Tagarchief: Tripophobia

Tripophobia

Krappe bedoening

Foto’s Zuid-Amerika

Het eindverslag laat altijd wat op zich wachten. De overgang naar Belgisch uur laat zich voelen, temeer daar we een nachtje hebben overgeslagen tijdens onze nachtvlucht met de Airbus 319/300. Het mag dan wel een van de nieuwste vliegtuigen zijn, het blijft toch een krappe bedoening.

Montaña Colorado
Montaña Colorado

Panama

Dan moeten we ook nog iets rechtzetten van Panama City. We zijn dus inderdaad via Panama City gevlogen, in Panama, niet de stad nabij Florida in de VS. De wifi liet te wensen over en we zagen zelf de kaart niet verschijnen op ons Facebookbericht. Panama City is een grote internationale luchthaven waar veel internationale vluchten vertrekken en toekomen.

Dure reis… absoluut niet

Zodra we voet aan grond zetten in Zaventem worden we opgepikt door onze schoonbroer Dirk, en natuurlijk kunnen we zodra we thuis aankomen, niet snel genoeg richting Goorboslei gaan, om onze nieuwst telg in de familie te knuffelen. Erin liet het zich allemaal welgevallen, maar bonneke en bompa waren maar al te blij.

En wat over onze reis in Zuid-Amerika? We hadden vooraf een beetje angst dat het een zeer dure reis zou worden. In Peru en Bolivia is het in elk geval spotgoedkoop. In Brazilië en Ecuador was het gevoelig duurder.

Eten

Voor het eten, de ceviche niet te na gesproken, moet je er zeker niet zijn. De papas (aardappel), wordt te pas en te onpas als groente geserveerd, in de vorm van fritas, zelfs in de soep. Het meest exotische dat we daar aten was cuy (cavia), alpaca en lama. Niet slecht, maar ook niet meteen wauw.
De landen Brazilië en Ecuador kunnen we moeilijk beoordelen omdat we daar ten slotte alleen de grote steden Rio de Janeiro en Quito bezochten, die niet echt een reflectie zijn van de samenleving in dat land.

Montaña Colorado
Montaña Colorado – alpaca

Heksenketel

Rio de Janeiro in Brazilië was een heksenketel, waar de verhalen en voorvalletjes over diefstallen niet echt comfortabel aanvoelen. In Quito hebben we het gevoel gehad dat we niet echt voet aan grond kregen. Hier is de traditionele kledij ook zo goed als volledig uit het straatbeeld verdwenen. Ook de vele stakingen en protestmarsen in de stad met het bijhorende lawaai deed de stad een beetje in een grijze muis veranderen. Het slechte weer op het moment van ons bezoek zal er voor iets tussen zitten en waardoor we niet willen quoteren.

Machocultuur

Peru en Bolivia echter zijn twee geweldige landen waar het goed toeven is. De natuurpracht is niet te beschrijven, hier is het wel continu wauw! We trokken van de bergen naar de zee en naar het Amazonewoud en de plaatsen overbluften elkaar in schoonheid. Hopelijk kunnen de foto’s wat weergeven welke pracht we daar te zien kregen.
De machocultuur van de chauffeurs maakte dat we ons vaak in het vervoer niet op ons gemak voelden. Daarom dat we vele tussenvluchten hadden. Die zijn niet alleen goedkoop maar een heel stuk veiliger, bovendien verlies je veel minder tijd, ok, wel je rugzak… Hoeveel vluchten het waren kan ik niet precies meer zeggen, we zijn de tel wat kwijtgeraakt, maar we komen in totaal een stuk boven de 15.

Piranha aan de haak
Piranha aan de haak

Nieuwe manier van pakken

De mensen zijn enorm vriendelijk en behulpzaam en we hadden er op geen enkel ogenblik een onveilig gevoel. De verkopers op straat spreken je aan, maar zijn niet opdringerig. Heel anders dan in Azië.
Mijn rugzakstory kan ook afgesloten worden, we kregen een voorstel van Latam waar we mee kunnen leven. Het blijft toch wel onbegrijpelijk hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. We hebben daar natuurlijk een heleboel tijd mee verloren op zoek naar kleding en medicijnen en bovendien in de onderhandeling met Latam, dat was vooral nachtwerk. Het heeft ons ook wel een nieuwe manier van pakken bijgebracht. Zorg er altijd voor dat medicijnen (als het gaat natuurlijk) altijd in je dagrugzak zitten. Probeer ook wat reservegerief in de dagrugzak te steken. Ook zullen we in de toekomst toch wat meer verdelen over de rugzakken.

Luchthaven in Rurrenabaque
Luchthaven in Rurrenabaque

Grappige topbijstand

De joke van de reisbijstandsverzekering die ons aanraadde om een reserve rugzak met materiaal ter beschikking te stellen vóór vertrek, zodat ze deze kunnen opsturen in geval van verlies, zullen we maar niet vernoemen, want dit slaat alles.

Vieze ziektes

Ook mijn toerista die veertien dagen aansleepte en mijn energiepijl onder nul bracht, was een dieptepunt in onze vakantie. Het voordeel hiervan was dat we veel hebben uitgespaard op eten en drinken ;-).
De grote hoogte heeft ons ook af en toe wat parten gespeeld, de hoogtepillen staken gelukkig wel in onze dagrugzak, want uiteindelijk hebben we daar toch een heel deel van moeten opsouperen. Ook onze malariapillen in het Amazonegebied hebben we braaf genomen. We zijn in ieder geval beiden kerngezond teruggekomen, dus je moet niet bang zijn om binnen te springen, we hebben voor zover we weten geen ziektes meegebracht van ginder. Misschien dat die later nog de kop opsteken ;-).

Rufescent tiger heron (of de rosse tijgerroerdomp)
Rufescent tiger heron (of de rosse tijgerroerdomp)

We zijn beiden gecharmeerd door Zuid-Amerika en zijn bevolking. Of het ons Azië kan doen vergeten is een andere zaak, maar het zal in ieder geval ook voor altijd een speciaal plaatske in ons reishart krijgen.

Tripophobia

Wat zijn onze volgende plannen, want we lijden aan Tripophobia: de angst om geen reisvooruitzicht te hebben. Wel, we hebben die al hier en daar verklapt. We denken er aan om met de Trans Siberische Express tot in Vladivostok te rijden, uiteraard met wat tussenstops. Van daar met de boot naar Zuid-Korea en zo verder naar Japan. Of wordt het toch met de Royal Enfield door India? Wanneer wordt steeds moeilijker, want in onze favoriete maand november is er een verjaardag bijgekomen die we natuurlijk niet willen missen. Je komt het allemaal te weten via hilderikopweg.eu. Trouwens nog eventjes meegeven dat we ondertussen meer dan 1200 volgers hebben.
Iedereen bedankt voor de leuke mailtjes en reacties die we kregen. Op moeilijke dagen waren ze vaak een opsteker.

Roadbook

Foto’s Zuid-Amerika

Salar de Uyuni
Salar de Uyuni

Tot op onze weg…