Tagarchief: Isla ddel Sol

Hilderikske op Titicaca

Chinees kabaal

Foto’s Isla del Sol dag 1

Foto’s Isla del Sol dag 2

We zitten in La Paz in een hotel met prachtig zicht op de stad. Bij het inchecken vragen we voor een rustige kamer want we zijn door ons verblijf in de jungle danig afgemat. De kamer is prima, maar naast de liftblok… als bovendien blijkt dat de keuken boven onze kamer ligt, moet ik niet meer vertellen. Tot middernacht wordt er afgewassen en ’s morgens tegen de zessen zijn ze terug alles aan het klaarzetten. Enfin, daar kan ik nog mee leven, maar een Chinees die om vier uur met veel kabaal en giechelend en proestend met zijn madame de hele gang wakker maakt, is er los over.

Schoonste tenueke

Als ik in mijn schoonste tenueke in de gang mijn stem verhef, brengt hij eerst nog uit…”what is your problem man”. Als hij mijn bovenaards lijf ziet valt zijn klep dicht en ik hoor hem niet meer. Ook zijn madam is opgehouden met giechelen, die brengen de rest van de ochtend wenend door in elkaars armen 😉.

Alle gekheid op een stokje, ik ben wel wakker, en wakker is wakker. We beginnen dus maar te pakken en krijgen nog een extra vroeg ontbijt, want om zeven uur staat de bus voor de deur die ons naar Copacabana brengt, vanwaar we verder per boot naar Isla del Sol zullen varen.

Voorgeborchte van het Titicacameer

We moeten eerst in het busstation nog van bus wisselen en zijn weer weg voor drie uur haarspeldbochten. Het is tijdens deze busrit dat we telefoon krijgen van Jana dat Erin die dag geboren is. Een emotioneel moment.

We moeten ook op zeker moment allemaal uit de bus die op een ponton rijdt en zo naar de overkant van het voorgeborchte van het Titicacameer vaart. Wij worden in een kleine schuit gepropt, waar we aan de overkant terug herenigd worden met onze bus. Een persoon komt niet opdagen, “ach”, zegt de chauffeur van de bus, “hij moet dan maar een taxi nemen” en rijdt lustig verder.

Bus overzetten op Titicaca
Bus overzetten op Titicaca

Slapjanus

In Copacabana stapt er een slapjanus op de bus die zijn hotel probeert te slijten en nogal twijfelend reageert als wij zeggen dat wij naar Isla del Sol moeten. Enfin, uiteindelijk geeft hij het toch op als hij ziet dat we vastberaden zijn om de oversteek te wagen. Een beetje verder kunnen we een ticket slijten voor nog geen € 3,- per persoon. Ook hier wordt de boot lichtelijk overladen met trekkers die de nacht willen doorbrengen op het eiland. Er is blijkbaar ook een groep bij die dezelfde dag nog terugkeert naar La Paz. 7 uur bus heen en weer, en drie uur op het water voor anderhalf uurtje Isla vinden zelfs wij er wel wat over.

Dertig minuten klimmen

Als we op het eiland worden afgezet, staan we er alleen voor. We weten dat we een klimmetje van een half uur voor de boeg hebben om aan ons hostel te geraken. Er werd gesuggereerd dat we een pakezel konden huren om ons materiaal naar boven te krijgen, maar uiteindelijk blijkt dit niet zo te zijn en moeten we alles zelf naar boven dragen. Nu begrijpen we natuurlijk waarom de madam van het hostel voorstelde om met kleine rugzakjes te komen (’t Is de eerste keer dat we content zijn dat ik geen rugzak meer heb😉). Dertig minuten klimmen via de Incatrappen (voor geoefende klimmers zonder rugzak) dus doe er voor ons nog maar een kwartier bij.

Incatrappen
Incatrappen

We genieten van de zonsondergang boven Peru en trekken ons vroeg terug in ons kabanneke waar we wat nagenieten van foto’s van onze nieuwste spruit.

Bataljon aan dekens

Het is hier ’s nachts behoorlijk koud maar het hele bataljon aan dekens maakt dat we een goede nachtrust hebben.

Alligators en vlaggen

We moeten nog enkele zaken opklaren. Eigenlijk was dit een onderwerp voor gisteren, op koningsdag 😉. De kleuren van de vlag zouden volgens Jenke G. en Eddy VdB. afkomstig zijn van de kleuren van het wapenschild van het voormalige hertogdom Brabant. Het stelde een leeuw van goud voor (geel) op een achtergrond van sabel (zwart), geklauwd en getongd van keel (rood). Conform heraldische traditie werd de donkerste kleur het dichtst bij de vlaggenstok geplaatst.

Ook tijdens onze tocht in de jungle blijkt volgens Patricia C. dat er in Zuid-Amerika geen alligators zitten. Wel kaaimannen en dat blijkt toch een alligatorsoort. Er zat zeker meer dan één soort, want er was een groot verschil tussen de kaaimannen. We zagen zeker drie verschillende soorten. In elk geval verkocht de gids ze voor alligators en kaaimannen en als ze aan je tenen hangen, maakt het niet veel uit welke soort het is.

Met dank aan onze lezers voor het bijsturen.

Ezel en de lama

Vandaag staat er na het ontbijt een tocht naar de vuurtoren op het programma, nog zo’n kleine 300 meter klimmen en op een hoogte van 4000 meter kan dit tellen. Het zicht bovenaan is weerom overweldigend en wat meer is… de rust.  Op dit eiland rijden geen auto’s noch motorfietsen, zelfs een fiets is hier niet aangewezen. Het enige vervoermiddel is hier de ezel en de lama.

Enige vervoermiddel
Enige vervoermiddel

Kleine oorlog

Uw verjaardag op zo’n locatie doorbrengen is al een cadeauke op zich… zou ik dan nog iets moeten kopen voor Hilde? 😉 De namiddag maken we een wandeling langs de andere kant van het eiland, weer met adembenemende vergezichten. De noorderzijde van het eiland laten we wijselijk zo, want hier is al een paar weken een kleine oorlog aan de gang, tussen de mensen van het noorden en het midden. De noordelingen zouden zich bezondigd hebben aan het bouwen van toeristische complexen op heilige plaatsen. Dat is in het verkeerde keelgat geschoten van de inheemse bevolking. Het is zelfs zo hard geëscaleerd dat er zelfs geen boten van Copacabana naar het noordelijke deel van het eiland worden ingezet. Gelukkig is de situatie in het zuiden van het eiland rustig. Als je de Syrische grens al van dichtbij zag, kan dit er ook wel bij zeker.

Zicht op Isla del Sol
Zicht op Isla del Sol

Vaarwel Bolivia

We maken ons stilaan op om dit geweldig land met zijn meer dan vriendelijke bevolking te verlaten. Morgen varen we eerst terug naar Copacabana waar we een bus nemen naar Puno in Peru. Dan is het vaarwel aan het prachtige Bolivia met zijn aimabele bevolking.