Hilde in zwarte abaya én sluier

Foto’s

Vandaag brengen we onze laatste dag Verenigde Arabische Emiraten (VAE) door in Abu Dhabi, vrij vertaald ‘de Vader van de gazelle’. Het grootste deel van het emiraat bestaat uit woestijn, maar ook hier net als in Dubai , is er een competitie om ter meeste buildings optrekken. Abu Dhabi is rijk aan heel wat groene parkjes, die men met kilometers lange waterslangen tracht vochtig te houden. Dit levert de stad de bijnaam ‘Parkstad aan de golf’ op.

Een waanzinnig voorbeeld van menselijke bouwkunst en engineering is het Ferrari World. Een Formule 1 racebaan, resort, en pretpark. Hieraan is met bijna 50.000 gastarbeiders gedurende 6 jaar onophoudelijk dag en nacht gewerkt. Wij laten dit aan ons voorbij gaan en brengen een bezoek aan de  Sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan-moskee. Een mondvol.

Sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan-Moskee - Abu Dhabi

De Moskee, misschien niet de grootste – hij behoort wel tot de acht grootste – maar wel de duurste. Tja er moest hier toch ook een superlatief aan voorafgaan.  In ieder geval indrukwekkend.  Zo ook de dresscode.  Hilde moet een zwarte abaya aan én een sluier (die ze gelukkig zelf bij had), en dat levert natuurlijk enkele leuke foto’s op. Heb al spijt dat ik een lange broek aan had, anders mocht ik ook een witte abaya aan, en dat had fotografisch ook wel iets opgeleverd. De toegang is gratis maar als de oliebronnen opgedroogd zijn, zal dat wel veranderen, denk ik.

Sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan-Moskee - Abu Dhabi

De temperaturen in de schaduw trotseren met gemak de 40°, in de zon hebben we er het raden naar. Als we onze schoenen moeten uittrekken om in de gebedsruimte te gaan, moeten we bijna dansend de laatste meters overbruggen vanwege de hete vloer. Hier kan je eieren op bakken … en niet alleen eieren, mijn voeten voelen aan als geroosterde varkenspoten ;-)

Het Iraanse tapijt van 5600 m² brengt verkoeling. Ik vraag mij af of ik Hilde haar abaya niet ga gebruiken om rond mijn voeten te wikkelen wanneer we terug buiten op zoek gaan naar onze sandalen.

Na dit staaltje van menselijke bouwkunst nemen we een taxi naar het Heritage center, een zeer bescheiden Bokrijk aan de Perzische golf, zeg maar. Een klein beetje een tegenvaller. Een paar nomadententen tussen de buildings, een authentiek oude moskee, en wat oude ambachtslui, kunnen ons niet echt overtuigen.

Abu Dhabi - Heritage Village

Van hieruit naar de Marina Mall is een kleine 2 km, in deze temperatuur geen sinecure. De vochtigheidsgraad is dan wel niet zo hoog als in ZOA vorig jaar, maar je kan mij toch uitwringen als we er aankomen. Abu Dhabi telt maar 16 malls ;-) (winkelcentra à la Wijnegem shoppingcentrum, maar dan in ’t groot), Dubai telt er ongeveer 50. Sjeik Khalifa bin Zayed Al Nahyan is hier den baas (tevens president van VAE). Hij zou de Sjeik niet zijn moest hij zich daar zo maar bij neerleggen. Er is een nieuw buitensporig project gepland om de grootste der grote malls te bouwen en die zou af zijn tegen 2020. Dames die graag shoppen, wacht nog eventjes tot dan;-) Dan heb je meteen een uitvlucht om nieuwe schoenen te kopen, want je verslijt er met gemak een paar door hier alleen maar rond te lopen.

Na een kleine verfrissing, sluiten we Abu Dhabi in grandeur af. We bezoek het Emirates Palace Hotel, één van de twee zeven-sterren hotels in de VAE. Verder dan een driesterren zijn we nog nooit gekomen, dus we weten niet wat een vijfsterren is, laat staan een zevensterren hotel. De auto’s op de oprijlaan zeggen eigenlijk genoeg, Bentley, Chevrolets, Rolls Royce (de mooiste volgens Hilde)… en ga zo maar door. We mogen echter zo maar binnenlopen, weerom gratis…, om een kijkje te gaan nemen in de gigantische foyer.

Abu Dhabi - Emirates Palace Hotel

Er schijnen hier bijna 2000 mensen in de weer om aan de meest onmogelijke wensen en verzuchtingen van deze rijken der aarde te voldoen. We hebben niet gevraagd wat het kost voor een nachtje, maar vermoedelijk meer dan ons vakantiebudget van een maand. We ruilen dit multi-sterren-hotel met plezier in voor ons bescheiden drie etoillekes, en maken ons klaar voor onze grote overtocht naar het uiteindelijke doel van onze reis… China.

Straks vliegen we zowat over onze Jenthe zijn kampementen. We zochten het eens op en van hieruit naar Masar-I-Sharif is het nog een dikke 4000 kilometer langs de vaak moeilijk en ontoegankelijke wegen. Sorry Jenthe, het weerzien zal voor begin juli zijn ;-)

Boodschap voor de collega’s van Hilde: we hebben gisteren de ‘Fier op ons bier-vlag’ op de Burj Khalifa vergeten te fotograferen (ze zat nochtans in onze rugzak), maar hopelijk maken volgende foto’s het ruimschoots goed. We zullen alle foto’s in een apart fotoalbum zetten. Ik verwittig de gevoelige ‘Belgische kijkers’: laat deze reeks links liggen ;-) http://chinafoto.liekenspeeters.be/#!album-257

Fier op ons bier at Grand Mosque - Abu Dhabi

Enfin, met deze tussenstop verdelen we de slaappijnen van onze jetlag een beetje en leerden een zeer vriendelijk volkje kennen.  See you tomorrow in Beijing (Peking).

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *