Het grootste zoetwatermeer

Foto’s Baikal
Polarsteps
Video

Terwijl jullie van een nazomer genieten…
En de temperatuur blijft dalen, vanmorgen was het min één. Nu valt dit eigenlijk nog mee als je weet dat de laagste temperatuur hier ooit gemeten -68 graden was, trouwens op diezelfde plaats werd er in de zomer ooit +45 graden gemeten… Meer dan 110° C verschil. Hier zijn ze wel uit speciaal hout gesneden om zoiets te kunnen verdragen.

Dieper dan de diepste zee…
We maken vanmorgen opnieuw onze rugzakken want ze komen ons rond 9 uur oppikken. Een busje zal ons zes uur verder naar het eiland Olkhon brengen, een eiland in het Baikal meer. Het grootste en diepste zoetwatermeer ter wereld. Op het eiland is er nog maar elektriciteit sinds 2005. In de winter als het meer bevroren is kan je er met de auto geraken. Het is ijskoud maar de overtocht gebeurt in deze periode gelukkig nog met de overzet, die je in een dik kwartier naar de andere kant brengt. Als het ijs begint te smelten, geraak je hier alleen met het vliegtuig.

Op weg naar Baikal
Wij staan zoals altijd gepakt en gezakt voor negen uur klaar. Wij worden als laatste opgepikt als het bijna 10 uur is. We hebben een helse rit voor de boeg met op het einde wel wat offroad. De stukken asfalt liggen er op sommige plaatsen slecht bij, maar bij die duivelse temperaturen is dit niet zo verwonderlijk.

Nikita
Ons onderkomen voor de volgende vier dagen is in Nikita’s homestead in een resem houten bungalows, die je in sferen van weleer brengen. Hier op het eiland was trouwens een van de betere goelags om te verblijven… nu ja betere?

Goelag
In de buurt van Perm waar we over enkele dagen naartoe reizen, zou er ook nog een Goelag zijn die je kan bezoeken, maar dat zien we dan wel. De Decembristen die hier massaal naartoe werden gedeporteerd blijven ons bezig houden. Die bewuste Decembristen waren hogere officieren en de hogere adel die tegen de buitensporige decadentie van de Tsaar in opstand kwamen. En zeggen dat wij hier voor ons plezier naartoe komen. Het moet gezegd de bevolking is hier zeer vriendelijk met af en toe eens een uitzondering die de regel bevestigt.

Rechtopstaand
Na het inchecken maken we nog een kleine verkenningswandeling en zien dat hier nog regelmatig gebruik wordt gemaakt van buitentoiletten. Amaai mijn klos, als je hier bij min vijftig uw ding moeten komen doen. Aan de bril kan je alvast niet blijven vastplakken van de kou, want de boodschappen buiten gebeuren zoals in Frankrijk rechtopstaand. Gelukkig is ons onderkomen voorzien van degelijke potten ;-).
Na het avondeten, dat hier in de prijs is inbegrepen, brengen we onze blogs en foto’s in orde en genieten van een geweldige nachtrust. (noot Hilde: waarvoor dank aan Jo. De oordoppen zijn geweldig!)

Picknick op het kerkhof
Vanmorgen trekken we er op uit in de natuur. Eerst moeten we een ticket kopen voor het nationaal park, want het hele eiland is een park waar je een permit voor nodig hebt. Zodra we het ticket hebben, wandelen we via een kerkhof aan de rand van het bos en trekken de taiga in. Het kerkhof is trouwens een bezienswaardigheid op zich. Er zijn ook picknicktafeltjes waar je samen met familie en vrienden kan komen picknicken en zo de doden herdenken.

Paddenstoelen plukken
De weg door het bos is donker en de bosranden zijn bezaaid met paddenstoelen. Spijtig dat we hier onvoldoende vanaf kennen, want ze zien er zeer aanlokkelijk uit. Maar we draaien zo al genoeg dol, dat we daar nog wat hallucinerende paddenstoelen bovenop moeten kappen. Overal vind je afbeeldingen en tekenen die er op wijzen dat hier beren zitten, of het daadwerkelijk zo is heb ik nog niet kunnen achterhalen maar de idee dat je er een tegen het lijf kan lopen geeft een extra dimensie aan deze wandeling. Na een tijd keren we op onze stappen terug en lopen via het meer – waar we picknicken – terug naar ons hostel. Onderweg worden we rond het meer verwend met een overvloed aan kleuren.

Pas op voor beren!

Slaapwel
Hilde haar filmrolletje en mijn gopro staan gloeiend heet eens we terug op de kamer zijn. Na enkele stevige Russische pinten en een overheerlijk avondbuffet trekken we ons terug en zorgen ervoor dat onze volgers mee kunnen genieten van onze avonturen. Morgen verkennen we met een Russische vier maal vier het noorden van het eiland. Slaapwel en als de wifi meewil, tot morgen.

Deel onze weg

2 gedachten over “Het grootste zoetwatermeer”

  1. Hey Hilderik,
    Wat een bijzondere bestemming. Heerlijk dat we kunnen meegenieten. Hebben jullie achterhaald wat die gekleurde lintjes aan het meer betekenen?
    Nog een fijne reis!
    Lut

    1. Hallo Hilde en Erik, zo mooi dat we jullie avonturen kunnen meevolgen ?, mooie foto’s, verhalen en video???,pas toch maar op voor de ??en zeker niet van de ?eten ??,geniet er nog maar van en tot vervolg ?, grts Myriam xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *