Onbetaalbare souvenir rijker

Foto’s

Om zeven uur worden we opgepikt door een aftands busje, waarvan de zitjes naar Chinees model gemaakt zijn. Gelukkig hebben we drie zitjes voor ons beiden, wat maakt dat we ons prachtig lichaam over drie stoelen kunnen verdelen.

Na drie uur traffic jam, bereiken we het doel van onze dag: ‘de Chinese muur’. Je hebt verschillende mogelijkheden om de muur te bezoeken, maar wij kiezen voor Mutianyu. Een zeer goede keuze blijkt achteraf. Geen shopping onderweg. Dit is natuurlijk één van de highlights van de reis en dat al op onze tweede dag. Het zal moeilijk worden om dit nog te overtreffen.  Alleen al de idee om hier te mogen wandelen maakt ons zowaar emotioneel.

Maar alvorens we op de muur zelf kunnen wandelen moeten we nog een eind klimmen. Het alternatief is een kabelliftje dat vermoedelijk door één van de middeleeuwse dynastieën is geïnstalleerd ;-). Mijn favoriete vervoermiddel? Ik denk het niet. Wij hakken de knoop door en kruipen in een zitje dat kreunt zodra ik mij neerzet. Vluchten kan niet meer, de kabel trekt ons onverbiddelijk voort.  In de verte zie ik welke hoogte dit ding bereikt. Ik denk dat mijn klim te voet naar boven minder zweet zou geproduceerd hebben.  Als we na lange uren (in werkelijkheid vermoedelijk maar een minuut) op het eindstation toekomen, begin ik al alternatieven te zoeken om straks terug af te dalen. Hilde blijft er stoïcijns onder, hoewel dat ze achteraf toegeeft dat dit ook niet echt haar ding is. Zou ik eindelijk haar zwakke plek ontdekt hebben ;-))

Peking (5)Chinese muur Mutianyu

Maar terug naar de muur. Het oudste gedeelte van de muur bestaat al zo’n 2700 jaar, het jongste deel zo’n 600 jaar. 6000 kilometer lang 8 m hoog en 6 meter breedte, door woestijnen en over bergen.  Probeer dit maar eens te bevatten in manuren…

Het uitzicht is geweldig. Als we ooit een top drie van ‘places to see’ moesten maken, staat dit er geheid bij. We krijgen drie uur om hier te wandelen, zeg maar kletteren want op sommige plaatsen zijn de trappen zo stijl dat je precies aan een rotswand hangt.

Na deze geweldige ervaring gaan we te voet naar beneden ;-) en bezoeken we nog een verscholen grot: de ‘water curtain cave’. We lopen hier alleen rond, nochtans dit is eigenlijk ook de moeite waard. Na een geweldige lunch die in de 30 euro inbegrepen was, reizen we terug af richting hotel.  Ondertussen maken we kennis met Taiwanese, Schotse,  Zweedse en ‘lompe’ Franse wereldreizigers.

s’ Avonds dwalen we rond in de ‘Wangfujing Dajie’ een avondmarkt in Beijing waar je alles kan eten wat je maar kan bedenken. Van de meest exotische spinnen, duizendpoten, wantzen… wij proberen geroosterde inktvis… tenminste dat denken we toch, en als je van rubberachtig houdt is dit the place to be ;-)

Smakelijk

Ondertussen gaan we op jacht naar een Chinese simkaart, kwestie van ook op de treinen mijn verslagjes te kunnen maken. Tussen haakjes gisteren duw ik mijn USB-kabeltje vermoedelijk op een verkeerde manier in mijn smartphone met als gevolg dat het hele slot beschadigd werd. Dit is natuurlijk balen. In dezelfde winkel waar we de telefoonkaart kopen hebben ze voor een prikje dat slotje vervangen.  Iets waarvoor je bij ons je toestel meer dan een maand moet missen.

We sluiten af met een biertje op een terras en worden voor de zoveelste keer gefotografeerd en aangesproken. Wij kunnen hier nog best een carrière uitbouwen als fotomodel. In Laos en Cambodja kwamen ze het nog vragen… hier hebben ze duidelijk minder gêne.

Een lerares kaligrafie vergelijkt mij met Stalin. Zal vermoedelijk wel iets met mijn moustache te maken hebben en na een leuke babbel trekt ze ons mee naar haar atelier. We wapenen ons al en spreken af dat we niets gaan kopen. Je mag echter niet altijd doemdenken,  ze maakt voor ons een schitterende kaligrafie van onze namen, leidt ons rond tussen haar werkjes en zonder dat ze ook maar de minste aanstalten geeft om iets te verkopen neemt ze afscheid alsof we haar al jaren kennen.  Wij een leuke ervaring en een onbetaalbare souvenir rijker.

Chinees voor Hilde en Erik

We zijn in de ‘mood’ en wandelen tot op het Tian’an Men plein, maar dit is weer buiten de draconische maatregelen van de politie gerekend. Na weer een half dozijn controles, aftasten, scanners, moeten we onverrichter zake terugkeren, want het plein is voor terrorismedreiging afgesloten. Ge zou op den duur denken dat we hier in een communistisch land zitten ;-)

We sluiten af in ons supermarktje achter de hoek van ons hostel en verwennen onszelf met een Chinees wijntje ;-)  dat wonder boven wonder geweldig lekker blijkt te zijn. @Paul Opdebeeck dit is nog een markt die je moet aansnijden voor je op pensioen gaat ;-))

Ach ja, voor onze Facebook-vrienden: dat medium wordt hier afgeblokt. We verdwijnen dus voor 5 weken van de radar. Instagram zal onze bondgenoot worden. Google is nog zoiets. Hier hebben we het Chinese alternatief: www.baidu.com.

@Patricia: de Chinezen zijn echt wel zeer lieve, hulpvaardige mensen. Heel anders dan vele verhalen die we vooraf hebben gehoord. De taal is en blijft een uitdaging, maar levert ons zeer grappige momenten op :-).

Ik vertel altijd over mijn ziel die te paard komt, wel ze is gearriveerd.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *