Tagarchief: India

Causerie: Het betoverende India

Dinsdag 30 april om 20 uur in de bibliotheek van Sint-Katelijne-Waver vertellen Hilde en Erik  over hun boeiende reis naar India, gestoffeerd met foto’s en video.

Graag inschrijven, zodat we weten hoeveel wijn, koffie en water we mogen voorzien.  Inschrijven kan via blog@hilderikopweg.eu of erik.liekens@telenet.be

Inkom € 5,- drank: gratis 😉

Hilderikopweg, Taj Mahal

Hilderikopweg, Taj Mahal

Hilde en Erik vertellen van een land waar ze zintuigen te kort kwamen, waar ze vrienden voor het leven maakten en waar de mensen zo fascinerend en vriendelijk zijn dat het bijna bovenaards wordt.

Het land dat binnen afzienbare tijd China zal voorbijsteken wat betreft inwonersaantal. Het land waar leven en dood zo dicht bij elkaar ligt dat het bijna voelbaar wordt. Daar waar we de Ganges van glasheldere tot troebele levensader verkenden. Een kleurenpalet dat zijn weerga niet kent. Het land waar je het verschil leert tussen spicy en hot. Waar kruiden een omelet tot een driesterren gerecht verheffen.

Kortom, een vertelling, foto- en filmreportage die je niet mag missen, over… : het betoverende India.

Causerie:  is een manier om op luchtige wijze een onderwerp te bespreken. De spreker tracht doorgaans met enige humor en voorbeelden een onderwerp zodanig te presenteren, als lezing, voordracht of babbeltje, dat de luisteraars geboeid blijven en inhoudelijk alles meekrijgen.

Fotogalerij Indi

India een topbestemming

Foto’s India

Reisblues

We zijn ondertussen twee dagen in ’t land en de jetlag laat zich goed voelen. Gisteren waren we al om 4.30 uur uit onze nest, vandaag kunnen we daar al een uurtje bijdoen en dan staan we terug op ons dagelijks ritme. Hilde gaat vandaag terug aan het werk, ik heb nog een dag extra genomen om de reisblues die er toch aankomt al een beetje het hoofd te bieden. Na iedere keer proberen we een reflectie te maken van de voorbije reis.

Hilderikopweg, Taj Mahal
Hilderikopweg bij de Taj Mahal

Kindvriendelijk

Er zijn vele jaren over gegaan vooraleer we de stap eindelijk durfden nemen. Ik droom al vele jaren van India, sinds de tijd dat onze kinderen nog klein waren. Dit is een land, waar je best met kinderen kan rondtrekken, toch inentingen, besmet water en zeer gevaarlijk verkeer, maken dit toch misschien niet zó kindvriendelijk. Vrouwen die alleen reizen kan best, want we zagen er hier veel, toch moet je wat haar op je tanden hebben. Vooral in Mumbai ervaren we dat vrouwen niet altijd behandeld worden zoals het hoort.

Veiligheid

Lokale trein, Mumbai
Lokale trein, Mumbai

Wat veiligheid betreft is dit een land waar je zeker met een gerust gemoed kan rondtrekken, de mensen zijn ongelofelijk vriendelijk en wij hebben ons op geen enkel moment onveilig gevoeld… tenzij op de weg.

Na vijf weken ben ik er nog niet echt uit of er nu links, in het midden of dan wel rechts van de weg gereden wordt. Dit was het meest hectische verkeer dat we ooit hebben meegemaakt. En in de rest van Azië kennen ze er nochtans ook wat van.

Broederschap

India, het land waar mannen een rok durven dragen en waar mannen hand in hand durven lopen ten teken van broederschap. Affectie tussen koppels is dan misschien minder done, hoewel je het bij de jongeren wel af en toe ziet.

Het is een land met een enorme variatie. Bergen, water, strand, meren, bossen, woestijn en dan zagen wij in lange niet alles. Voor het zuiden hoop ik alvast nog eens terug te komen. We maakten vele vrienden, waarvan er zeker bij zijn die we nog zullen weerzien.

Mooiste plekje

Rishikesh waar de Ganges ontspringt
Rishikesh waar de Ganges ontspringt

De mooiste plek is moeilijk te zeggen maar Jaisalmer, Khajuraho en Rishikesh zijn de grootste kanshebbers. De nacht in de woestijn en de confrontatie met de tijgers waren misschien wel hoogtepunten, de Taj Mahal deed ons hart toch ook iets harder slaan.

Het leuke is natuurlijk dat India zeer goedkoop is. Sommige dagen konden wij met minder dan dertig euro rondkomen, eten en slapen inbegrepen. Wie ooit de stap wil nemen om naar India te reizen mag altijd naar ons financieel overzicht van India vragen.

Geluidspolutie

Wat ons het meeste stoorde was het afval. Dat varieert enorm van streek tot streek, toch is het een constante. Er wordt wel elke ochtend opgeruimd. Het op een hoopje gooien en laten liggen tot de wind er een spelletje mee speelt is volgens ons geen oplossing. Of het op een brandstapel gooien al evenmin. Hier en daar zagen we een bord met hou onze stad proper, maar die borden waren vaak bedolven onder het vuil. De regering heeft hier een taak die ik zou willen catalogeren onder ‘vechten tegen de bierkaai’.

Het onophoudelijk lawaai van auto’s die de hele dag én nacht toeteren, is iets waar je niet kan aan wennen. Niet om iemand op gevaar te wijzen maar alleen om te zeggen… pas op ik kom eraan. Ook het geblaf van honden in de nacht, het loeien van de koeien, de muziek en bepaalde religies die oproepen tot gebed maakten dat wij zeer slechte nachten achter de rug hebben. Ik had gelukkig mijn oortjes in maar Hilde heeft zeer korte nachten gehad.

Carnivoor

Ik ben sinds donderdagavond opnieuw bekeerd tot carnivoor, ook Hilde is sedert zaterdag geplooid voor lekkere vis en vlees, dat je hier zonder vrees op besmetting kan consumeren.

Het eten in India is ongelofelijk lekker en dan genoten wij inderdaad vooral van het vegetarisch eten. De verscheidene broden geven een nieuwe dimensie aan ons broodbakken en bovendien is er een hele wereld opengegaan wat onze kennis van kruiden betreft.

Volgende bestemmingen

Peru-kaart
Peru

En dan de vraag waar ik ieder jaar mee eindig… wat is onze volgende bestemming? De studieboeken Spaans van Hilde van enkele jaren terug zijn opnieuw bovengehaald, zij heeft wat opfrissing nodig en zal mij ondertussen onderwijzen in de taal van De vernuftige edelman Don Quichote van La Mancha‘. Bij leven en welzijn vind je ons volgend najaar in Peru en Bolivië en wie weet zelfs de Galapagos. Als ‘onzen bruine’ dat laatste kan trekken. In ieder geval het aftellen is alweer begonnen, nog 298 dagen te gaan… ;-).

Volgende maand trekken we ons een week terug in Burgberg en wie weet bloggen we misschien als we in München of Liechtenstein geraken. In april zitten we voor een verlengd weekend met vrienden in Napels, bloggen zal dan vermoedelijk vervangen worden door drinken.

Een reis rond de wereld in 80 verhalen

Indien je genoten hebt van onze verhalen en zin hebt naar meer, én je hebt nog geen gepast kerstcadeau gevonden, dan moet je misschien een van onze boeken overwegen: ‘Een reis rond de wereld in 80 verhalen’ deel I en/of deel II die te verkrijgen zijn in elke online boekhandel of te bestellen via ons: blog@hilderikopweg.eu.

Er rest ons verder alleen nog iedereen geweldige feestdagen en een goede start van het nieuwe jaar toe te wensen.

Onze weg buiten-gewoon onderweg
Onze weg, buiten-gewoon onderweg

Een warme groet van

Hilderikopweg

Foto’s India

Roadbook India



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Liefdesverklaring van een oververhitte douanier

Het draadje van internet is hier net iets te dun…foto’s geraken er voorlopig niet door 😉

Verkeerd visum

We zitten in Mechelen te wachten op de trein die ons naar de luchthaven zal brengen als plots de paniek ons om het hart slaat. Steekt het visum van Israël nog in onze reispas? Want een van de landen die nogal moeilijk doet bij het zien van een Israëlisch visa is inderdaad… India. Gelukkig is het slechts een los papiertje dat de Israëlische autoriteiten in onze reispas staken. In Israël zijn ze er zich terdege van bewust dat een bezoekje aan hun land voor de nodige commotie kan zorgen aan andere grensposten. Bovendien zit het papiertje er niet meer in en hoeven we ons hierover geen zorgen te maken.

Indische haardroger

De acht uur durende vlucht naar Mumbai verloopt vlekkeloos. Als we echter het Iraans grondgebied overvliegen via Teheran en rakelings het Afghaanse Kandahar en het Pakistaanse Karachi passeren, krijg ik de vlinders in mijn buik pas opnieuw onder controle als we eindelijk Indiaas grondgebied binnenvliegen.

Vluchtgegevens
Vluchtgegevens

De temperatuur in Mumbai is van een andere orde dan die van ons startpunt. Zodra we landen, verwittigt de piloot ons dat er nog altijd 29°C rond onze oren worden geslagen. We laten het ons welgevallen. Het is alsof een gigantische Indische haardroger zijn nieuwe gasten verwelkomt.

De naam Mumbai wordt nog maar pas sedert 1996 gebruikt. Daarvoor was het Bombay, doch de luchthavencode is nog altijd ‘BOM’.

In het leven zoals het is op ‘Mumbai luchthaven’, kreeg Hilde meteen een liefdesverklaring van een oververhitte douanier, die gelukkig tevreden was met Hildes vingerafdrukken.

Prepaid taxi

We krijgen vooraf de raad om op de luchthaven te zoeken naar een prepaid taxi die ons naar het hotel voert. Het is ondertussen na één uur ’s nachts plaatselijke tijd, ons lichaam staat nog op vier uur dertig minuten vroeger en we capteren onmiddellijk het plaatselijk uur. We voelen ons behoorlijk moe. We laten ons dan ook door de eerste de beste ‘would be taxi’ naar ons hotel voeren en betalen wellicht het dubbele van wat gebruikelijk is. Gelukkig nog altijd minder dan de helft van wat ze in België zouden aanrekenen. We slalommen door het nachtelijke Mumbai en de aanblik van de slums of Dharavi, de sloppenwijken die we ook zagen voorbij schuiven bij de landing, doen mistroostig aan. Naar het schijnt 1 miljoen mensen die daar gehuisvest zijn… Huisvesting heeft bij ons een totaal andere betekenis. Als je dan weet dat er per 15000 (je leest het goed, 15 met drie nullen) mensen slechts één toilet is, kan je alleen maar hopen dat hun darmen getraind zijn op… inhouden.

Ongeïdentificeerde creaturen

Onze kamer is klein en naar onze normen cava. Als we onder de wol kruipen horen we het over en weer lopen van ongeïdentificeerde creaturen. Ik vrees dat het muizen zijn, of erger: ratten. Ondertussen is het twee uur en de idee dat die rotbeesten IN onze kamer zitten houdt ons wakker. Uiteindelijk worden we toch overmand door slaap en worden we een paar uren later wakker zonder dat we opgegeten zijn door ongedierte. Achteraf blijkt dat we onder ijzeren golfplaten liggen en dat het vogels en apen zijn die beslisten om de nog warme golfplaten te gebruiken voor hun nachtelijke excessen.

Het restaurant, een hoek verder dan waar wij gelegerd zijn, bezorgt ons niet onmiddellijk een ontbijtorgasme maar de toast met jam, of toch iets wat er heeft tegen gelegen, zorgt er voor dat we de voormiddag zonder honger doorkomen.

Gateway to India

Waar beter in Mumbai kan je beginnen dan de ‘Gateway to India‘, een drukke plaats bij de haven, getooid met hun eigenste Arc de Triomphe. We hebben als enige blanke heel wat bekijks en net zoals in China worden we regelmatig gevraagd om mee hun foto’s te animeren.

Gateway to India
Gateway to India

You love it or you hate it

Van India wordt vaak gezegd, “You love it or you hate it“. Wel na vandaag kunnen we alleen maar met de grote L van Love spreken. Hoe het verder zal evolueren zullen we moeten afwachten want Mumbai heeft de reputatie de meest verwesterde stad te zijn van India. We houden ons hart vast voor de rest van het land.

We doorkruisen Mumbai van Oost naar West en van Noord naar Zuid en krijgen al een behoorlijke indruk van deze bruisende stad. We verslijten bijna een nieuw paar schoenen en klokken een heel eind af boven de vijfentwintig kilometer. We laten ons verloren lopen op de versmarkt van de wijk Colaba. We zijn al een en ander gewoon, maar ook deze markt streelt – of beter – prikkelt onze zintuigen zoals alleen Aziatische markten dit kunnen.

Chowpatty beach

We laten ons verleiden in een plaatselijk etablissement op overheerlijke plaatselijke gerechten, om daarna met volle energie de kustlijn verder af te lopen in een verzengende hitte tot Chowpatty beach, waar jonge koppeltjes elkaar de eeuwige liefde zweren en wij bij menig Indiër vereeuwigd worden op hun smartphones. Onderweg kan Hilde nog wat extra aan-de-Indiase-norm kleren kopen voor een prikje. Als ik Hilde mijn zegen wil geven in haar kleedhokje word ik door de winkeldame met klem teruggefloten. “No man allowed.”

We slepen onszelf nog tot aan de hangende tuinen waar een koele avondbries plaats maakt voor de verzengende hitte die ons de hele dag op de hielen zat. De laatste twintig kilometer terug naar het hotel besluiten we een taxi te nemen waar we een duik nemen in een emmer met bijhorend kannetje om ons op te frissen. Misschien wat voorhistorisch, maar niet minder verfrissend.

Chowpatti beach
Chowpatti beach

Chicken masala

We sluiten af in een eetgelegenheid recht tegenover ons hotel, waar we onze eerste chicken masala en naan brood verorberen en voor al deze overvloedige spijs en drank minder dan tien euro betalen. Een rekensom vertelt ons dat er achteraf serieus aan ons gewicht zal moeten gewerkt worden.

Crawford Market en de bazaars

Dit klink alsof je in een winkelparadijs terecht komt zoals een van de vele malls die we in de Verenigde Arabische Emiraten aandeden, toch ook deze markt is er een die alle westerse verbeelding tart. Noch ons foto-, noch ons filmmateriaal kunnen onmogelijk meegeven wat we hier zien en ruiken. We zweren vandaag bij vegetarisch. En net zoals je de gaspedaal bij het zien van een ongeluk voorzichtiger streelt en twee kilometer verder gewoon weer plankgas geeft, net zo is het met onze carnivoor-ingesteldheid gesteld. Tegen de middag wordt er niet meer vegetarisch gedacht.

Versmarkt in Koaba
Versmarkt in Koaba

NMIS

We besluiten na deze beproeving van onze zintuigen via de Gateway of India met het bootje naar Elephanta Island te varen. Voor het zover is passeren we eerst langs de NMIS, zowat het broertje van onze NMBS. Mij ga je niet meer horen klagen als ik van Brussel tot Mechelen moet recht staan. Ik weet niet hoeveel passagiers hier per vierkante meter worden geteld, maar ik ben verbijsterd als ik zie hoe wiskundige logica hier niet te vereenzelvigen is met het aantal passagiers dat uit een trein stapt.

Maar goed, we riskeren ons een tocht met de boot, in de hoop dat de passagiers hier allemaal een stoeltje hebben om op te zitten. De boten varen af en aan en de hoeveelheid mensenzee die naar het olifanteneiland wordt gevaren is indrukwekkend.

We laten ons meeslepen in dit verhaal en genieten voor tien roebel extra (zowat tien eurocent) van een plaatsje op het dek van deze aftandse boot en van de koelere zeebries op de Arabische Zee.

Elephanta Island

Na ongeveer een uur varen worden we op het olifanteneiland vergast op een horde hardleerse verkopers, apen, schurftige honden en heilige koeien. Ik weet niet precies in welke volgorde de meest opdringerige zijn. De verkopers houden we af met een zinnetje dat ons al veel plezier deed beleven: Nahie shejee (fonetisch voor: neen, dankjewel). De apen beroven de naïeve toerist die zich laat verleiden met onschuldige hapjes. De heilige koeien staan in de rij te bedelen voor een stuk groen, omdat ze precies weten dat de brave Indiërs hun geen strohalm in de weg leggen (Ik zeg nog altijd niet nee tegen een serieuze hap uit die heilige beesten). En last but not least hebben we onze blaffende viervoeters die de restjes van de apen, koeien en onoplettende toeristen wegkapen.

Dat we hier met een lichte vorm van discriminatie te maken hebben kan de pret niet bederven. Buitenlanders betalen 500 roepie, terwijl Indiërs er met 30 afkomen. Ach, € 6,- is niet veel, al voel je je wel een beetje een westerse melkkoe.

Ook vandaag moet ik weer talrijke keren mee op de foto. Sommigen doen het in het geniep, andere komen het bedeesd vragen. Ik zie andere toeristen passeren zonder dat die worden lastig gevallen. Ligt het aan mijn wilde grijze haren, mijn gelijkenis met happy boeddha, is het mijn teddybeergehalte zoals sommigen mij al eens willen laten geloven, of is het gewoon karma… Ben ik een brave mens geweest in mijn vorige leven(s)? Nvdr: Commentaar hierover wordt niet gepubliceerd ?.

Het hoogtepunt van Elephanta Island is de grottempel met de beeltenis van Shiva. Onze reisgids – de rough guide – vermeldt dat je daar de drukte van de stad kan ontvluchten, maar Mumbai is geheid minder druk dan dit eiland. We vonden het alvast de moeite om te trotseren.

Fort

Tegen de tijd dat we in Mumbai zijn is de dag gewisseld. We wandelen via de wijk Fort terug naar ons hotel. Onderweg worden we vergast op enkele Indische zondagse taferelen, van cricket op straat tot koelies die hun zuurverdiende centen ten gelde maken aan westerse dranken en gezworen vrienden die hand in hand zich op zondag ledig houden met wandelen.

Een van de vele streetfood kramen krijgt onze volledige aandacht. Een verkoper rolt een of ander blad op met honderd en een kruiden. Als ik er een filmpje van maak kan ik natuurlijk niet anders dan er zelf eentje proberen. Mijn nieuwsgierigheid is groter dan mijn angst voor toerista. Ik word aangemoedigd door een massa Indiërs die op deze commotie afkomen. Het blijkt om een digestief te gaan (zonder alcohol). Bijna iedere hoek van de straat is beslagen met een verkoper van dit eigenaardig goedje, dat naar ik meen begrepen te hebben, ‘PAN’ heet. (Misschien kunnen andere Indiareizigers mij corrigeren.)

We sluiten de dag af in een lokale eetgelegenheid waar Engels niet meteen de voertaal is. Als we na het eten nog een extra glas vragen en een ingepakt wijnglas krijgen in plaats van nog wat wijn, moet ik Shiva en alle andere grootheden aanroepen om niet in proesten uit te barsten.

Samengevat, vandaag weer een superdagje ge-indiaad. (Voltooid deelwoord dat waarschijnlijk niet bestaat maar wie gaat mij hier tegenspreken. ?)



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Onze weg, buiten-gewoon onderweg

In het spoor van nonkel Filip en tante Tille

Nog 4 dagen…

Volgende week deze tijd hangen we in Mumbai of Varanasi rond. De reisspanning stijgt, we kijken uit naar nieuwe ontmoetingen op onze weg. De rugzakken staan klaar om gevuld te worden.

We hebben alvast nonkel Filip en tante Tille voorop gestuurd naar India met een delegatie bedrijfsleiders om het pad te effenen. We lossen elkaar vrijdag af en nemen dan het roer over. Dat zij de Taj Mahal alleen voor zich krijgen en voor alle andere toeristen wordt afgesloten, zullen wij vermoedelijk niet gedaan krijgen.

Indië versus India

Een tijdje geleden deden we een beetje lacherig toen iemand ons vroeg of we nu naar Indië gaan dan wel naar India. Wij dachten, en het schaamrood stijgt nog altijd naar de wangen, dat Indië de Nederlandse benaming was en India de Engelse term. Mis. Het woord Indië is eerder een historische benaming die wijst naar het grote gebied van Iran tot China. India daarentegen is het schiereiland dat in 1947 onafhankelijk werd, toen weliswaar als deel van het Britse rijk.

Dat we spreken van Indiase regering, de Indiase munteenheid en van een Indiaas restaurant, lijkt nogal evident. Dat een vrouw een Indiase is en een man Indiër zorgt echter wel voor enige verwarring.

Conditie

Het lopen laten we momenteel achterwege, onze conditie staat op peil. De angst voor blessures is te groot. We zullen onze opgebouwde conditie best kunnen gebruiken, als je weet dat we naar een hitte van 36° C gaan met een hoge vochtigheidsgraad en  dagelijks een  portie kilometers in de schoenen geschoven krijgen.

Onze weg

Onze nachtelijke landing in Mumbai zorgt ervoor dat het volgende bericht niet voor zaterdagavond wereldkundig wordt gemaakt. Vandaag laten we alvast onze nieuwe lijfspreuk op jullie los. We maken hiervoor gebruik van de cover van ons tweede boek. Vanaf nu zal “What about Hilderik” vervangen worden door:

Onze weg buiten-gewoon onderweg
Onze weg, buiten-gewoon onderweg

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Een Afrikaanse Sari

Hilderikopweg.eu, een nieuwe blognaam

hilderikopweg.eu én een nieuwe layout voor de nieuwsbrief. Wij zijn alvast klaar om te vertrekken naar het mystieke India!

Onze mailinglist is aangevuld en opgekuist. Mocht je nog iemand kennen die onze avonturen wil volgen, mag je onze nieuwsbrief doorsturen of bezorg hen onze url waar ze zelf kunnen intekenen.

Voorbereidingen

Hilde heeft haar nieuw speeltje, een full frame camera van Canon, ingelopen en zal jullie de komende weken vertroetelen met haar foto’s. Het kleurrijke India zal van jullie scherm afspatten. Ikzelf zal de spreekwoordelijke pen slijpen en jullie op de voet laten volgen wat we allemaal in het verre India uitspoken.

Hilderikopweg
Voorbereiding van Hilderikopweg

Waar we het nog niet helemaal over eens zijn is onze route!
We vertrekken in Mumbai, het voormalige Bombay. Na een oponthoud van enkele dagen, vliegen we verder naar Varanasi (Benares). Daarna zitten we nog met een dilemma… Vliegen we dan verder naar Kathmandu? Klimmen we nog hoger noordwaarts naar Leh, midden in de Himalaya? Of zetten we koers naar Kolkata (Calcutta) en zijn mangrovebossen van de Sunderbans, waar de Bengaalse tijger de dienst uitmaakt?

Wat we echter wel weten is dat we tegen half december in Udaipur verwacht worden voor onze terugvlucht naar Mumbai.

De Taj Mahal staat op het menu en  Delhi en Jaipur zullen we zeker met een bezoek vereren, een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. De erotische tempel in Khajuraho zal niet aan onze aandacht ontsnappen.
Indien jullie echt willen weten waar we zullen aanbelanden en benieuwd zijn naar onze nieuwe avonturen in het Aziatische continent, kunnen we alleen maar warm aanbevelen om onze avonturen vanaf 9 november op de voet te volgen.

Onze vlucht heen en terug hebben we geboekt met Brussels Airlines, dat wisten jullie al, Booking.com is onze steun en toeverlaat  om op tijd slapen te vinden, dit hoeft geen betoog.

Sareeproof
Sareeproof

Afrikaanse Sari

Vorige week zijn er bij ons twee Indiase schonen aanbeland die nog gekker gek zijn dan wij… van India. Hilde leerde meteen hoe ze een Sari aan moest. Alina haar Sari had na de pas-sessie met Hilde meer de allure van een Afrikaanse habijt. Zullen we dit maar aan het schemerlicht wijten? Een geweldige avond die ons al meteen de Indiase sfeer deed opsnuiven. Dankjewel aan mijn twee leuke nichtjes Frederike en Alina. We konden ei zo na in Mumbai afspreken, maar het zal pas volgend jaar in Schoten zijn

The Sarigirls Alina en Frederikes
The Sareegirls Alina en Frederike

Op onze aftelteller staat vandaag 14. Eerst moeten we nog enkele varkentjes wassen in Molenbeek en Brussel vooraleer we ons Belgenland kunnen verlaten.

Kom mee op onze weg.

Je kan Hilderikopweg ook volgen via Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest of Youtube.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren



Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Hilderikopweg.eu gaat naar India

Wegwee

Onze rugzakken, trouwe metgezellen
Onze rugzakken, trouwe metgezellen

Nog twee maanden te gaan, ons aftelraam staat op 60 dag eenheden en dan dompelen we ons onder in het op China na tweede land met een populatie boven het miljard. India en niet Indië zoals nogal eens verkeerdelijk wordt gezegd. Ons roadbook begint stilaan vorm te krijgen, en de ‘wegwee’ (het omgekeerde van heimwee) en synoniem voor ‘wanderlust’ begint te knagen.

Deel III?

Eerst en vooral willen we iedereen nog eens bedanken voor de massale interesse voor ons boek: Een reis rond de wereld in 80 verhalen. Het is een heftig jaar geweest met lezen, herlezen, onderhandelen met de uitgeverij, het winnen van Boekgoud voor deel I. Hopelijk komen we binnenkort in aanmerking voor deel II.

We krijgen vaak de vraag of er een derde deel komt? Hier kunnen we formeel op antwoorden: Neen. Een reis rond de wereld in 80 verhalen heeft zijn 80 verhalen bereikt. We hebben de smaak te pakken en we sluiten niet uit dat, zij het in een ander format, we ons terug op de boekenmarkt smijten.

Ondertussen hebben we twee boekvoorstellingen achter de rug en nu komen er regelmatig vragen binnen om lezingen te geven over onze reiservaringen. We gaan daar natuurlijk gretig op in. In de rubriek ‘events’ vind je altijd een overzicht. Het zijn soms privé initiatieven waar we niet iedereen op kunnen uitnodigen.

Avonturen in India via nieuwe blognaam

Natuurlijk zal onze blog  jullie browsers met de regelmaat van de klok blijven vertroetelen, nu onder de naam Hilderikopweg. Je kan Hilderikopweg ook volgen via Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest of Youtube.

Uitkijken naar ons volgende vertrek

Onze vlucht heen en terug hebben we geboekt met Brussels Airlines, rechtstreeks op Mumbai.
Booking.com, een site om onze overnachtingen te reserveren kreunt opnieuw onder onze aandacht. De eerste bestemmingen zijn alvast gereserveerd: Mumbai en Varanasi. Ook aan het einde van de reis hebben we alvast een stekje gereserveerd in Udaipur en Mumbai.

De andere overnachtingen zullen we ter plaatse bekijken. De vertrekkoorts begint stilaan te stijgen. Meer later…

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren