Tagarchief: Nobelprijs

Nobelprijs

14 eilanden, dat is wat ze nodig hadden om de volledige hoofdstad op te bouwen. Een wirwar van bruggetjes verbindt de eilandjes onderling met mekaar. Voor ons alvast een overzichtelijk geheel om de bezienswaardigheden per eiland te gaan bekijken. Gisteren maakten we al een oriëntatiewandeling en daarmee was het vandaag een stuk gemakkelijker om te starten. We vertrekken al rond 8 uur met de metro en zijn voor de eerste toeristen in de stad, enkele early birds zoals wij niet te na gesproken.

Een van de kleinere eilandjes, Riddarholmen, namen we gisteren al voor onze rekening, en daarmee kunnen we ineens met Gamla Stan (oude stad) beginnnen. We keren ze werkelijk binnenste buiten. Gewoonweg prachtig! Achter ieder hoekje schuilt een ander beeldje. Stockholm is een waar openluchtmuseum en kan volgens ons best de vergelijking met Praag doorstaan. Stonden wij daar dertig jaar geleden nog niet voldoende voor open? Wij vinden dit nu alvast top en beslissen trouwens dat we hier van slag een dagje langer blijven. De weergoden zijn aan onze kant en dat is ook meegenomen.

Stockholm-30

 

 

 

 

Blijkt dat er voor Stockholm ook een soort van Stockholmkaart te krijgen is waarmee je zowel het openbaar vervoer als in alle musea binnen kan. Gisteren nemen wij op aanraden van de uitbater van de camping een abonnement voor  3 dagen op het openbaar vervoer… De knuppel vergeet natuurlijk over de Stockholmkaart te spreken. Onze iewat verouderde trotter maakte hier nog geen melding van. Nu goed het zal dus iets meer kosten. Beginnersfoutje 😉

De kathedraal, het koninklijk paleis, allemaal klassiekers die best leuk zijn om zien, maar onze pièce de resistance vanmorgen is het museum van Nobel. We betalen hier elk 10 euro voor, maar het is zijn geld meer dan waard. De gids is eentje van de betere die we ooit hebben gehad. Na al die Chinees, Vietnamees, Laotiaans, enz… Engelssprekende onverstaanbare gidsen is het hier echt een verademing wat dat betreft.

Trouwens ik moet hier nog één en ander reschtzetten van Nobelprijzen. Alleen de Nobelprijs voor de Vrede wordt in Oslo uitgereikt, de overige vijf hier in Stockholm. Alfred Nobel was trouwens een Zweed. De nobelprijs voor economie is blijkbaar eentje die er later is bijgekomen en die wordt gesponsord door de nationale bank van Zweden. De rest van de laureatenpremies komt nog altijd van de nalatenschap van Alfred Nobel. En het schijnt dat die bijna onuitputtelijk is.  Bij zijn dood liet hij alle fabrieken over de hele wereld verkopen met dit doel in gedachten (zo’n 95). Voor iemand die zo begaan was met de wereldvrede produceerde men in die fabrieken toch wel iets controversieels aan die  nobele gedachte: dynamiet. Inderdaad Nobel had naast nog een paar honderd andere patenten voor uitvindingen die hij gedaan had, ook het patent op de uitvinding van dynamiet. Op tien september van ieder jaar, de dag van zijn overlijden, worden de nobelprijzen uitgereikt. De blauwe hal in het stadhuis ontvangt dan alle winnaars met hun 15 genodigen en de notabelen van de omstreken, waaronder de Koning en zijn gevolg, voor een dineetje.

Alfred Nobel
Alfred Nobel

 

 

 

 

Wij zagen hier enkele foto’s van dat feestje en het moet gezegd, die Zweden weten iets af van feestjes bouwen. Trouwens wie weet of een van ons ooit genomineerd is voor één of andere nobelprijs..  Ja het kan echt hoor. Iedereen kan iemand nomineren, maar alleen de laureaten worden bekend gemaakt. Degene die niet bij het feestje horen kunnen dit pas 50 jaar later te weten komen.

Foto’s Stockholm dag 2

Drink, drink, kom Rikske drink.

Vandaag worden we wakker in Oslo, de dagen lengen met een ongeziene snelheid. Gisterenavond was het rond twaalf uur nog niet echt donker. Eigenlijk wel zalig, maar ik vrees dat slaaptekort ons de komende dagen parten zal spelen. We hebben alvast oogmaskers mee, die we vorig jaar kregen bij Etihad, de luchtvaartmaatschappij waarmee we naar China vlogen. Ook heb ik mij voor ons vertrek voorzien van degelijke oortjes die het geluid ’s nachts zeer goed zouden dempen, die heb ik gelukkig nog niet nodig gehad.

Vandaag gaan we Oslo verkennen, de stad van ‘Ibsen’, éénvan de grootste dramaturgen aller tijden. Sinds ons vorig bezoek, 30 jaar geleden, is er natuurlijk al één en ander veranderd. Zo is er het Operahuis bijgekomen, dat volgens mij een beetje de grandeur van het operahuis in Sydney nabootst. Ook aan de haven waar het raadhuis staat, doet de omgeving mij met een beetje goede wil aan Circular Quay denken in Sydney.

Operahuis
Operahuis

 

 

 

 

Oslo is in ieder geval een leuke hoofdstad, met weinig verkeer, niet volledig onder de voet gelopen en toch een lekkere drukte die goed aanvoelt. Ook de Akershusvesting, een kasteel met zalig uitzicht op de haven, is de moeite om de kleine klim te wagen. De ontmoeting met King Rik was er zeer hartelijk.

King Rik
King Rik

 

 

 

 

Een groot cruiseschip speelt de hoofdrol in die haven en vanop de vestingen van het kasteel hebben we een zicht op deze mastodont die onderkomen biedt aan wel 3000 passagiers. Hoeveel zeebonken, koks, kuispersoneel en officieren hier de dans leiden om die rijke lui te dienen, daar hebben we het raden naar. We hoorden dat dit schip van Lissabon onderweg is naar Riga. Mij leken die negen uur van gisteren op de boot net genoeg om ons niet te vervelen, maar zo veertien dagen op een schip… ik mag er niet aan denken. Maar misschien zijn we hier nog te jong voor… en niet rijk genoeg 😉

Cruiser Lissabon - RIga
Cruiser Lissabon – RIga

 

 

 

 

Het Nobel instituut dat bij iedereen gekend is voor zijn jaarlijkse Nobelprijzen mocht niet aan ons lijstje ontbreken. Hoewel we niet verder binnen konden dan de eerste twee ruimtes, is het toch wel indrukwekkend om in het gebouw te zijn waar alle jaren zoveel geld wordt uitgedeeld, aan slimme en brave mensen. Alfred weet met zijn geld geen blijf medunkt. En dan natuurlijk het meest toegankelijke koninklijke paleis van Europa, moesten we ook nog eventjes bezoeken.

Koninklijk paleis
Koninklijk paleis

 

 

 

 

Als je geld wilt uitsparen, kan je best een Oslokaart aanschaffen waarmee je in alle musea toegang krijgt en ook ongelimiteerd het openbaar vervoer kan gebruiken. Nu ja geld uitsparen…die kaart kost voor 2 dagen zo’n € 53,-, meer dan genoeg zou ik toch denken. Als je alleen van het openbaar vervoer wil genieten kan dit al voor € 10 voor 24 uur.

Wat de overige prijzen betreft: in de ‘KIWI-keten’ zowat de plaatselijke ALDI, zijn de prijzen zeer schappelijk, zelfs te vergelijken met de prijzen in België. Een pint op café is dan weer een ander verhaal, voor een halve liter durven ze hier bijna € 10,- rekenen.

Gisteren eigenlijk nog een leuke anekdote vergeten vertellen: als we van de boot kwamen gereden … gelukkig al als derde wagen, werden we één voor één gecontroleerd door een nogal ijverige douanier. Bij ieder auto sloeg hij een praatje, vanwaar kom je, ben je hier al geweest, wat kom je hier doen, heb je geen drank of sigaretten bij? Natuurlijk niet meneer (met uitgestreken gezicht). Zijt ge zeker?… Natuurlijk meneer. Drinkt ge niet? …. Gelukkig kwam ik er met mijn mister-sympathie-smile vanaf, maar ik zou niet graag de driehonderdste auto zijn die van de boot voorbij dit ventje moest. Enfin gelukkig moest ik ons buske niet uitladen of we waren al handenvol kronen kwijt aan accijnzen ;-).

Foto’s Oslo dag 2