Tagarchief: Alexanderplatz

Berlijn in twee marathons

Foto’s

We hebben ze natuurlijk niet gelopen die marathons, maar wel gestapt, verspreid over 4 dagen, en eigenlijk zitten we er nog een stuk over. Maar een stad bezoeken zorgt er nu eenmaal voor dat je heel wat kilometers moet verteren.

Vandaag nemen we de wijk Kurfürstendam onder de loep. Dit was voor de muur gesloopt werd het hart van West-Duitsland, terwijl Alexanderplatz, het centrum was van het DDR-Berlijn.

Gedächtenis Kirche
Gedächtenis Kirche

Maar ook hier staat de nieuwe Gedächtenis Kirche in de steigers. Gelukkig is de oude kerk nog wel te bezichtigen met zijn fraaie plafondschilderingen in de stompe toren, maar dit is het enige wat rechtstaat van deze kerk die het zwaar te verduren had onder bombardementen van de geallieerden in de tweede wereldoorlog.

Ook ligt de driesterren Fasanenstrasse open door werken. Als je door al dat stof kan doorkijken vinden we enkele pareltjes zoals het Theater des Westens maar vooral het Literaturhaus met zijn café Wintergarden die dit ommetje meer dan waard maken.

Onze wandeling brengt ons verder via de fraaie Scandinavische ambassades naar het meer dan tweehonderd hectare grote Tiergarten park. In het midden staat de Siegessäule, een zuil van 67 meter, die statig boven de Tiergarten uittorent. Dat dit nog een van Hitlers symbolen was voor het Nazistische Duitsland, mag voor de meeste toeristen de pret niet bederven. Wij laten deze klim met een geurtje aan ons voorbij gaan.

We lopen verder de zolen van onder onze voeten en wandelen verder via ‘Unter den Linden’ opnieuw terug naar het museuminsel, waar het Neues museum met zijn prachtige Egyptische collectie, en in het bijzonder het borstbeeld van Nefertiti, ons cultuurflesje van vandaag volledig zal vullen. We laten ons zo gefocust meevoeren door de boeiende geschiedenis van het Nijlvolk dat we de tijd uit het oog verliezen.

We nog moeten ons nog haasten om op tijd te zijn voor onze afspraak bovenop de Reichstag waar we van thuis uit een reservatie hebben geboekt voor een klim in de koepel. Dit hoogstandje wordt door ons meteen tot hoogtepunt van Berlijn gebombardeerd.

Reichstag Koepel
Reichstag Koepel

Vanmorgen staat onze wekker om 2.30 uur, inderdaad onnoemelijk vroeg. We overwogen eerst om een taxi te nemen, maar met de zestig euro die dit ritje ons zou kosten kopen we alweer een nieuw ticket met het vliegtuig. We nemen op aanraden van de nachtelijke portier de bus en de trein.

We moeten eerst nog een eind lopen naar de bushalte. Rond die tijd door het nachtelijke Berlijn in deze achterbuurt is toch een beetje een avontuur. Als we in het buskot zitten te wachten komt er een landloper naast ons zitten maar het bloed in zijn alcohol is vermoedelijk zo laag dat zijn taal volledig onverstaanbaar is. De stank die hij meebrengt is echter niet mis te verstaan. We zijn een kwartier te vroeg en zitten op ons raar gezelschap na, helemaal alleen. Als bij donderslag komen er plots langs alle kanten mensen aangelopen die net zoals wij op de bus komen wachten. Het is alsof het in plaats van drie uur ’s nachts drie uur in de namiddag is. Als de bus aankomt is de landloper nog altijd een uitleg aan het doen, maar niemand luistert naar de redevoering van deze filosoof.

Ook de bus zit afgeladen vol en zodra we in Frederichstrasse aankomen waar we de trein moeten nemen, is het alsof de stad helemaal ontwaakt is. Het is nog geen vier uur maar winkeliers  stallen hun waren uit en alsof iedereen de nacht heeft overgeslagen, zwelt ook het autoverkeer aan. Ook op de trein zit er al behoorlijk wat volk. Berlijn een stad die nooit slaapt.

In een uur brengt de jonge piloot van Ryanair ons vlekkeloos naar Brussel waar we een belletje geven naar de firma die onze auto gestald heeft. Tegen de tijd dat wij onze weg naar de parking gevonden hebben staat de chauffeur ons al op te wachten en brengt ons in minder dan een kwartier tijd naar de parking bij onze auto.

Berlijn is een leuke, prachtige stad, maar staat deze zomer in de schaduw van de vele bouwkranen. Vele bezienswaardigheden stonden in de steigers, vele wegen werden heraangelegd. Het eten en drinken is relatief goedkoop voor een grootstad, maar de toegangsgelden voor de bezienswaardigheden heffen dit voordeel op. Toch hebben we er weer van genoten.

Hop naar Israël en Palestina? Of zullen we er toch nog in slagen om er een reisje tussen te pitsen? Wie zal het zeggen…

 

Vreemd schouwspel

Foto’s

We wisten dat we niet ver van een kerkhof lagen maar dat het venster van onze kamer uitgeeft op de graven was toch wel een beetje een verrassing. Zolang er daglicht is valt dat natuurlijk best mee, maar ’s avonds als het donker wordt en het kerkhof verlaten is! Het licht van de straatlantaarns schijnt door het bladerdak van de grillige bomen en zorgt voor een vreemd schouwspel die de graven tot leven brengt. Als de nevel lichtjes over het kerkhof zijn werk doet zijn alle ingrediënten aanwezig. Je hoeft niet veel fantasie te hebben om de fosforlichtjes en schimmen protagonist te maken van een ware horrorfilm vlak naast je bed.

Maar goed, de kamer en het hotel in het algemeen vallen best mee, geluidsdicht naar buiten, spookvrij, alleen het gehijg van onze buurman tovert het horror verhaal van hierboven om in een goedkoop S-verhaal.

Potzdamer Platz, Sonycenter
Potzdamer Platz, Sonycenter

We schudden vanmorgen onze spieren los in de Potzdamer Platz, een leuke buurt met als absoluut hoogtepunt het Sonycenter. Het nabijgelegen Kultuurforum valt wat tegen, de buurt is wat onderkomen door de vele bouwwerven. Zowel de Philharmonie als het gedenkteken van de Duitse weerstand staan in de stijgers en laten we links liggen. Met de driesterren Gemäldegalerie doen we hetzelfde, omdat dit spijtig genoeg niet is inbegrepen in onze Berlijn kaart, blijkbaar alleen de musea van het Museuminsel. We kiezen voor de musea die wel in onze kaart zijn inbegrepen.

We kuieren de rest van de voormiddag wat rond en genieten van Berlijn dat stilaan dichtslibt van de toeristen. Als we aan het Pergamonmuseum aankomen in het Museumsinsel worden we op een nieuwe koude douche getrakteerd, een rij van minstens twee uren wachttijd staat hier aan te schuiven. We kiezen voor de mindere God, met name het Alte Nationalmuseum waar alleen de zaal van de Franse schilders ons kan bekoren.

In de latere namiddag laten de kilometers en het geslenter zich voelen maar de klim van 278 trappen naar de Berlin Dom leiden ons letterlijk en figuurlijk naar nieuwe hoogtes en we krijgen voor de moeite enkele geweldige vergezichten over Berlijn cadeau.

Berlin Dom
Berlin Dom

Hierna doen we een nieuwe gooi naar het Pergamonmuseum en kunnen eindelijk na dertig minuten schuifelen genieten van dit museum met enkele bijzondere stukken uit de oudheid.

Na deze cultuurinjectie haasten we ons naar de Alexanderplatz waar we afspraak hebben met twee gelijkgestemde zielen. Aranka en Stijn, pigeons voyageurs uit Gent die het regenachtige België ook maar al te graag inruilen voor andere horizonten.