Tijgers en olifanten in het vizier

Foto’s

Gisterenavond nog snel beslist om het Bokor National Park te doen. We schrijven ons in voor een dagtocht met een plaatselijke organisatie. Om 8.30 uur zitten we klaar aan de receptie van onze lodge om ons te laten ophalen. We zijn de eerste in het busje, samen met nog een Nederlands koppel. Onderweg pikken we nog enkele mensen op en komt er nog een busje bij, zodat we uiteindelijk kunnen starten met ongeveer 20 mensen… Ai, ai, dit staat ons al niet zo erg aan.

Kampot_Bokor (6)

Onze gids, die zich Shreck laat noemen en die sprekend lijkt op Eddy Murphy, zij het een Aziatische versie, spreekt wel goed Engels. Dat is dan toch al meegenomen :-)

Wij weg naar Bokor. In dit National Park zouden nog wilde dieren zitten, zoals o.a. tijgers… Doch de plaatselijke bevolking maakt hier aldoor grapjes over. Laten we toch maar geloven dat ze er zitten. Da’s een veel leukere gedachte.

Onze hotelmanager had ons gezegd dat we zeker stevige schoenen moesten aantrekken, want zoals het programma zegt, zullen we een trekking maken in de bergen. Wij dus als brave, ijverige trekkers, met onze botinnen en een warm truitje in de rugzak, klaar om de bergen te trotseren. De dame van het Nederlands koppel dat aan onze lodge mee instapt is gewapend met teenslippers, een minirok en minuscuul topje. We zijn toch ingeschreven voor dezelfde trekking? Blijkt van wel… Ook de volgende deelnemers hebben allemaal flipflops aan. Gelukkig stapt er nog een ouder koppel op die eveneens de Nederlandse nationaliteit heeft en die meer naar onze normen zijn gekleed.

Kampot_Bokor (29)

Onderweg zien we enkele gebouwen die door de Fransen in de jaren 1920 – 1924 zijn opgetrokken, waaronder ook een Katholieke kerk, maar die kort daarna door de rode Khmer zijn ingepalmd en bevochten door de Vietnamezen. Ook de tand des tijds heeft hier zijn sporen nagelaten en de toeristen hebben de rest gedaan… Meer hoeven we hierover niet te zeggen. Één gebouw werd door de Cambodjaanse overheid gerestaureerd, nl. het koninklijk paleis, gebouwd door ene koning in 1924. De overheid is iets te ijverig te werk gegaan en heeft het ganse gebouw zowel van binnen als van buiten volledig met cement bepleisterd en weet nog niet goed wat hiermee gedaan: er een hotel van maken of museum? Een jonge Cambodjaan die ziet dat we het niet erg eens zijn met wat ze met dit gebouw gedaan hebben, spreekt ons aan en met tranen in zijn ogen vertelt hij dat hij het hiermee evenmin eens is. “Onze geschiedenis wordt hiermee ongedaan gemaakt. Hoe moeten wij dan weten wie we waren of zijn?” De jongen heeft groot gelijk. Het is een grote zonde! Maar de toerist, die zal het worst wezen en trekt de ene foto na de andere met een familielid op de achtergrond die de vingers in een V-teken houdt.

Kampot_Bokor (51)

De berg Bokor wordt trouwens volledig ingenomen door de Chinezen of door andere grote projectontwikkelaars. Er is een groot casino op de top gebouwd en er wordt rondom nog ijverig bijgebouwd. Niet ons ding. En al evenmin zijn we te vinden voor de organisatie met wie we op stap zijn. Het is busje in en uit. Van de trekking in het Nationaal Park is geen sprake. Onze botinnen zijn dus ook van geen tel. Normaal eindigt deze dag in een “cruise” op de rivier met een zonsondergang. Wij passen hiervoor en verlaten te groep. De twee vriendelijke Nederlandse koppels verontschuldigen ons bij de ‘kapitein’ van de ‘cruise’.

Kampot_Bokor (44) Franse kerk

We bezoeken nog de markt van Kampot en gaan op zoek naar het plaatselijke fruit: de Durian. Een stekelijke vrucht, waarnaar een heus standbeeld werd gemaakt in Kampot. Deze vrucht zou verboden zijn om te eten in openbare gelegenheden,  omdat hij nogal een vervelende geur zou verspreiden. We vinden er één bij een fruitverkoopster, maar ze wil hem niet verkopen. “Niet te eten”, zegt ze. Nochtans zou hij wel lekker zijn, eens je je over de geur kan zetten.

Kampot_Bokor (57) Durian vrucht

Nadien gaan we aan onze lodge naar de zonsondergang kijken met een lekker biertje en frozen margarita.

We zijn blij dat we Bokor gezien hebben, zij het niet op de manier die ons ligt. Ook op zondag is het niet aan te raden, want dan gaan de Cambodjanen zelf massaal naar ginder, en vooral dan naar de waterval die een zeer populaire plek blijkt om te picknicken.

Kampot_Bokor (53)

Grappig was wel dat we ook hier een toeristische attractie waren. Vooral Erik zijn moustache moest mee op de foto. Ik vrees dat we menig Aziatisch fotoboek zullen sieren :-)

Terwijl Erik zijn sticker van Cambodja op zijn gitaar moet verdienen, en een concert ten beste geeft (ja, ja ze zijn zelfs al foto’s komen nemen), schrijf ik (Hilde) nu eens voor de verandering het verslag. Maar het is en blijft een reflectie van wat we beiden hebben ervaren.

We gaan eten bij het hotel waar we oorspronkelijk hadden gereserveerd, maar dat volzet zat. Het sausje dat we gisteren aten bij de krab, kregen we nu ook bij een Khmer-gerecht: Loc Lac. Heerlijk: heel wat geplette peper met een snuifje zout en suiker en vloeibaar gemaakt met limoensap. Een echte lekkernij!!!

Kampot_Bokor (59)

Kampot was iets minder ons ding, maar we hadden hier een leuke lodge, zijn wat op adem gekomen en hebben weer fijne mensen ontmoet. Morgen vertrekken we naar Phnom Penh, meteen onze eindbestemming in Cambodja.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *