Freycinet National Park

Foto’s

Twee onrustige zielen als wij zijn besluiten we om vandaag verder te trekken naar Freycinet National Park. Cradle Mountain is ongelofelijk prachtig en er zijn nog veel mogelijkheden voor wandelingen maar het begint er alsmaar drukker te worden.

 

 

We overbruggen vandaag een driehonderd kilometer. Onderweg komen we het leuke dorpje Sheffield tegen, een dorpje waar bijna alle gevels geschilderd zijn, en bekend zijn als de ‘Murals van Sheffield’.

Ook in Freycinet N.P., Cole Bay, vinden we maar voor één nacht slapen. Niet getreurd, ook morgen trekken we dan wel verder. Ik moet toegeven dat we eerst wat ontgoocheld waren, maar we trekken ons onmiddellijk recht aan het feit dat we morgen in Tasman National Park dolfijnen kunnen waarnemen(hopelijk). We hebben er tijdens de landing in Tasmanië al gezien vanuit het vliegtuig, maar die tellen we niet mee.

Als we in Freycinet aankomen is het zwaar bewolkt. Het nationaal park staat bekent voor zijn mooie zichten, wel eens het ’postkaart Nationaal Park’ genoemd, omwille van zijn geweldig mooie vergezichten en uitkijkpunten op de Wineglass bay. Jammer genoeg missen we de kleurenpracht omwille van de bewolking. De temperatuur zakt zelfs af en toe onder de twintig graden.

De zon is misschien niet van de partij maar wij vinden de klim naar boven om van het uitzicht te genieten zeker niet verloren. Wij kunnen ons inderdaad voorstellen dat met volle zon de granieten kust met het diepblauw van de zee en het witte strand een mooi pallet van kleuren vormt.

Maar je kan ook niet alles hebben, eigenlijk is dit de eerste dag sinds we in Australië zijn dat het weer wat minder is, pas op nog geen regen, alleen zwaar bewolkt maar dat geeft dan toch ook mooie effecten. Ook hier zijn de wallabies weer van de partij. We passen goed op dat we er geen omverrijden. Hilde zag gisteren een kookboek met als titel: ‘roadkill recepies’. Gelukkig moeten we vandaag geen wallaby eten.

We trekken na de Wineglass Bay nog een stukje verder naar ‘Cape Tourville’, waar we nog een klein wandelingetje maken met de vuurtoren als middelpunt. Om hierboven te geraken moesten we echter eerst nog een klimmetje met de auto maken. Een klim die ons sterk doet denken aan de Devils’ Staircase in Wales. Ik denk dat we dicht of misschien over de 25 procent gaan.

Boven aan de vuurtoren hebben we nog mooie vergezichten op the Tasman Sea. Als je heel ver moest kunnen kijken zie je Antarctica 😉

We besluiten om vandaag zelf te koken met groentjes die we in Sheffield gekocht hebben. Gezondheidskuur, want hun vettige kost zorgt voor extra kilo’s… hoe gaan we er die weer afkrijgen.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *