Tagarchief: Denemarken

Scandinavië – eindverslag

Het eindverslag heeft inderdaad een hele poos op zich laten wachten. Wij zijn vorige week dinsdag al gearriveerd, maar door drie verhuisoperaties niet meer aan verslagen toegekomen. Reizen is een prioriteit voor ons, maar als thuis de vogeltjes het nest verlaten, wordt die prioriteit nog overruled. Jana en Nils trekken in hun boerderij, Jenthe verlaat onze bib om naar boven te versassen en Janko maakt zich los van zijn kamer op de gelijkvloers om zich mee op de eerste verdieping te nestelen. Tegelijkertijd maken wij van de hele verhuischaos gebruik om onze bib terug naar onze hand te zetten en de vrijgekomen ruimte van Janko’s kamer herin te richten. Reden genoeg dus om het eindverslag eventjes uit te stellen. Maar hier zijn we er dan mee.

Scandinavië… wat zal ik er van zeggen. Volgens ons de vier schoonheden op een rij: Noorwegen, Zweden, Denemarken en Finland. Wat puurheid, grootsheid en schoonheid betreft staat Noorwegen bovenaan ons lijstje, Zweden met zijn vriendelijke bevolking zetten we op een verdienstelijke tweede plaats. Denemarken dat er ook best mag wezen, zetten we derde omdat we geen ex aequo dulden. En Finland met zijn Kerstman-cinema en zijn irritante ongedierte moeten we op de vierde plaats poten.

Wat de leukste stad betreft staat Stockholm bovenaan ons lijstje.

Panorama van Tromso naar Alta
Panorama van Tromso naar Alta

We reden 7600 kilometers op vier weken, maar op geen enkel moment was er eentonigheid in onze ritten. In de eerste plaats door de afwisseling van de landschappen en de verschillende landen die je moet doorkruisen, maar niet om het minst door de muzikale omkadering. Ik had op voorhand een MP3 gevuld met onze favoriete muziek… euh … mijn favoriete muziek. Van kleinkunst tot Flogging Molly en Dropkick Murphy’s van operette tot opera, en van John Denver tot countrymuziek vulden ons comfortabele busje. Meer dan 100 uren muziek, want ons gemiddelde lag over de ganse lijn op ongeveer 70 kilometer per uur. Ofwel is Hilde nu volledig gebrainwashed, ofwel mag ik nooit nog kleinkunst draaien thuis ;-).

Was de periode goed om deze reis te ondernemen … met de tent? Normaal gesproken ligt de temperatuur een stuk hoger in deze periode, maar dit moet zowat één van de slechtste maanden juni geweest zijn sinds de meting. Ikzelf heb door mijn olifantenvel niet veel last van deze lage temperaturen. Hilde ontsnapte door de barre weersomstandigheden ternauwernood aan een longontsteking.

Vijftien: dit is het aantal keren dat we onze tent hebben opgezet. Al moet gezegd dat dit tegen het einde toe zo vlot ging, dat we minder tijd nodig hadden om op te breken dan menig campinggasten met een mobilhome. Maar toegegeven, als we dezelfde reis nog eens zouden ondernemen, zouden we ook voor een iets comfortabelere vorm kiezen. Maar blijft dat je de natuurelementen beter voelt onder je tentzeil ;-).

Onze avonden vulden we met schrijven en foto’s sorteren en de voorbereiding voor de volgende dag. De stadskaarten is zowat de belangrijkste rode draad door de ganse reis (ondertussen kwamen we te weten dat Brussel ook zo’n kaart heeft). Hiermee kan je ongelimiteerd van het openbaar vervoer gebruik maken en de meeste musea bezoeken. Blijft natuurlijk dat dit toch wel een zeer kostelijke aangelegenheid is. Hier wil ik aan toevoegen dat we misschien iets teveel grote steden hebben bezocht. Tijdens onze passage in de Lofoten, de Vesteralen en wat mij betreft zeker Senja zijn we door omstandigheden iets te weinig kunnen gaan wandelen.

Boten zijn ook zowat de rode draad doorheen de hele reis geweest. Grote, heel grote, nog grotere en zeer kleine bootjes waar we onze zeebenen nog wat hebben aangesterkt, waren zowat een constante gedurende de ganse reis. Naast de stadskaarten en de diesel voor de wagen, was dit een grote slokop van ons reisbudget. De nieuwe tent die we in Denemarken moesten kopen niet te na gesproken.

We hebben in alle vier landen wel eens iets gaan eten, al moet gezegd dat we nooit echt gaan tafelen zijn zoals een uitgebreid etentje heet. We hadden een hele voorraad aan eten mee uit België, maar we konden gelukkig overal wel verse groenten en vlees kopen in grootwarenhuizen aan menselijke prijzen.

Wat we niet misten, was onze tv. Wat we wel misten, waren onze twee schatten van kleinkinderen. Waarin de reis iets te kort schoot was het contact met vreemde culturen waar we de laatste jaren in overmaat mee werden geconfronteerd. Alle landen in Scandinavië zijn superveilig om rond te reizen. We hebben geen moment een onveilig gevoel gehad. Al moet gezegd dat in Rovaniemi, de hoofdstad van Lapland, een zeer hoog Oostblokgevoel heerste. Maar dat had vooral te maken met de bouwstijl.

Ook zeker een vermelding waard: de hygiëne. Deze is in de vier landen van de hoogste ter wereld. Het is overal spic en span, zelfs de openbare toiletten zijn kraaknet.

Er was dertig jaar tussen onze eerste ervaring in Scandinavië en onze reis nu. Onze manier van reizen is ondertussen, laat ons zeggen, … gerijpt. Ik laat jullie binnen dertig jaar hopelijk terug verslag van onze volgende ontmoeting met Scaninavië ;-).

Onze volgende reis… Alhoewel dat dit puur hypothetisch is, gezien ons wispelturig reiskarakter: Indië en Nepal. Beperkende factor blijft natuurlijk altijd tijd en geld, anders was het geheid de westkust van Australië. Of maken we de oversteek naar Zuid-Amerika? Je komt het alleen te weten door hilderikopweg.eu te volgen ;-).

Foto’s Scandinavië

We must take adventures in order to know where we truly belong.

Hilde en Erik met als achtergrond Lofoten
Hilde en Erik met als achtergrond Lofoten

 

Planeten en uurwerken

’s Nachts valt er weer heel wat regen uit de lucht. Niets zo prettig als het tikken van regen op de tent. Zolang het morgenvroeg maar droog is. Inderdaad tegen de ochtend houdt het regenen op, maar de zon zit nog goed verscholen achter een dik pak wolken.

We wapenen ons voor alle zekerheid met onze regenjassen en een paraplu om de stad verder te ontdekken, we zullen die jassen gelukkig de rest van de dag niet nodig hebben. We starten in het stadhuis waar een wereldklok staat van de hand van Jens Olsen die 27 jaar aan dit juweeltje werkte. Onze digitale wereld stond op instorten als het jaar 2000 voor de deur stond. Hij verzekert voor de komende 570.000 jaar dat zijn wekkertje juist loopt. Bovendien houdt dit spul ook nog rekening met de stand van de sterren enz, enz. Een fraai stuk.

Wereldklok Stadhuis Kopenhagen
Wereldklok Stadhuis Kopenhagen

 

 

 

We blijven in de voormiddag in de wetenschappen hangen en bezoeken het Tycho Brahe Planetarium met interessante informatie over sterren, planeten en ruimtereizen. Het paradepaardje is wel het enorme IMAX-theater waar je in 3D achterover gaat van de indrukwekkende reis in het heelal. Ook een echte steen van de maan is één van de topstukken van het planetarium, het blijkt zelfs de grootste steen te zijn buiten Amerika.

Als we onze ronde beginnen zie ik dat alles in het Deens is. Ik ga naar de balie omdat ik zie dat er tekens op de grond staan voor mediaplayers die meer uitleg verschaffen. Het meisje van dienst weet van geen players af. Ik druip teleurgesteld af, maar ze komt me achterna gelopen en doet teken dat ik met mijn smartphone een app kan downloaden. Inderdaad, de ‘IZI travel app’ zorgt voor de vertaling van de bordjes in het planetarium en blijkbaar verzorgt de app niet alleen de bijhorende teksten hier in het planetarium, maar je kan deze ook gebruiken in heel wat musea over heel de wereld.

Steen van de maan
Steen van de maan

 

 

 

 

Na de middag lopen we via de winkelstraat naar de kathedraal die eigenlijk niet veel voorstelt. We maken nog een wandelingetje door Tivoli, omdat dit in onze Kopenhagenpas is inbegrepen, maar dit is niet meer dan het Walibi van Denemarken. Wij dus snel weer weg.

We willen nog in schoonheid afsluiten in een kunstmuseum: het Ny Carlsberg Glyptotek, maar bij aankomst blijkt het op maandag gesloten. Dju… Dan maar met de S-trein terug naar de camping. Bij aankomst blijft er nog precies een uurtje op ons Kopenhagenpasje over… Ik zou zeggen, goed geïnvesteerd.

Foto’s Kopenhagen dag 3

Naakt model

Vanmorgen starten we onze dag vrij vroeg bij de kleine zeemeermin, zowat het symbool van Kopenhagen en Denemarken. Maar twee bussen Chinese toeristen zijn ons al voor. Zeggen dat we vorig jaar zelf eens deel hebben uitgemaakt van zo’n Chinees gezelschap. Dan snap je natuurlijk iets beter hun doen en laten. De gidsen zijn er op getraind om zo veel en zo snel mogelijk verschillende toeristische attracties te zien. Vroeger zouden we ons hier aan gestoord hebben, nu weten we onder welk een tijdsdruk die mensen staan ;-).

Gelukkig staat de zeemeermin een meter of 2 van de kant in de zee, anders was het onmogelijk geweest om ze te fotograferen zonder een stuk of 50 Chinese toeristen erbij. En eigenlijk is het spijtig dat ze er zit… Ooit met de wereldtentoonstelling in Shanghai, hebben ze de meermin die ganse tijd op de wereldtentoonstelling gehouden… Wat natuurlijk erg was, maar… Tijdens die periode zat er altijd een echt naakt modelleke op die steen… Toeme toch 😉

De kleine zeemeermin
De kleine zeemeermin

 

 

 

 

De Gefion fontein een beetje verderop is een zeer verrassend kunstwerkje dat gebaseerd is op een leuk verhaal over een Godin die land kreeg als ze het in één nacht kon omploegen. Het volledige verhaal kan je makkelijk terugvinden in de reisgidsen. Hierna kuieren we nog eventjes langs de citadel van Kopenhagen, trouwens nog altijd in gebruik door het Deense leger.

Als we via Amaliënborg naar de nieuwe haven wandelen, merken we dat er heel wat activiteit is op het plein voor het kasteel. De verkiezingen van vorige week, hebben al een nieuwe regering opgeleverd en Rasmussen, de eerste minister, komt zijn nieuwe ploeg voorstellen aan Koningin Margaretha II. Het koningsgezinde volkje is massaal toegestroomd om dit evenement te vieren. We raken aan de klap met een Deens koppel, die ons deze faits divers verklapt. Nu ja dit moet zo wat een record zijn, 8 dagen na de verkiezing een centrum rechtse regering op poten zetten. Heel wat anders dan onze 541 dagen.

Na dit politieke intermezzo, genieten we van de nieuwe haven met zijn kleurrijke huisjes. Omdat onze Kopenhagenkaart zijn geld moet opbrengen, beslissen we om ook een toertje te maken met de kanaalboten. We leveren ons volledig over aan deze klaktoeristenactiviteit en genieten op het achterdek van al het moois dat Kopenhagen te bieden heeft, zonder dat we ons moeten moe maken.

We snuiven daarna nog wat cultuur op in het paleis Christiansborg, waar we plastieken hoesjes over onze schoenen moeten trekken, en genieten daarna nog van het prachtige National Gallery of Denmark waar we overdonderd worden door de meesterwerken van onze Vlaamse meesters.

Als toetje sluiten we af in het kasteel van Rosenborg, hetgeen één van de meest bezochte attracties in Denemarken schijnt te zijn. Wij vinden het nogal schreeuwerig, maar de schatkamer met de kroonjuwelen mag er dan weer wel zijn.

Rosenborg slot
Rosenborg slot

 

 

 

 

Ons kilometertellertje gaat een stuk boven de 25 kilometer en dat is eigenlijk net iets te veel om nog comfortabel te zijn. Velen zullen ons vermoedelijk zot verklaren… is dit congé….? Eigenlijk niet, we zijn op reis ;-).

 Foto’s Kopenhagen dag 2

Kopenhagen

Vandaag overbruggen we de 600 kilometers die ons tussen Stockholm en Kopenhagen scheiden.  Het moet gezegd dat dit hele vlotte kilometers waren. In Zweden zijn de autosnelwegen – als ze er zijn – bij de beste ter wereld. Lekker breed en weinig aquavorming op het eerste spoor. De Europabrug met zijn aansluiting op een tunnel is van een grootorde die je niet dikwijls tegenkomt: 16 km. Al moet gezegd dat de brug die we eerder deze week in Ramvik tegenkwamen met zijn ene kilometer overspanning en maar vier pijlers, zeker zo spectaculair is.

Europabrug tussen zweden en Denemarken
Europabrug tussen zweden en Denemarke n

 Kopenhagen-2

 

 

 

 

 

Rond 15 uur staat ons tentje recht en beslissen we om nog een verkenningsronde te maken in Kopenhagen. Ook dit is voor ons een weerzien na zovele jaren. Niettegenstaande het feit dat we de regenzone weer hebben ingehaald, laten we ons toch niet afschrikken en gewapend met een paraplu sporen we ook van hier naar het centrum. Het metrostation is net zoals in Stockholm op loopafstand van onze camping verwijderd.

We beslissen om net als in Oslo een Kopenhagenkaart te kopen. Ook ditmaal weer prijzig € 134,- voor 48 uur (voor 2 personen). We laten ze afstempelen om 16u30, het moment dat we onze eerste trein nemen en zijn daarmee gerust van alle onkosten wat betreft vervoer of inkomgelden tot overmorgen 16u30. Inderdaad wij lichten hier de optie voor drie dagen. Onze gids van Kopenhagen staat weer bol van de boeiende bezienswaardigheden en daar willen we op deze drie dagen zoveel mogelijk van meepikken.

Hilde probeert min of meer een plan op te stellen van wat, waar en wanneer we de bezienswaardigheden moeten bezoeken, rekening houdend met afstand, openingstijden en eventueel sluitingsdagen…. Een ganse puzzel. Ikke content dat ik maar wat mag ouwehoeren op onze blog.

Enfin, openbaar vervoer kent voor ons niet veel geheimen meer. Hoe groot of ingewikkeld een stad er ook mag uitzien. Als je met kaarten uitsluitend in Chinees je plan kan trekken, dan kan je dit overal ter wereld.  We brengen een bezoekje aan de ronde toren die je van bovenaf een heel goed overzicht over de stad geeft… als je er tenminste  opklimt. De koning en in zijn navolging één of andere Tsaar van Rusland, klommen naar boven te paard.  Lijkt nogal bizar als je dit leest, maar de weg naar boven is niet met trappen maar gewoon een hellend pad. Deze toren wordt trouwens door de universiteit nog gebruikt als observatorium en is bovendien de oudste sterrenwacht van Europa.

Ronde toren
Ronde toren

Kopenhagen-18

 

 

 

 

 

Onderweg zijn we ook nog getuige van enkele afgestudeerden van het middelbaar die hun toelating tot de universiteit vieren. Dit schijnt een jaarlijks weerkerend feestje te zijn. Als die schaars geklede dames dit dan bovendien al dansend in de fontein vieren, zou het mij niet verwonderen dat er volgende week heel wat borstkassen met vicks moeten worden ingesmeerd om de bronchitis te verzachten.

Toelating universiteit viering
Toelating universiteit viering

 

 

 

 

Als het klokje zeven tikt houden we het voor vandaag bekeken in de stad. De regen houdt ons de ganse tijd gezelschap. Ik heb absoluut niks tegen regen, integendeel. Uiteindelijk groeien de patatten daarvan… Dus als je het mij vraagt, gaan ze hier dit jaar in Scandinavië serieuze boenkers kweken.

Foto’s Kopenhagen dag 1

 

Een maand in twee dagen.

Gisteren was het een overgangsdagje, de resterende 700 kilometer die ons van Skagen scheidde, naar het uiterste noorden van Denemarken, daar waar Skagerrak en Kattegat mekaar ontmoeten, konden we volledig ‘Stau-loos’ afhaspelen. Dit is het eindpunt van de Jutlandroute, daar waar we na een maand met de fiets zouden zijn toegekomen, hebben we nu in twee dagen met de auto klaar gespeeld.

Rond halfvier zijn we op de camping en een uurtje later staat het water voor de patatten al te koken. Een avondwandeling naar het 3 kilometer verder gelegen centrum van Skagen maakt ons los van de eentonige kilometers, en onze stijve botten van zo lang te zitten.

In het dorp is er blijkbaar één of ander evenement aan de gang met fietsers die, voor zover we begrijpen, een 70-tal kilometer voor Skagen werden gelost en alle hotels in het centrum onveilig komen maken… En dit is dan nog een understatement. Van de pakweg tweehonderd fietsers die we zien, vaak verkleed, is er eigenlijk geen één nuchter. 30 jaar geleden waren we al in Denemarken en zagen we ook zoveel dronken mensen, maar dit is toch wel gortig… Nul tolerantie met de auto, maar de fietsers ontspringen hier blijkbaar nog de vodka-controle-dans. Al bij al wel grappig om zien. Met de geldende prijzen voor alcohol is het een wonder zou je denken…wel het is hier absoluut niet duurder dan bij ons. Ter vergelijking een fles Gordon Gin kost hier ongeveer € 13,-, een pizza € 9,- en je kan hier Deense Schnaps kopen voor nog geen € 10,- voor vijfenzeventig centiliter… De camping kost € 37,- per nacht, wat dan wel genoeg is. Voor de rest is brood, groenten en fruit iets duurder dan bij ons maar minder dan tien procent. Met de informatie die we kregen dat Denemarken het duurste Scandinavische land is, hebben we er hoop op dat deze reis betaalbaar zal zijn. Maar dat vertel ik jullie later.

Vanmorgen was het wel eventjes onder nul als blijkt dat de waterkolom van onze tent niet hoog genoeg is. Het heeft de ganse nacht geregend en niet alleen druppelt het water overal binnen, ook het grondzeil duwt de grondsappen naar de oppervlakte. Ons ijskastje zwemt in een plas water en gelukkig liggen de kabels buiten het bereik van het gulzige water. Dit is natuurlijk behoorlijk balen en als klap op de vuurpijl trek ik de rits van de toegangsdeur stuk…

Hier moet dus onmiddellijk ingegrepen worden. Deze tent kan nog wel gebruikt worden voor een weekendje voorwacht met de boys, maar het gure noordelijke weer zou wel eens brandhout van dit kleinood kunnen maken. Wij dus op zoek naar een kampeerwinkel, die we vinden in het veertig kilometer verder gelegen Frederikshavn (waar we trouwens morgen ook moeten zijn voor een afspraak bij de grote botenboer ;-)).

We moeten diep in ons reisbudget tasten, maar we hebben geen andere optie. Gelukkig is de regen gestopt en kunnen we onze nieuwe aanwinst onmiddellijk rechtzetten. Met een waterkolom van 3000 en een windbestendigheid van 9 beaufort hopen we de komende weken de Scandinavische weergoden te verslaan. We verhuizen al ons hebbe en houwe van ons ‘vergiet’ naar ons nieuwe stulpje.

Nieuw stulpje in Skagen
Nieuw stulpje in Skagen

 

 

 

 

In de namiddag bezoeken we nog de oude stad Skagen en na een kleine wandeling door dit charmante dorpje dat vergeven is door de kunstgalerijen van kunstenaars die hier het unieke licht opzoeken, rijden we naar Grenen, daar waar Skagerrak en het Kattegat samenkomen. Dit is toch ook één van de plaatsjes om in te kaderen. Het geweld waarmee de twee zeeën op mekaar inbeuken, is indrukwekkend. Het noordelijkste puntje van Denemarken trekt dan ook dagelijks heel wat toeristen die van dit schouwspel komen genieten. We zagen dit fenomeen al in Letland en Australië, maar deze zee-confrontatie is toch wel de indrukwekkendste.

Skagerrak en Kattegat clash
Skagerrak en Kattegat clash

 

 

 

 

 

Foto’s: Denemarken-Skagen

Skagen Jutlandroute

Het is weer een tijdje gelden dat we jullie nog lastig vielen met onze berichtjes. Tijdsgebrek weerhield ons ervan om met onze verhaaltjes het internet plat te leggen. Mijn interviews voor boekenjuf/boekenmeester 2015 slorpten zowel mijn energie als mijn inspiratie op. Maar nieuwe reisplannen voeden die inspiratie en energie om er weer tegenaan te gaan.

Vanaf 5 juni halen we onze stalen rossen van stal, en smeren we onze benen in voor een tocht van iets meer dan  dertienhonderd kilometer. Daar waar Skagerrak en Kattegat samenstromen, aan een van de grootste vissershavens van Denemarken, de plaats waar kunstenaars graag vertoeven, Skagen, het noordelijkste puntje van Jutland Denemarken.

Fietsen
Fietsen

We vertrekken rond 5 juni en zullen in achttien etappes de 1300 kilometer met onze Koga’s (trekking fietsen) overbruggen. Hier en daar zullen we een kleine pitstop houden en het weekend van 4 juli komt Jenthe ons met ons busje tegemoet om ons op te pikken. We twijfelden om via een andere weg terug naar huis te fietsen, maar we zullen al blij zijn als we Skagen halen. We hebben al heel wat ervaring met drie- vierhonderd kilometer maar 1300 is toch ineens van een andere orde.

Onze fietsen krijgen nog een onderhoudsbeurt, het kampeermateriaal wordt tegen die tijd nog eens onder handen genomen, maar het belangrijkste zijn onze spieren die we tegen die tijd terug uit hun winterslaap moeten krijgen. We zullen dus nog een aantal kleinere testritjes houden om ons gestel weer op niveau te krijgen. In bijlage vind je alvast een mooi overzicht van onze tocht. Het eerste stuk van de route gaat over Nederland, waar we via de Drunense duinen, Leerdam,  Utrecht en Zwolle naar Emmen rijden, het feitelijke begin van de Jutlandroute. Van daar gaat het dan richting Duitsland waar we Esterwegen aandoen. Buchenwald en Bergen-Belsen zijn bekendere concentratiekampen, maar voor vele ouderen zal Esterwegen niet minder gruwelijk zijn geweest. Na een kleine 300 kilometer onbekend en vergeten gebied in Duitsland, komen we Denemarken binnen via Padborg. Vanaf hier is het nog een slordige 600 kilometer tot op onze eindbestemming.

Reisroute SKW-Skagen.

LF-route naar Emmen.

GPS-track Emmen – Skagen.

De aftelling is dus officieel begonnen.