wil om dingen te concretiseren. Alhoewel, zo zijn er al tal van leuke projecten ontsproten aan ons vermogen om elkaar te enthousiasmeren.

Morgen hebben we nog een marktbezoek en een museumbezoek op onze agenda staan en dan kunnen we weer aftellen naar ons volgende avontuur. Als er geen noemenswaardige gebeurtenissen plaatsvinden horen jullie ons weer op een van onze volgende esbattementen.

Deel onze weg

3 gedachten over “Toulouse”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *