Pokolbin

Foto’s

Na een stevig ontbijt, rijden we terug naar het toerist informatie centrum in Cessnock. Het kan toch niet zijn dat ge hier niet kunt wandelen!

Een vriendelijk madammeke helpt ons met een wandeling te zoeken, we vinden natuurlijk wandelingen in het nabijgelegen Werakata -en Wollombie National Park.

Als ze ons tegen mekaar hoort praten vraagt ze of we Zwitsers zijn. Als we vertellen dat we Belgen zijn is ze niet te houden… oh my friend is from Belgium too… als we vragen vanwaar, zoekt ze even in haar agenda en zegt met enige moeite Mechelen. Als wij vertellen dat wij ook van daar zijn…nu ja Mechelen, Katelijne… is ze door het dolle heen. Grappig 😉 We nemen afscheid niet zonder dat ze ons goede raad meegeeft om toch maar voldoende water mee te nemen op onze wandeling.

Wij dus op weg naar Werataka NP, op minder dan 5 km van ons basiskamp. Als we naar de parking rijden in het Park worden we onmiddellijk met een everzwijn met zijn jongen geconfronteerd…. Echter langs de kant van de weg en vol met vliegen…. Dood. Als we aan de wandeling beginnen houd ik dit beeld toch maar in gedachte. Als we in de Ardennen gaan wandelen moet je op niets anders letten dan je kaart en de weg… hier moet je echter met zoveel meer rekening houden. Je zit in de outback, waar we wandelen zitten we werkelijk van alles en iedereen afgesneden, we hebben geen telefoon. Het zit hier vol met Wildlife… en hier ook nog eens wilde everzwijnen, en die kunnen verdomd agressief uithalen. Ik weeg vermoedelijk bijna evenveel als een varken… enfin de gelijkenis is passend maar ik wapen me toch met een stevige stok… ge weet maar nooit.

Ik heb ook altijd mijn Oregon (gps) mee als we de weg echt moesten verliezen. Brr spannend 😉

Gelukkig loopt het allemaal zo’n vaart niet en de wandeling op zich is eigenlijk niet bijzonder. Op het karkas van de everzwijnen en een achtergebleven kangoeroepoot na, blijkt hier niets spannends te beleven.

Aansluitend doen we nog een autotochtje op de Mount View Road langs de wijngaarden en boerderijen. Er staat hier toch wel een en ander te koop in deze regio… ik durf nog al eens weg te dromen, maar Hilde trekt mij altijd terug op het rechte pad 😉

We stoten ook nog op een liefelijk historisch dorpje, waar de klok is blijven stilstaan.

De gevangenis van het politiekantoor is in openlucht;-)

Ondertussen is het al drie uur en we hebben nog altijd geen wijntje geproefd. Zo’n wijnproeven is natuurlijk leuker in groot gezelschap. Ons Champagnegenootschap zou hier nogal genieten, maar ’t is dat ge het ook allemaal nog moet thuiskrijgen. Bij McWilliams worden we goed ontvangen, en we proeven (bijna)al zijn witte wijnen. We vertellen hem op voorhand dat we maar één fles kunnen kopen omdat we met de rugzak reizen. Hij maakt er helemaal geen punt van. Als kers op de taart mogen we ook nog zijn beste rode wijn proeven (eentje waar duidelijk bijstaat dat die niet voor tasting is) maar een VIP gezelschap vanmorgen liet nog een half flesje voor ons over. Bovendien krijgen we op ons flesje dat we kopen nog een fikse korting. Of hoe vijf dollar ne mens kan gelukkig maken 😉

We zijn nu toch op dreef, dus maken we nog een stop in het olijvencentrum voor een proeverij. Ze hebben er tientallen olijven, olie, tapenades . Heerlijk. Ook de kaasproeverij een paar honderd meter verder, sluit deze bijna perfecte dag af.

Wij hebben ons gisteren wat plaatselijke literatuur aangeschaft. In onze bib thuis moeten toch boeken staan van auteurs van het land dat ons zo’n onvergetelijke reis bezorgde. Voor de liefhebber: ‘Eucalyptus’ van Murray Bail en ‘a fortune life’ van A.B. Facey.

Morgen trekken we weer verder, naar Manly op zoek naar de mooie strandbinken voor Hilde… en als er toevallig monokini’s moesten liggen zal ik mijn ogen niet dichtknijpen ;-))

Hopelijk zijn de haaiennetten strak gespannen en gecontroleerd want er is een verdachte verdwijning die aan een hongerige haai wordt toegeschreven. Trouwens er zijn rond Cairns, waar wij vorige maand ook waren, weer twee jongetjes van minder dan 10 jaar door krokodillen naar de diepte gesleurd. Zulke ongevallen gebeuren jammer genoeg nog steeds, ondanks de vele waarschuwingen.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *