Great Ocean Road: Apollo Bay naar Melbourne

Foto’s

De Great Ocean Road begint officieel in Torquay en loopt tot in Warrnambool. Zoals al gezegd doen wij hem in de andere richting. Onze laatste etappe is dan eigenlijk een stuk korter dan gisteren.

In iedere overnachtingsplaats die we tot nu toe hadden, staat een broodrooster en een waterverwarmer (trouwens ook een strijkplank en een strijkijzer). Zoals iedere morgen zetten we vandaag koffie en roosteren onze boterhammetjes. De broodrooster staat echter onder het rookalarm… moet ik nog meer vertellen. Broodrooster gaat net iets te hevig en activeert het brandalarm. Ik heb niemand in zijn slippen zien buitenstaan, maar het was alvast een lawaai van jewelste. Dag goed begonnen zou ik zeggen 😉

We rijden op onze duizendste gemakskes de rest van de Great Ocean Road af met al zijn bezienswaardigheden, terwijl we ons laten leiden door de’ HEMA-kaart’ van de Great Ocean Road. Wij hebben drie reisgidsen bij van Australië, maar ze halen het voor deze route niet van de informatie op deze kaart.

We stoppen bij een aantal lookouts met de naam Patton, Godfrey Creek, Cumberland River.

Video: ‘Sheoak Falls’ en ‘Swallow Cave’

Als we echter aan het ‘Sheoak Falls’ en ‘Swallow Cave’ aankomen is het tijd om onze botinnen aan te trekken. We zien dat het maar een klim is van 800 meter en besluiten het op onze sandalen te wagen. Waarom ook niet als je ziet hoeveel volk hier gewoon op zijn blote voeten rondloopt. Eigenlijk ongelofelijk hoor. Hun voeten zijn zo gehard dat er een soort van hoef opgroeit als het ware. Die lopen gewoon op grint en die voelen er niets van. Rare jongens die Australiërs 😉

Enfin, tijdens de wandeling tot in ‘Sheoak Falls’ krijgen we gezelschap van nog een aantal mensen, trouwens de waterval is leuk om zien.

Wij besluiten echter om verder te klimmen naar ‘Swallow Cave’ (zwaluwgrot) maar die 800 meter mag je gerust met 3 vermenigvuldigen , we zijn bijna anderhalf uur onderweg. In ieder geval mooie wandeling met mooi uitzicht op de grot. Je moet vaak wat moeite doen om iets te zien te krijgen, maar de voldoening is achteraf vaak des te groter.

We rijden verder via ‘Coalmine Creek’ en ‘Split Point Lighthouse’, waar we terug een eindje moeten klimmen om bij de vuurtoren te komen. Gisteren betaalden we AUD 34,- om een vuurtoren te bezoeken. We besluiten om zo ver te gaan zonder dat we er iets moeten voor betalen. We kunnen deze keer wel tot aan de voet zonder te betalen. De Vuurtoren is zelfs nog een stuk hoger… enfin size doesn’t matter zeker ;-)) Hij is in ieder geval nog in gebruik, we mogen er dus niet in.

Een ander merkwaardig plaatsje is ‘Urquhart Bluff’ naar het gelijknamig plaatsje in Schotland waar we ons hart verloren zijn (dat was dan wel Urquhart ‘Castle’ aan het meer van Loch Ness).

Wat de natuur hier met de rotsen heeft uitgestoken is alvast leuk om zien (marble rocks).

We sluiten ons GOR*-avontuur af aan ‘Bells beach’ een strand voor de echte surfers steeds op zoek naar de perfecte golf. Je kan hier als je wil Surflessen nemen, maar als ik mijn tenen in het ijskoude water steek, verbleek ik als ik bedenk wat die koude met de rest van mijn prachtige lichaam kan doen 😉

Wij malen de laatste kilometers naar Melbourne af op automatische piloot en kunnen net op tijd onze auto nog een dagje vroeger inleveren, wat ons nog een refund op onze creditkaart kan opleveren 😉

Vanavond backpackersavond met gratis eten en drank aan AUD 2,- per pintje…. de hele jeugdherbergbevolking van de 8 verdiepingen tellende building is van de partij. De drie Pizza’s en evenveel kommetjes friet zijn rap gewisseld. We besluiten om ook deze kelk aan ons te laten voorbijgaan en gaan na hoe moeilijk het was voor Yvan en Inge om met stokjes te eten in Vietnam en genieten van een heerlijke Pho.

Als we terug in onze jeugdherberg komen is het feest goed begonnen, de bassen van het feestje doen zelfs onze matras meegenieten. Dit wordt een leuke nacht 😉

Video : Eindelijk Kangoeroes

Oh ja, raad eens wat we vandaag gezien hebben… juist KANGOEROES…. Joepie…Met dank aan Aranka voor haar tip. Ze liepen inderdaad op het golfterrein van Anglesea rond. Enfin eind goed al goed. Er zitten dus wel degelijk Kangoeroes in Australië. De eerlijkheid gebiedt ons om te zeggen dat we er in Cairns eigenlijk ook al zagen, op de Krokodillenboerderij en vlak voor Cairns centrum een paar honderd , maar die zaten van de baan gescheiden door een draad en die werden vrees ik klaargestoomd voor de rekken in de plaatselijke GB ;-). Ik wil maar zeggen , ik dacht dat er veel meer zouden ronddartelen op straat… naïef? 😉

Oh ja Winne en Jasmine, inderdaad die grote visjes verhuizen inderdaad naar Argentinië in oktober. Daar moeten we alvast rekening mee houden als we die richting uitvaren een van de komende jaren;-)

*GOR = Great Ocean Road: Eva, de vergelijking met Normandië??? Hier zitten ook veel Duitsers, maar wat het landschap betreft, moet je in Normandië toch nog wat potjes verf toevoegen. ’t Is hier veel kleurrijker (azuurblauwe zee, rode/bruine rotsen, véééééél meer ruimte, …). Enfin, de foto’s geven in elk geval nooit weer wat we hier werkelijk zien.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *