Ontmoeting in Vladivostok

Foto’s Vladivostok en TSE
Polarsteps


Vochtigheidsgraad
De hoge vochtigheidsgraad, iets boven de zestig procent, is niet de 90 van China, maar kan toch wel tellen. Vandaag, onze laatste dag in Vladivostok proberen we toch ons visum nog te laten registreren.


Het spel met het visum
De hostvrouw van het hotel maakt zich kwaad en roept dat we dit de eerste dag moesten vragen. Als we haar zeggen dat we dit al aan haar collega hadden gevraagd de eerste dag, blijft ze ons halsstarrig afwimpelen. Een beetje ten einde raad contacteert Hilde de ambassade in Moskou terwijl ik een mailtje stuur naar booking.com. Wat is het ergste dat ons kan overkomen als we dit niet doen? We hebben er het raden naar en proberen de mailtjes hun gang te laten gaan. Terwijl we onderweg zijn naar een collega van mij (hierover straks meer) passeren we een toerist info en stellen daar onze vraag hoe we dit nu geregistreerd krijgen. De vriendelijke dame achter het loket verzekert ons dat dit echt niet nodig is. Iets meer gerust gesteld vervoegen we onze weg en zetten het hele visumgedoe uit ons hoofd.


Collega gespot
Mijn collega, een statige vrouw iets jonger dan mezelf, is blij om een collega blogger de hand te schudden. OK toegegeven, zij was de eerste vrouw die over Vladivostok brieven schreef en er later een boek van maakte, maar uiteindelijk is het onze in het Nederlands. Eleonora Prey, een Amerikaanse schrijfster die eind negentiende eeuw naar Vladivostok trok en er bleef wonen. Van haar brieven werd later een boek gemaakt en ze staat geboekstaafd als de eerste blogster. Blij met deze ontmoeting, al voelde haar hand koud en hard aan groet ik haar met alle bescheidenheid die me eigen is en vervolgen we onze weg.

Ontmoeting met Eleronora Prey
Ontmoeting met Eleronora Prey


Uit mijn broek
We tellen de uren een beetje af naar onze grote afspraak met het ijzeren ros. De slechte nachten door de jetlag laten zich een beetje voelen. Als we een tussenstop houden in ons hotel valt onze gastvrouw ons bijna rond onze nek. Ze sleurt mijn reispas bij manier van spreken bijna uit mijn broek en belooft ons dat ze tegen vanavond alles op orde zal hebben om ons visum te registreren. Wij staat aan de grond genageld door deze ommekeer en willen haar eerst afwimpelen met het advies van de vrouw van het toerist info in het achterhoofd. We laten haar uiteindelijk doen, die andere madam moest zomaar eens verkeerd zijn.


Het wordt spannend
Ze komt een paar keer op onze deur kloppen om van alles en nog wat te vragen (beroep, werkgever, maten ;-)… Het is ondertussen vier uur geworden en ze belooft ons dat ze alles zal klaar hebben tegen 18 uur. Het uur dat wij voorzien hebben om te vertrekken. We maken nog een laatste wandeling langsheen de kade van Vladivostok en tegen halfzes keren we terug, nemen nog een douche en staan tegen 18 uur gepakt en gezakt klaar om onze visumregistratie te ontvangen en te vertrekken. Ze vraagt nog vijf minuten uitstel. Het is bijna zeven uren als ze zo fier als een gieter op onze deur komt kloppen met het ingevulde en gestempelde registratieformulier, dat wij voor haar in de post zijn gaan halen tussen haakjes.
We krijgen een mail van booking.com met de vraag of ze alles in orde hebben gemaakt. Blijkbaar hebben zij toch wat druk uitgeoefend op madam. Bijna tegelijkertijd krijgen we ook een mail van de ambassade dat we dat document eigenlijk alleen nodig hebben als we langer dan zeven dagen op dezelfde plaats blijven. We verzwijgen dit laatste stilletjes tegen de gastvrouw die volledig uitgeteld door zoveel administratief werk weggezakt in haar stoel ligt. Enfin, veel moeite voor niks, maar een handige tip voor volgende reizigers rijker.


Hamsteren
Onderweg naar het station, eten we nog een stukje en hamsteren in de supermarkt voedsel voor de komende drie dagen op de trein. Als ik het nu zo bekijk mag de trein zelfs vijf dagen vertraging oplopen zonder dat we van honger zullen omkomen.
Om 21.52 uur precies zet de trein zich in beweging en begint ons lang naar uitgekeken avontuur op de Trans Siberische trein naar Moskou, met een aantal tussenstops natuurlijk. De eerste is in Oelan-Oede binnen drie dagen en evenveel nachten.
Onze treinbegeleidster Yana, heeft een stuur opzicht maar blijkt al bij al goed mee te vallen. We krijgen wat water en chocolade om de nacht door te komen en leggen ons, nadat de trein goed en wel is vertrokken, te rusten. De eerste nacht komen we wonderwel goed door en wordt de jetlag verpulverd omdat we terug de tijdzones in omgekeerd volgorde oppeuzelen.

Trans Siberische Express
Trans Siberische Express


Treingeschiedenis
Wij hebben ondertussen al wat indrukwekkende treinritten op ons palmares: The Ghan in Australië, de Reunification Express van zuid naar noord in Vietnam en heel China van oost naar zuid en terug, om er maar enkele te noemen. De TSE echter is diegene die mij sinds mijn jonge jaren is blijven fascineren.


Flirten met de Chinezen
De trein flirt de hele nacht met de Chinese grens via Khabarovsk en tal van onuitspreekbare dorpjes die verscholen liggen in het weidse Russische landschap van toendra’s en poesta’s. Het voelt allemaal heel verlaten aan, het permafrost gebied en de oneindige vergezichten op heuvels en witte berkenbossen oogt desolaat, maar spreekt toch wel tot de verbeelding. Iets na de middag halen we al de eerste tijdzone in en bereiken we Birobidzhan een stad die bol staat van Joodse geschiedenis. Deze bevolking, ooit naar hier verbannen, had door de harde winters en de muggen in de zomer een hard bestaan. Na jaren van ploeteren en zweten werden ze ook hier weer weggestuurd en trokken de meesten naar Israël. Vandaag de dag is de Joodse bevolking weer in aantal toegenomen en is er ook meer tolerantie, zelfs de straatnamen staan hier in het Hebreeuws.
Zeven dagen en zeven nachten trein, verdeeld over onze hele reis, is het recept waar we met plezier de komende maand van zullen smullen.

Deel onze weg

2 gedachten over “Ontmoeting in Vladivostok”

  1. Hallo Hilde en Erik, veel treinplezier🚈,geniet er maar van en wij genieten mee😊…📷🔝en 📝🔝, tsoeke tsoeke tsoek 😉en tot de volgende xxx

  2. Hallo Hilde en Erik,

    Amai spannend die visum…. enfin! Toch allemaal goed gekomen.
    Moesten jullie ons Eleronora nog eens tegen komen die ze dan de groetjes 😉
    We zijn benieuwd naar t vervolg…
    groetjes,
    Marc en Martine 😃😁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *