Met of zonder bagage in São Paulo

Stiptheidsacties

Foto’s São Paulo

De berichten op de radio en de kranten voorspellen niet veel goeds. De douaniers houden stiptheidsacties in Zaventem. ’s Morgens alleen voor toekomende vluchten, in de namiddag wordt die cinema ook uitgebreid naar vertrekkende vluchten. We nemen het zekere voor het onzekere en onze  zoon Jenthe, die ons naar de luchthaven brengt, is voor vier uur al op post. Onze vlucht is pas om 20 uur, maar ik neem hier liever geen risico.

Kiss and ride

We zijn rond vijf uur op de luchthaven, we worden afgezet op de nieuwe kiss and ride zone, vanwaar het een klein eindje stappen is naar de vertrekhal. We zijn als eerste aan de incheckbalie, waar we onze bagage zelf moeten inchecken. Bij Hilde loopt het van een leien dakje… mijn printertje doet het niet. Ik zie aan het gezicht van diegene die de controle heeft van “alé, zo moeilijk is dat toch niet!” Hij laat heel ostentatief zien hoe het wel moet… maar ook bij hem gebeurt er niets. Hij trekt het printertje open en wat blijkt…paperjam, er zitten een heleboel etiketten verfrommeld in het toestel. Hij sleurt er het eerste het beste af, hangt het rond mijn rugzak laat hem de lopende band op gaan en verfrommelt de overige stikkers… het zal toch wel het juiste ticket zijn?

Ik krijg een bewijs dat we onze rugzakken hebben afgegeven maar gerust ben ik toch niet. Onze bagage moet in Zurich overgeladen worden naar São Paulo in Brazilië… als dat maar goed komt.

Wachtrij

We zijn nog meer dan twee uur voor vertrek als we aan de bagagecontrole komen. De mensen staan aan te schuiven tot aan de taxfree. De douaniers hebben hun acties dus toch nog niet gestaakt. Ik zie de tijd wegtikken, maar gelukkig werd er rond die tijd toch nog een akkoord bereikt waardoor het plots een stuk sneller gaat en we uiteindelijk nog goed op tijd aan onze incheckbalie staan.

Onze eerste vlucht vertrekt met vijftien minuten vertraging richting Zurich waar we anderhalf uur hebben om over te stappen, zó veel ruimte is daar ook niet. Ne mens zou bijna vergeten dat we dit voor ons plezier doen. Enfin, de vlucht verloopt vlekkeloos en ook onze aansluiting in Zurich is verzekerd.

Airbus versus Boeing

We ruilen daar onze Airbus A320-100/200 in voor een Boeing 777/300 waar de zitplaatsen wel een stuk krapper zijn. Ik voel mij 11 uur lang een sardientje (ik zal die ‘tje’ er maar aflaten zeker) in een doosje, maar uiteindelijk kan ik al bij al nog een viertal uurtjes slapen. Hilde moet het met een stuk minder doen. Als we eten krijgen, moeten we om beurt ons vork naar onzen bek brengen… zo krap is het daar, maar ik heb er veel voor over om zo alle weken vervoerd te worden.

Lost luggage

We landen rond vijf uur ‘s ochtends in São Paulo waar we opnieuw het gevecht aangaan met de lange files aan de douane. Als we aan de band staan waar onze bagage toekomt, breekt het koud zweet mij uit. Hilde haar bagage is allang van de band gerold en van mijn rugzak is niets te bespeuren. Ik zie met lede ogen aan hoe iedereen zijn bagage oppikt en de hal verlaat. Ik sta nog helemaal alleen met Hilde aan de lopende band. Ik begin al uit te kijken naar het bordje ‘lost luggage’. Het voorval in Zaventem met de printer begint terug te dagen, als totaal onverwachts mijn rugzak als allerlaatste van de band rolt.

Zonder kleerscheuren

São Paulo
São Paulo

De bus en de metro brengt ons voor minder dan vijf euro naar ons hotel. Met de taxi zou ‘misschien’ sneller zijn maar openbaar vervoer ontleden in een vreemde stad geeft toch iets extra. De metro doet wel denken aan de overvolle treinen in India, maar uiteindelijk raken we zonder kleerscheuren in ons hotel.

Diefstallen met geweld

São Paulo bibliotheek
São Paulo bibliotheek

We doen wat inkopen voor onze transfer morgen met de bus naar Rio en verkennen de rest van de dag São Paulo. Is dit een stop waard? Ik zou het niet meteen aanraden, maar wij zagen het niet zitten om vandaag nog onmiddellijk door te reizen naar Rio.
Er lopen hier evenveel, zo niet meer, bedelaars rond dan in India en bovendien weet je waaraan ze hier hun aalmoezen besteden. Hun gezichten verraden overvloedig gebruik van drugs en alcohol. De literatuur waarschuwt ook voor overvallen en diefstallen met geweld, maar uiteindelijk loopt het allemaal niet zo’n vaart.

Wij zijn maar al te blij dat we weer ‘op weg’ zijn en we concentreren ons vooral op dit nieuwe avontuur, zonder naïef te zijn natuurlijk, en genieten weer met volle teugen.

Deel onze weg

5 gedachten over “Met of zonder bagage in São Paulo”

  1. Amaai Erik, met spanning je artikel gelezen, echt spanning.
    jij hebt de spanning goed opgedreven …. Pff wat een bevrijding toen ik las dat je rugzak toch aankwam.
    Volgende keer zachtjes inleiden voor je lezers! ?
    Nog een fijne reis!

  2. Komt helemaal goed, Hilde en Erik!
    Ik kijk nu al uit naar jullie avonturen en belevenissen.
    Leuk om de werkdag te beginnen met jullie prachtige reisverhalen.
    Veel plezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *